Αρχεία Ιστολογίου

Οι εξοπλισμοί της τελευταίας 30ετίας αντιστοιχούν σε πάνω από το 1/3 του συνολικού μας χρέους: έχουμε ξοδέψει σχεδόν 100 δις!

Πηγή : Αριστερή Στρουθοκάμηλος

Παρουσιάστηκε σήμερα στο ευρωκοινοβούλιο, με οικοδεσπότη τον ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Μιχ. Τρεμόπουλο, η φετινή έκθεση του διεθνούς φήμης Ινστιτούτου SIPRI (Stockholm International Peace Research Institute) για την εξέλιξη των εξοπλιστικών δαπανών τη χρονιά που πέρασε. Η συγκεκριμένη έκθεση παρουσιάζεται κάθε χρόνο στις 12 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά των Στρατιωτικών Δαπανών.

Ο Μιχάλης Τρεμόπουλος είπε μεταξύ άλλων:

Από το άνοιγμα της εκδήλωσης:

«Η Έκθεση του SIPRI έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ευρώπη αλλά κυρίως για την Ελλάδα, η οποία ήταν μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων πελατών όπλων σε απόλυτα μεγέθη για την περίοδο 2005-2009.

Μια χώρα που ενώ βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, εξακολουθεί και ξοδεύει σε όπλα μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ από κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης των 27, έστω κι αν τον τελευταίο χρόνο έχει ελαττώσει τις εξοπλιστικές δαπάνες της.

Μια χώρα που αν και δεν συμμετέχει πια σε στρατιωτικές αποστολές του ΝΑΤΟ έχει ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά δαπανών για προσωπικό και εξοπλισμούς, και που πάντοτε επένδυε στην διπλωματία των στρατιωτικών εξοπλισμών για να επηρεάσει εταίρους για τις εθνικές της θέσεις.

Οι εξοπλισμοί της τελευταίας 30ετίας αντιστοιχούν σε πάνω από το 1/3 του συνολικού μας χρέους: έχουμε ξοδέψει σχεδόν 100 δις για να καταβαραθρώσουμε οικονομικά τη χώρα μας, να γιγαντώσουμε τη διαφθορά και να τρώμε τις σάρκες της χώρας μας συντηρώντας τριβές με τις γειτονικές χώρες, πρόσφορες για εσωτερική πολιτική εξαργύρωση. Επιπλέον, συντηρούμε περισσότερους στρατηγούς (ανώτατους αξιωματικούς κάθε βαθμού) από τη Γερμανία και σχεδόν όσους και οι ΗΠΑ. Με την αποστρατεία τους, στελεχώνουν τις κλαδικές αποστράτων των κομμάτων εξουσίας, και επηρεάζουν και την πολιτική ζωή.»

Read the rest of this entry

Λιβύη : Αποδέχτηκε ο Καντάφι το «ειρηνευτικό» σχέδιο | Υεμένη: Και ο Σάλεχ αποδέχεται σχέδιο αποχώρησής του, αμετακίνητοι οι διαδηλωτές

Λιβύη

Ο Νοτιοαφρικανός πρόεδρος Τζέικομπ Ζούμα ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση της Λιβύης αποδέχθηκε το ειρηνευτικό σχέδιο που πρότεινε η Αφρικανική Ένωση (AU) προκειμένου να τερματιστούν οι εχθροπραξίες στη χώρα. Ο Ζούμα και τρεις ακόμη Αφρικανοί ηγέτες επισκέφθηκαν χθες τον Μουαμάρ Καντάφι στην Τρίπολη σε μια προσπάθεια να τον πείσουν να αποδεχθεί έναν «οδικό χάρτη» που θα θέσει τέλος στις συνεχιζόμενες, επί 8 εβδομάδες, συγκρούσεις μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και τον ανταρτών.

«Η αντιπροσωπεία του αδελφού ηγέτη (Καντάφι) δέχθηκε τον χάρτη πορείας όπως τον παρουσιάσαμε», δήλωσε ο Ζούμα σε ανακοίνωσή του προς τον Τύπο από την κατοικία Μπαμπ αλ Αζιζίγια του Καντάφι.

