Αρχεία Ιστολογίου

Καλό δρόμο George Kant

Έφυγε ο George Kant, ή Tug (Η είδηση εδώ)

Η μουσική του, οι απόψεις και η αύρα του μένουν όμως

Η Δισκογραφία του ελεύθερη μέσω του site του

Καλή Αντάμωση παλίκαρε

Καλή Αντάμωση παλίκαρε

Tribal μισά ποιήματα στο δρόμο

Φαντάζομαι ότι δεν είμαι ιδιαίτερα μόνη μου όταν λέω ότι τα τραγούδια – συγκεκριμένα τραγούδια – με βοήθησαν να την παλέψω σε περιόδους που ήταν δύσκολες για πριγκίπισσες. Με τη μουσική, θέλω να πω, όσο περνάν τα χρόνια κάνουμε καλή παρέα. Πρόσφατα άρχισε να μου λείπει η ύπαρξη ενός τέτοιου τραγουδιού κι άρχισα να σκέφτομαι γιατί. Όπως ήδη θα κατάλαβες συντρόφισσα ότι θα ακολουθήσει θα είναι – τυπικά – χυδαία αυτοαναφορικό και με την (μάταιη ή όχι) ελπίδα να βγάλει ένα συμπέρασμα στο τέλος ή μάλλον να κάνει ότι το κάνει.
Επιστροφή στην αυτοαναφορικότητα λοιπόν. Εκεί στα 2008-09 ο μικρός Stoned ήρθε να κάνει (τα παμε) σπουδές στην Αγγλία και την έβλεπε μετανάστης του 21ου αιώνα: mobile και ωραίος, πιεσμένος αλλά δημιουργικός, με ζόρια αλλά σε καλό δρόμο. Εκείνα τα χρόνια λοιπόν ιδανική παρέα στις φρίκες του μάστερ και του διδακτορικού ήτο ο κύριος Eugene Hutz των Gogol Bordello. Γύφτος μετανάστης στην Ιταλία που καθάρισε τζάμι με το στρέμμα, μετοικήσας στην Νου Γιορκ για κάποιο καιρό και έχoντας βρει μια όμορφη παρέα μεταναστριών απ όλο τον κόσμο ο κ. Hutz το 2007 κυκλοφορούσε το Super Taranta! κι εγώ ανακάλυπτα τους Gogol Bordello. Το ανακάλυπτα βασικά είναι λάθος λέξη. Γινόμουν εμμονικός είναι το σωστό κι ίσως εδώ είναι το σημείο να ζητήσω συγνώμη απ’ τις φίλες μου που ζάλισα για τρία χρόνια με τους Gogol. Να μη τα πολυλογώ (το κάνεις τελείωνε) οι Gogol και κυρίως ο Hutz είναι μια γοητευτική ιστορία μεταναστριών που έφαγαν σκατά στις χώρες τους, έφαγαν σκατά εκεί που μετανάστευσαν αλλά παρόλα αυτά φτιάξαν τους χώρους και τους χρόνους τους. Είχαν αν θες συντρόφισσα το στενό αλλά υπαρκτό περιθώριο να τους φτιάξουν. Με φίλες και συντρόφισσες, άσπρους, μαύρες, ναρκωτικά, με καταπίεση, στο περιθώριο αλλά το κατάφεραν. Εν ολίγοις αυτό είπαν στο tribal connection κι αυτό το παραμύθι με πήγε για καιρό. Ας το ακούσουμε μία μαζί.

Read the rest of this entry

Scott X : ένας αντικαθεστωτικός ροκάς με άποψη [ακούστε και κατεβάστε δωρεάν τα τραγούδια του]

Στον Scott X έχει απαγορευτεί δια βίου η οποιαδήποτε εμφάνιση σε δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής με την κυβερνητική απειλή της άμεσης σύλληψης του (με λίγα λόγια ο άνθρωπος δεν έχει δικαιώματα) σε περίπτωση που συμβεί αυτό! Ο ίδιος δηλώνει ακτιβιστής και μουσικός. Η πρώτη του μπάντα έγινε γνωστή από τα support που έκανε στους The Ramones στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές του «80.

