Αρχεία Ιστολογίου

Έκκληση για τη 19χρονη μπλόγκερ που κρατείται χωρίς λόγο στη Συρία…

Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW) ζήτησε σήμερα από τις αρχές της Συρίας την άμεση απελευθέρωση μιας 19χρονης μπλόγκερ, η οποία κρατείται εδώ και εννέα μήνες χωρίς να έχει καμία επαφή με τον έξω κόσμο. Η νεαρή Ταλ αλ Μαλούχι είχε κληθεί να παρουσιαστεί στις 27 Δεκεμβρίου του 2009 σε μια από τις συριακές υπηρεσίες ασφαλείας και είχε συλληφθεί αμέσως, διευκρινίζει σε ανακοίνωσή της η οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που εδρεύει στη Νέα Υόρκη, στις ΗΠΑ.

Δύο ημέρες αργότερα, μέλη των δυνάμεων ασφαλείας πήγαν στο σπίτι της και κατέσχεσαν κυρίως τον υπολογιστή της, CD και βιβλία.

Από τότε που συνελήφθη δεν έχει επιτραπεί στην οικογένειά της να έρθει σε επαφή μαζί της και οι υπηρεσίες ασφαλείας δεν έχουν δώσει καμία εξήγηση για τους λόγους που ετέθη υπό κράτηση, προσθέτει το Παρατηρητήριο.

«Η κράτηση αυτής της μαθήτριας Λυκείου για εννέα μήνες, χωρίς να της έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, δείχνει την ωμή και αυθαίρετη στάση των συριακών υπηρεσιών ασφαλείας«, καταγγέλλει η διευθύντρια του HRW για τη Μέση Ανατολή Σάρα Λία Ουάιτσον.

Σύμφωνα με ορισμένους σύρους ακτιβιστές η Ταλ Αλ Μαλούχι μπορεί να συνελήφθη λόγω ενός ποιήματος που είχε γράψει, στο οποίο επέκρινε τους περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης στη Συρία.

Ωστόσο, σύμφωνα με το HRW, το μπλογκ της, που περιέχει ποιήματα και σχόλια για την κοινωνία, θίγει κυρίως το θέμα της τύχης των Παλαιστινίων και δεν καταπιάνεται με την πολιτική κατάσταση στη Συρία.

Αυτό είναι το Blog της Ταλ Αλ Μαλουχι : http://talmallohi.blogspot.com/ Είναι φυσικά στα αραβικά, αλλά χρησιμοποιώντας τη μετάφραση της Google, Μπορείτε να πάρετε μια γεύση..

Αθλιότητες περί Τροκτικού και Γκιόλια

Τον δολοφονημένο Σ. Γκιόλια, τον έμαθα με αφορμή το τέλος του.

Το «διαβόητο» Τρωκτικό, το είχα ακουστά, αλλά δεν το είχα επισκεφτεί πάνω από δυο φορές καθώς με μια ματιά αυτό που εισέπραξα, ήταν ένα είδος διαδικτυακής «μετεξέλιξης» της «κλασικής» Αυριανικής αθλιότητας.

Το όλο παιχνίδι που παίζεται γύρω από τα blogs και τη διάβρωσή τους από συστηματικά ανώνυμους «δημοσιογράφους» και εντολοδόχους ποικίλλων και συντεταγμένων συμφερόντων, το βρίσκω όχι μόνο άθλιο αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνο.

Έχουν γεμίσει τόσο το ελληνικό διαδίκτυο όσο και το κυπριακό, από διάφορα δήθεν ιστολόγια που «αποκαλύπτουν» και «καταγγέλλουν» χρησιμοποιώντας μια στάνταρ μαγειρική που συνδυάζει είτε λίγο κιλότα, είτε ακραία χυδαίο ψευτοχιούμορ , με αρκετό συναίσθημα και μπόλικη βαρύγδουπη πολιτικολογία.

Τα χαρακτηριστικά αυτού του είδους «ιστολογίων» είναι παντού κοινά:

1. Συστηματική σπίλωση, λοιδορία, προσωπικές συκοφαντικές επιθέσεις κατά όσων «δεν γουστάρουν», δηλαδή όλους που δεν ταυτίζονται μαζί τους.

2. Η κουκούλα της ανωνυμίας και,

3. Η απόλυτη απουσία τους από τον οποιοδήποτε διάλογο με άλλα blogs-εκτός από τις περιπτώσεις στις οποίες επιβραβεύουν τους οπαδούς τους.

Σε αυτή την τελευταία πρόταση βρίσκεται και η κύρια αιτία που όλοι αυτοί –κατά τη γνώμη μου– δεν είναι bloggers και κατά συνέπεια η παρουσία τους και το πλαίσιο που τους διέπει δεν πρέπει να αφορά τα blogs γενικά.

Για τη συνέχεια του πολύ ενδιαφέροντος άρθρου πατήστε στο Read the rest of this entry