Αρχεία Ιστολογίου

Ρατσισμός, στείρωση, ευθανασία, εξόντωση – Οι γιατροί του Γ’ ράιχ [Ντοκυμαντέρ]

Από την χιτλερική Γερμανία στους σημερινούς νεοναζί απογόνους της…

Πριν μόλις λίγα χρόνια, η «Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση» και τα «Τετράδια Ψυχιατρικής» είχαν οργανώσει μιαν εκδήλωση με άξονα την προβολή του ντοκιμαντέρ «Οι γιατροί του Τρίτου Ράϊχ», με σκοπό την ανάδειξη της σχέσης της Ψυχιατρικής με την Εξουσία, αυτήν της οποίας η ίδια είναι φορέας και αυτήν της οποίας λειτουργεί ως εντολοδόχος για την επιβολή της Δημόσιας Τάξης.

Όπως έχει δείξει η ιστορική εμπειρία, το κυρίαρχο ψυχιατρικό παράδειγμα δεν βρήκε καμιά δυσκολία (το αντίθετο μάλιστα) να συμπλεύσει, κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, ακόμα και με τους ναζί και μάλιστα, να αναλάβει ιδιαίτερο ρόλο στον ορισμό της «ζωής που είναι ανάξια να ζει» και εν συνεχεία στην πρακτική της στείρωσης, της ευθανασίας και της μαζικής εξόντωσης εκατοντάδων χιλιάδων ψυχικά πασχόντων και αναπήρων στα γερμανικά ψυχιατρεία, ως ενός οικονομικού βάρους, ενός πληθυσμού ‘περιττών’ υπάρξεων που έπρεπε να φύγουν από τη μέση.

Σήμερα, αυτό που τότε φαινόταν σαν μια «αναδρομή στο παρελθόν», ορθώνεται ξανά ως μια πολύ υλική δυνατότητα ενός μέλλοντος, που απειλεί, με γοργούς ρυθμούς, να γίνει παρόν. Το νεοναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής», που είδε φέτος τα ποσοστά και την επιρροή του να ανεβαίνουν αλματωδώς, αντανακλώντας (και επιχειρώντας να δώσει έκφραση και να εκμεταλλευτεί) τις πιο σκοτεινές και αδιέξοδες όψεις της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού και της κονιορτοποίησης πλατειών κοινωνικών στρωμάτων από την κρίση και το μνημόνιο, δεν παρέλειψε, μετά τους μετανάστες, να βάλει στο στόχαστρο τους ψυχικά πάσχοντες και τους αναπήρους. Η ανάρτηση στην ιστοσελίδα τους κειμένων που προπαγανδίζουν την στείρωση και την ευθανασία των «ζωών που είναι ανάξιες να ζουν», μόνο τυχαία δεν είναι.

Για τη συνέχεια και το ντοκυμαντέρ πατήστε στο  Read the rest of this entry

Η δημοκρατία, η Κερατέα και… οι καλοί ναζί [φλαςμπακ]

Χωρίς όρια η προπαγάνδα των μμε και των αφεντικάδων, αφού βλέπουν πως μέσα από τον αγώνα της Κερατέας, περνάνε μηνύματα αξιοπρέπειας και αντίστασης. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το άρθρο που ακολουθεί στο πρωτοσέλιδο της Καθημερινής…..

«Η Δημοκρατία και η Κερατέα»

Οσα συμβαίνουν στην Κερατέα είναι άκρως επικίνδυνα για τη Δημοκρατία μας. Η κυβέρνηση και το κράτος δείλιασαν όταν σημειώθηκαν τα πρώτα κρούσματα ανεξέλεγκτων ενεργειών διαμαρτυρίας και σήμερα δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση που μοιάζει με κανονικό εμφύλιο πόλεμο. Η κλιμάκωση, όμως, της αντιπαράθεσης μπορεί να προκαλέσει σύντομα ακόμη και νεκρούς. Οι υπεύθυνοι πολίτες της περιοχής, ο Μητροπολίτης Λαυρεωτικής και άλλοι παράγοντες της τοπικής κοινωνίας οφείλουν να βάλουν ένα «φρένο» στον παραλογισμό της βίας και σε όσους οργανώνουν και εκτελούν δολοφονικές επιθέσεις εναντίον αστυνομικών.