Εδώ και λίγα χρόνια με τους Constitution Commandos κατεγγέλουν την πολιτειακή και ομοσπονδιακή διαφθορά και βίαιη καταστολή, την οποία δηλώνει ότι την έχει βιώσει από πρώτο χέρι. Όλα του τα τραγούδια βασίζονται στην αλήθινή ιστορία που έζησε ο 50χρονος, πλέον, στο Βερμόντ μέχρι το 2002 και περιγράφει στο βιβλίο του με τίτλο «Howard Deans Police State of Vermont» που αναμένεται να κυκλοφορήσει εντός του 2011 (ένα απόσπασμα μπορείτε να διαβάσετε εδώ). Από τότε ζει στην Βόρεια Καρολίνα.

Το cd που κυκλοφόρησε έχει τίτλο «Fighting the U.S. Police State With Music» και όλα τα τραγούδια του άλμπουμ διανέμονται δωρεάν από τη σελίδα του καλλιτέχνη στο ilike.

Radiohead: «η πειρατεία δεν σκοτώνει την μουσική»

Πέρυσι, οι Radiohead εξέφρασαν την αυξανόμενη δυσφορία τους με τις δισκογραφικές εταιρείες που καταχρώνται τα δικαιώματα της πνευματικής ιδιοκτησίας για δικό τους όφελος. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο κιθαρίστας των Radiohead, Ed O’Brien, δήλωσε ότι δεν πιστεύει ότι η πειρατεία σκοτώνει την μουσική βιομηχανία αλλά αντίθετα η ίδια η βιομηχανία θα «αυτοκτονήσει» εάν δεν προσαρμοστεί στην ψηφιακή εποχή.

Σε μια προσπάθεια να πάρουν θέση εναντίον των εταιρειών, πολλοί καλλιτέχνες ανάμεσά τους και οι Radiohead, δημιούργησαν πέρυσι έναν καλλιτεχνικό συνασπισμό, με στόχο τον τερματισμό των πρακτικών εκβιασμού που χρησιμοποιούν οι δισκογραφικές εταιρείες και να βοηθήσει τους καλλιτέχνες να αποκτήσουν μεγαλύτερο έλεγχο επί των δικών τους εργασιών.

Οι Radiohead και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες είναι δυσαρεστημένοι από το γεγονός ότι οι εταιρείες, εκπροσωπούμενες από λόμπι – ομάδες συμφερόντων, όπως η RIAA και η IFPI, πιέζουν για την δημιουργία νόμων που θα καταπολεμούν την πειρατεία, χωρίς να έχουν διαβουλευτεί με τους καλλιτέχνες τους οποίους ισχυρίζονται ότι εκπροσωπούν. Οι Radiohead, που χρησιμοποίησαν το BitTorrent για την προώθηση ενός από τα τραγούδια τους, δήλωσαν ακόμη και πρόθυμοι να εμφανιστούν ως μάρτυρες εναντίον της RIAA στο δικαστήριο.

Read the rest of this entry

Ο «βρώμικος πόλεμος» του FBI με στόχο τη ροκ μουσική

Ξεκίνησε στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου και κορυφώθηκε στη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ. Ηταν κι αυτός ένας «βρώμικος πόλεμος», αλλά μυστικός, χωρίς στολές. Στόχος του, ένας εσωτερικός εχθρός: το ροκ, αυτή η ατίθαση, αυθάδης μουσική που μάγευε τη νεολαία και γινόταν όχημα επικίνδυνων πολιτικών τάσεων. Στη μάχη εναντίον της ανατρεπτικής μάστιγας, τα όπλα ήταν αντισυμβατικά: συκοφαντίες, λαθραίες παρακολουθήσεις, εκβιασμοί, ανώνυμες καταγγελίες, προβοκάτσιες.

Τον πόλεμο αυτό ιχνηλατεί τώρα ο Ιταλός ιστορικός Μίμο Φραντσιλέλι στο βιβλίο του «Ροκ και μυστικές υπηρεσίες» («Rock &servizi segreti»), που κυκλοφόρησε πρόσφατα στην Ιταλία.

