Αρχεία Ιστολογίου

Με την πλάτη στον τοίχο, μπορεί η κριτική να σπάσει τούβλα;

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Πηγή : Για την κυκλοφορία των αγώνων (Σκυά) μέσω Αντιφά Κοζάνης

Α. Ποιος είναι ο στόχος της επίθεσης στις καταλήψεις

Ενώ οι επιχειρήσεις της αστυνομίας ενάντια στους κατειλημμένους χώρους συνεχίζονται, είναι αναγκαίο, αναγκαίο με όρους έκτακτης ανάγκης, δηλαδή με όρους ιστορικής αναγκαιότητας, να συζητήσουμε συλλογικά και να συζητήσουμε πολύ, πάνω σε μερικά κεντρικά ερωτήματα, που μας βάζει η συγκυρία. Το θεμελιώδες ερώτημα, πάνω στο οποίο πρέπει να προβληματιστούμε είναι απλό: ποιος είναι ο συγκεκριμένος σχεδιασμός του κράτους σήμερα αναφορικά με τους κατειλημμένους χώρους; Δηλαδή γιατί επιτίθεται το κράτος στις καταλήψεις και γιατί αυτό συμβαίνει τη συγκεκριμένη περίοδο.

Αν θέλουμε να κρατήσουμε τα μυαλά μας μέσα στο κεφάλι μας, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα, ενώ το κρατικό σχέδιο εξελίσσεται, είναι επισφαλής, με την έννοια ότι δεν έχουμε μια πλήρη εικόνα αυτών των σχεδιασμών. Για παράδειγμα το μείζων ερώτημα κατά τη γνώμη μας είναι αν το κράτος θα περιοριστεί στα κατειλημμένα κτίρια που αφορούν το κέντρο της Αθήνας, και κάποιων επαρχιακών πόλεων, δηλαδή σε καταλήψεις που βρίσκονται μακριά από γειτονιές, ή αν θα τολμήσει μια γενικευμένη επίθεση στις δομές του ανταγωνιστικού κινήματος: αρχικά με εκκένωση όλων των καταλήψεων και στη συνέχεια με πρεσάρισμα όλων των άλλων δομών (στέκια, κλπ).

Το ερώτημα αυτό είναι κεντρικό στην ανάλυση μας, ωστόσο χρειάζεται βάθος χρόνου για να σχηματίσουμε μια πλήρη εικόνα και να μπορέσουμε να το απαντήσουμε. Αναγκαστικά θα κάνουμε μια υπόθεση εργασίας επισφαλή, βασισμένη ωστόσο σε κάποιες τρέχουσες αντικειμενικές συνθήκες, που υποδεικνύουν ότι η αστυνομική επιχείρηση ενάντια στις καταλήψεις –ελλείψει άλλων μεταβλητών- θα περιοριστεί στο μητροπολιτικό κέντρο και σε ένα-δύο άλλες περιπτώσεις που αφορούν κέντρα επαρχιακών πόλεων.

Για να πούμε την αλήθεια, μια τέτοια διαφοροποίηση δεν είναι ποσοτική: αν παίρνουμε στα σοβαρά, -και εμείς εδώ θα πάρουμε στα σοβαρά-, την φράση που γράφεται και ξαναγράφεται στις προκηρύξεις συντρόφων και συντροφισσών τις τελευταίες τρεις βδομάδες, ότι δηλαδή «οι καταλήψεις δεν είναι τα ντουβάρια τους, αλλά οι κοινωνικές σχέσεις που στεγάζουν και δίνουν την ευκαιρία να ανθίσουν», τότε υπάρχει μια ποιοτική διαφοροποίηση ανάμεσα σε ένα σχεδιασμό που αφορά τα «κεντρικά πολιτικά εγχειρήματα» (όπως π.χ. αυτό της βίλας και της Σκαραμαγκά) και σε ένα σχεδιασμό που αφορά τοπικά εγχειρήματα που είναι ριζωμένα σε διάφορες γειτονιές, δηλαδή σε σχέσεις κατά βάση κοινωνικές (κι όχι τόσο μάξιμουμ πολιτικές).

Read the rest of this entry