Αλλά και η κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει πίσω, γιατί θα εξευτελισθεί και θα δώσει το μήνυμα ότι όποιος είναι αντίθετος με κάποια απόφαση μπορεί να την ακυρώσει ακολουθώντας το «μοντέλο της Κερατέας». Ενα μοντέλο που, όσο δίκιο και αν πιστεύουν ότι έχουν οι κάτοικοι της περιοχής, μπορεί να τινάξει στον αέρα τα θεμέλια της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Η «δημοκρατία» τους που τόσο πολύ απειλείται, έχει σαπίσει και βρωμάει μπαγιάτικο δακρυγόνο …

70 χρόνια αντιδραστική προπαγάνδα… 1941 πριν καλά καλά οι Γερμανοί καταλάβουν τη χώρα η εφημερίδα Καθημερινή είχε πάρει θέση:

«Ο αθηναϊκός λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με σταθεράν πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερον, ότι λήξαντος του πολέμου, διά την Ελλάδα τουλάχιστον, ανοίγεται η περίοδος της ειρήνης και της εντός των πλαισίων της ειρήνης αυτής παραγωγικής δραστηριότητος… Αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων απέναντι του ελληνικού πληθυσμού, τας αρετάς και τα προτερήματα του οποίου δεν ήργησαν να γνωρίσουν, θα τον συντρέξουν- περί τούτου δεν υπάρχει αμφιβολία- εις πάσαν θετικήν και οικοδομητικήν του προσπάθειαν».
«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 29/4/1941 (πηγή : ριζοσπάστης, τελευταίο κομμάτι του άρθρου)

Κάθε ομοίοτητα με τα σημερινά άρθρα είναι… συμπτωματική

Πηγή : Indymedia via Active Propaganda

Φωτογραφίες αποκαλύπτουν «σύσφιγξη των σχέσεων» Βρετανικής Λεγεώνας-Ναζί τον Ιούλιο του 1935

Αντιπροσωπεία της Βρετανικής Λεγεώνας συναντήθηκε με τον Αδόλφο Χίτλερ τον Ιούλιο του 1935, όπως αποκαλύπτουν φωτογραφίες που ήρθαν πρόσφατα στη δημοσιότητα.

Οι συνολικά 148 φωτογραφίες που εντοπίστηκαν σε ένα άλμπουμ με τη σβάστικα στο εξώφυλλό του, απεικονίζουν Βρετανούς βετεράνους του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου να χαιρετούν Γερμανούς αξιωματικούς. Μάλιστα, ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας δίνει το χέρι του στον Ρούντολφ Ες.

Μια επίσκεψη της Βρετανικής λεγεώνας σε στρατόπεδο συγκέντρωσης δεν απαθανατίστηκε από τον φωτογραφικό φακό, ωστόσο, λεπτομέρειες για αυτήν περιλαμβάνονταν στο αρχείο της Λεγεώνας.

Για τη συνέχεια και τις υπόλοιπες φωτογραφίες πατήστε στο  Read the rest of this entry

Επέτειος της «Νύχτας των Μεγάλων Μαχαιριών» [30 Ιουνίου ’34]

Σαν σήμερα ξεκίνησε στη Γερμανία το αιματηρό τριήμερο που έμεινε γνωστό στην Ιστορία ως «η Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών» και το οποίο άνοιξε το δρόμο του Αδόλφου Χίτλερ προς την απόλυτη εξουσία τόσο εντός όσο και εκτός του κόμματός του.

Στις 30 Ιουνίου του 1934 ο ηγέτης του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος της Γερμανίας, Αδόλφος Χίτλερ, διέταξε τις δολοφονίες εκατοντάδων μελών του ίδιου του κόμματος του, ισχυριζόμενος ότι επρόκειτο να λάβουν μέρος σε πραξικόπημα εναντίον του. Το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα της Γερμανίας, διέθετε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 δυο ένοπλα σώματα, τα οποία δρούσαν ως παραστρατιωτικές οργανώσεις: τα SA (SturmΑbteilung, τμήμα εφόδου) και τα SS (SchutzStaffel, τάγμα προστασίας), αποτελούνταν κυρίως από την ελίτ των κομματικών μελών και ελέγχονταν πλήρως από την ηγεσία. Τα SA εκείνη την εποχή αριθμούσαν περί τα τέσσερα εκατομμύρια μέλη και συνέβαλαν τα μέγιστα στην άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία επιβαλλόμενα στους δρόμους της ταραγμένης Γερμανίας επί των σοσιαλδημοκρατών, κομουνιστών, συνδικαλιστών κ.ά., ενώ συνέτριβαν τους πολιτικούς αντιπάλους του Χίτλερ. Αρχηγός του σώματος των SA ήταν ένας μπαρουτοκαπνισμένος επιθετικός και ιδιαίτερα φιλόδοξος άνθρωπος, ο παλιός φίλος του Χίτλερ, Ερνστ Ρεμ.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Οι άγνωστες στιγμές του Χίτλερ στη φυλακή

