Αρχεία Ιστολογίου

Repression – Μαθήματα κρατικής καταστολής στη «μεταπολίτευση» [video]

Η εποχή της μεταπολίτευσης μπορεί να διακριθεί σε τρία στάδια που οριοθετούν τις μεταβάσεις της ελληνικής κοινωνίας ανάλογα με τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης σε κάθε χρονική στιγμή. Αυτά τα στάδια δεν είναι διακριτά μεταξύ τους αλλά το επόμενο στάδιο αναπτύσσεται και ωριμάζει μέσα στο προηγούμενο ως απότοκο πολιτικών διεργασιών για τον έλεγχο της κοινωνίας. Κοινός παρονομαστής είναι η καλλιέγεια του φόβου και της ανασφάλειας έτσι ώστε ο έλεγχος επάνω στη λαϊκή μάζα να καθιστάται ευχερέστερος στον ασφυκτικό του χαρακτήρα.

Μετά την πτώση της χούντας η κρατική και στρατιωτική τρομοκρατία παραχώρησαν τη θέση τους στην πολιτική πόλωση, με αυτόν τον τρόπο οι πολίτες μαζί με την ελπίδα είχαν να αντιμετωπίσουν και το φόβο του μέλλοντος. Έτσι ενώ οι κομματικές αντιπαραθέσεις συνέχιζαν από το σημείο που είχαν σταματήσει το 1967, εν τούτοις το στοίχημα της πολιτειακής σταθερότητας ήταν η βασική συνθήκη για να συνεχίσει η άρχουσα τάξη τον πόλεμο με άλλα περισσότερο «ειρηνικά» μέσα.

Με αυτό τον τρόπο πορεύτηκε η πρώτη περίοδος της μεταπολίτευσης που θα την ονομάσουμε εποχή της πολιτικής καταστολής. Η εποχή της πολιτικής καταστολής διεύρυνε την ισχύ της σε μια συνεχή διελκυστίνδα με τους πολίτες πειραματιζόμενη με τον άτεγκτο κρατικό παρεμβατισμό στις κοινωνικές εκδηλώσεις. Μεταξύ αυτών των εκδηλώσεων συγκαταλέγονται οι ετήσιες εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου που είχαν αποκτήσει ίσως το σημαντικότερο συμβολικό χαρακτήρα απέναντι στο κράτος, την άρχουσα τάξη αλλά και τους εξωτερικούς παράγοντες επιρροής. Διότι στο ιδεολογικό επίπεδο η πόλωση δεν έδειχνε διατεθειμένη να καταθέσει τα όπλα της και ταυτόχρονα προμελετούσε το επόμενο βήμα της όταν θα είχαν εξαντληθεί οι δυνάμεις της.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Το θρίλερ του χρέους στην μεταπολίτευση. Ποιός το έκανε;

Έχω δει αρκετές φορές το παρακάτω διάγραμμα με την εξέλιξη του δημόσιου χρέους τα τελευταία 40 χρόνια.

Η εξέλιξη του δημοσίου ελλείματος

Κάτι δεν μου πήγαινε καλά όμως με δύο περιόδους.

– Πρώτα, η περίοδος 1990-93. Για πολλά έχει κατηγορηθεί ο Κ. Μητσοτάκης, αλλά όχι για κρατικές σπατάλες. Το δημόσιο χρέος όμως ανέβηκε.

– Μετά η μονοκρατορία του ΠΑΣΟΚ από το 1993 μέχρι το 2004. Σύμφωνα με το διάγραμμα το έλλειμμα φαίνεται να μειώθηκε. Από την άλλη, εμπερικά γνωρίζουμε ότι αυτά τα 11 χρόνια καμία ουσιαστική μεταρρυθμίση δεν εγίνε, ενώ οι δημόσιες δαπάνες συνέχισαν να αυξάνονται σταθερά.

Για τη συνέχεια πατήστε στο

Read the rest of this entry

1974 – 2010 : Το ρεζουμέ μιας μεταπολίτευσης… Δείτε το βίντεο!

ΝΑΤΟΣ ΝΑΤΟΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ!!!

Από : Βασιλιά της Μοναξιάς via Busy Bee

Ένα (άγνωστο) τραγούδι για τον Νικόλα

Αριστερά ο Πανος τζαβελλας στο σπίτι του στην Καστέλα, και δεξιά ο Νικόλας Άσιμος

Αυτό είναι το τελευταίο τραγούδι πού έγραψε ο Πάνος Τζαβέλλας.

Το έγραψε για τον Νικόλα Άσιμο.

Δεν το ξέρει κανείς γιατί δεν το κυκλοφόρησε ποτέ. Θα το έπαιρνε για πάντα μαζί του στην αιώνια σιωπή του τάφου, αν δεν προλάβαινα να το  ηχογραφήσω, εκείνη τη νύχτα που είχα πάει να τον δω, λίγο πριν πεθάνει,  στο σπίτι του στην Καστέλα.

Σε χάσαν τα Εξάρχεια
Τα στέκια τα γνωστά
Οι στράτες του Διαβόλου
Οι Ανάρχες τα φρικιά
Σαλπάρισες στον Άδη
Τι να’κανες στη γη
Αφού σ είχαν σκοτώσει
Πριν να τους φτύσεις τη ζωή
Αχ βρε Νικόλα, η επανάσταση
Δεν είναι άρπα κόλλα
Ούτε αγανάκτηση, τυφλή οργή

Μόνος οδοιπορούσες
Στις στράτες του ντουνιά
Και ποιος τον πόνο σου να νιώσει
Κι αγάπης λόγια να σου πει
Κρατούσες την ουσία
Οι αστοί την μοναξιά
Εσύ ονειρευόσουν
Αυτοί κάνουν λεφτά
Αχ βρε Νικόλα, με την ανάσταση
Που παίζουν οι θεοί μας
Μένουν αθάνατοι και κυβερνούν

Τον έγραψες τον κόσμο
Πέρασες τη θηλιά
Κι άστραψε η αλήθεια
Πεφτάστρι στη νυχτιά
Δεν είναι πια οι μπόμπες
Μα η σκέψη το σπαθί
Που σφάζει εξουσίες
Μας πάει για την κορφή
Αχ βρε Νικόλα, η επανάσταση
Δεν είναι μια αγχόνη
Μα αιώνια Ανάσταση
Είναι το Παν.

Ακούστε το τραγούδι εδώ.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΤΟΝ ΒΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΤΖΑΒΕΛΛΑ

Για να διαβάσετε το αφιέρωμα πατήστε στο Read the rest of this entry