Τα χαρακώματα τα είχε σκάψει προσωπικά ο Εντγκαρ Χούβερ, ο ιδρυτής και αρχηγός επί 48 χρόνια του FBI. Οι πρόεδροι έρχονταν και παρέρχονταν –εννέα συνολικά στη διάρκεια της θητείας του– αλλά ο Χούβερ παρέμενε ακλόνητος, χάρη στο δυναμικό δημόσιο προφίλ που είχε κτίσει και, κυρίως, χάρη στους «φακέλους» του. Χρησιμοποιούσε τις πληροφορίες για να ασκεί πιέσεις (κατάφερε να μείνει στη θέση του παρά την αντίθεση του Τζον και του Ρόμπερτ Κένεντι, γιατί ήξερε πολλά για τις σεξουαλικές ατασθαλίες τους) και τις συγκάλυπτε όταν το απαιτούσε το δικό του συμφέρον: Φρόντισε, π. χ., να μείνει επτασφράγιστο μυστικό, ώς τον θάνατό του, η ομοφυλοφιλία του και τα «παράξενα» σεξουαλικά γούστα του.

Για τη συνέχεια του άρθρου πατήστε στο Read the rest of this entry

Νέα νίκη των πειρατών κατά του Χόλιγουντ

Οι πάροχοι πρόσβασης στο Διαδίκτυο (ISP) δεν έχουν την υποχρέωση να εμποδίζουν το κατέβασμα πειρατικών ταινιών και μουσικής από τους πελάτες τους, αποφάνθηκε δικαστήριο της Αυστραλίας, σε μια ετυμηγορία που ίσως έχει παγκόσμιες προεκτάσεις.

Στην πρώτη υπόθεση του είδους που φτάνει στη Δικαιοσύνη οπουδήποτε στον κόσμο, 34 κινηματογραφικές εταιρείες -Universal Pictures, Warner Bros., Disney, Paramount και 20th Century Fox, μεταξύ άλλων- στράφηκαν κατά του τρίτου μεγαλύτερου ISP της Αυστραλίας, με την ονομασία iiNet. Κατηγόρησαν την εταιρεία ότι παραβιάζει τα πνευματικά τους δικαιώματα επειδή δεν εμποδίζει τους χρήστες να κατεβάζουν πειρατικά αντίγραφα.

Το δικαστήριο έκρινε ότι η αδυναμία της iiNet να εμποδίσει το πειρατικό κατέβασμα δεν σημαίνει ότι η εταιρεία εξουσιοδοτεί την πειρατεία. «Είναι αδύνατο να καταλήξει κανείς ότι η iiNet εξουσιοδότησε την παραβίαση του copyright […] δεν είχε την αναγκαία ισχύ να αποτρέψει τις παραβιάσεις» εξήγησε ο δικαστής Ντένις Κάουντροϊ.

Οι ενάγοντες είχαν προσλάβει ερευνητές οι οποίοι κατέγραψαν την ανταλλαγή παράνομων αρχείων από πελάτες της iiNET που χρησιμοποιούσαν το σύστημα BitTorrent. Συνολικά 3.000 σελίδες με αναφορές παραβάσεων κατατέθηκαν στον ISP, με την απαίτηση να εμποδίσει το παράνομο κατέβασμα και να επιβάλει φραγή σε πειρατικούς δικτυακούς τόπους. Η iiNet απάντησε ότι αυτό θα παραβίαζε την ιδιωτική ζωή των χρηστών καθώς και τη νομοθεσία για την ελευθερία της έκφρασης. Η δικαίωσή της στο αυστραλιανό δικαστήριο δημιουργεί τώρα προηγούμενο σε όλο τον κόσμο –o δικαστής αναγνώρισε ότι η υπόθεση έχει παγκόσμιο ενδιαφέρον, γι’ αυτό και επέτρεψε τη μετάδοση της διαδικασίας στο Twitter.

Πηγή : In.gr