Ο Αδόλφος Χίτλερ έχαιρε ιδιαίτερης μεταχείρισης κατά τη διάρκεια της φυλάκισης του, το 1924στις φυλακές Landsberg, του Μονάχου, με εκατοντάδες επισκέπτες να τον συναντούν εκεί – ενίοτε χωρίς επίβλεψη – και αποκορύφωμα ένα πάρτι γενεθλίων του κατά το οποίο δέχτηκε 30-40 «καλεσμένους». Τα παραπάνω αποκαλύπτουν έγγραφα των υπαλλήλων των φυλακών, που έρχονται στο φως της δημοσιότητας 85 χρόνια μετά.

Το 500 έγγραφα από τη φυλακή Landsberg βρέθηκαν πρόσφατα στη Νυρεμβέργη από ένα άνδρα, μεταξύ των άλλων περιουσιακών στοιχείων του μακαρίτη πατέρα του, ο οποίος είχε αγοράσει τα ιστορικά ντοκουμέντα σε μια υπαίθρια αγορά στη δεκαετία του 1970. Τα έγγραφα θα βγουν σε δημοπρασία τον επόμενο μήνα.

Ο ιδιοκτήτης του οίκου δημοπρασιών που έχει αναλάβει την πώληση των ιστορικών αυτών εγγράφων, αποκάλυψε ότι ο πατέρας του ιδιοκτήτη τους, ο οποίος διατηρεί την ανωνυμία του, πιθανόν να μην γνώριζε καν για την ύπαρξη των ντοκουμέντων που κατείχε, καθώς αυτά βρέθηκαν σκόρπια σε μια δεσμίδα βιβλίων που είχε αγοράσει από την υπαίθρια αγορά.Ο Robert Bierschneider, του Βαυαρικού Κρατικού Αρχείου, στο Μόναχο, είπε ότι εξέτασε τα έγγραφα τα οποία έφεραν σφραγίδες και σύμβολα που ταιριάζουν με άλλα αυθεντικά έγγραφα από τη φυλακή.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Θεσσαλονίκη : Μια στάση με το 15 στην «Καθηγητού Βυζουκίδου»

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΣΑΠΗ (Αναδημοσίευση απο Σύριζα Βύρωνα)

Ο δαιμόνιος Stoned Sparrow ξαναχτυπά…

Μια στάση λεωφορείου: Από το ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης το αστικό λεωφορείο 15 ανηφορίζοντας στις Σαράντα Εκκλησίες αναγγέλλει και πραγματοποιεί τη στάση «Καθηγητού Βυζουκίδου», όπως και το όνομα παρακείμενης οδού. Ο καθηγητής Βυζουκίδης, λοιπόν, μνημονεύεται δεκάδες φορές την ημέρα κατά τη διαδρομή του λεωφορείου και ως όνομα οδού καταγράφεται στους χάρτες της πόλης, διαβάζεται και εκφωνείται από τους ταχυδρόμους, τους κατοίκους και τους επισκέπτες της περιοχής, η οποία φιλοξενεί και τις φοιτητικές εστίες και μέσα από αυτές τις καθημερινές και φαινομενικά αθώες χρήσεις εγγράφεται στη συλλογική μνήμη των κατοίκων και των επισκεπτών μιας πυκνοκατοικημένης και πολυσύχναστης γειτονιάς της Θεσσαλονίκης. Ποιος ήταν, όμως, ο καθηγητής Βυζουκίδης, τον οποίο ο δήμος της πόλης αποφάσισε να τιμήσει απονέμοντας το όνομά του σε ένα δρόμο;

Πατήστε στο «Διαβάστε τη συνέχεια» για τις απαντήσεις

Read the rest of this entry