Σύμφωνα με ανακοίνωση που δημοσιοποιήθηκε λίγες ώρες αργότερα από τον Επίτροπο Ειρήνης και Ασφάλειας της AU Ράμταν Λααμάμρα και στην οποία αναφερόταν λεπτομερώς το σχέδιο, ο «οδικός χάρτης» που πρότεινε η Αφρικανική Ένωση προβλέπει «την άμεση κατάπαυση των συγκρούσεων», τη διευκόλυνση της αποστολής ανθρωπιστικής βοήθειας στο λαό και την έναρξη διαλόγου «μεταξύ των πλευρών» ενόψει μίας μεταβατικής περιόδου.

Read the rest of this entry

Tariq Ali: Η Λιβύη είναι άλλη μια περίπτωση επιλεκτικής εγρήγορσης από τη δύση

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στις 29 Μαρτίου του 2011, στη Guardian με τίτλο “Libya is another case of selective vigilantism by the west”. Όπως και άλλες φορές, έτσι και σήμερα, ο Tariq Ali, προφέρει πολύτιμες υπηρεσίες για την αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική συζήτηση και πάλη.

Η Λιβύη είναι άλλη μια περίπτωση επιλεκτικής εγρήγορσης από τη δύση

Ο βομβαρδισμός της Τρίπολης, με την ταυτόχρονη ενδυνάμωση άλλων δεσποτών του Αραβικού κόσμου, φανερώνει τον απόλυτο κυνισμό των, υποστηριζόμενων από τον ΟΗΕ, βομβαρδισμών για την απομάκρυνση του Gaddafi.

Η Αμερικανονατοϊκή επέμβαση στη Λιβύη, με την κάλυψη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αποτελεί μέρος μιας ενορχηστρωμένης απάντησης: να υποστηριχθεί το κίνημα εναντίον ενός συγκεκριμένου δικτάτορα, ώστε να δοθεί ένα τέλος στις Αραβικές επαναστάσεις,  με την επανισχυροποίηση του ελέγχου από τους δυτικούς,  σφετεριζόμενοι την ώθηση και τον αυθορμητισμό του κινήματος, σε μια απόπειρα να αποκατασταθεί το προηγούμενο στάτους κβο.

Είναι παράλογο να νομίζει κανείς ότι οι λόγοι για το βομβαρδισμό της Τρίπολης ή για το turkey shot (αναφέρεται σε παιχνίδι σκοποβολής με στόχους γαλοπούλες, που μεταφέρεται συχνά και στις πολεμικές συγκρούσεις περιγράφοντας άδικες επιθέσεις απέναντι σε σαφώς υποδεέστερους, ή απροετοίμαστους αντιπάλους, Στμ)  έξω από τη Βεγγάζη είναι η προστασία άμαχου πληθυσμού. Το συγκεκριμένο επιχείρημα είναι σχεδιασμένο ώστε να κερδίσει υποστήριξη από τους Ευρωπαίους και Αμερικάνους πολίτες και μέρος του αραβικού κόσμου. “ Κοιτάξτε μας, ” λένε οι Obama/Clinton και οι σατράπες της Ε.Ε. “κάνουμε το καλό. Παίρνουμε το μέρος του λαού”. Ο καθαρός κυνισμός κόβει την ανάσα. Περιμένουνε να πιστέψουμε ότι οι ηγέτες που έχουν βουτήξει τα χέρια τους στο αίμα στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν υπερασπίζονται το λαό της Λιβύης. Τα απαξιωμένα μέσα ενημέρωσης της Γαλλίας και της Αγγλίας είναι ικανά να “καταπιούν” τα πάντα, αλλά το γεγονός ότι ακόμα και αξιοπρεπείς φιλελεύθεροι αποδέχονται αυτές τις ανοησίες είναι απογοητευτικό. Η κοινωνία των πολιτών παρακινείται εύκολα με μερικές εικόνες και η βαρβαρότητα του Gaddafi να στείλει βομβαρδιστικά εναντίον του ίδιου του λαού του, ήταν το πρόσχημα που χρησιμοποίησε η Ουάσιγκτον για να βομβαρδίσει άλλη μια αραβική πρωτεύουσα. Εν τω μεταξύ, οι σύμμαχοι του Obama στον αραβικό κόσμο δούλευαν σκληρά για την προώθηση της δημοκρατίας.

Read the rest of this entry

Κτηνώδης «ανθρωπισμός»

Πώς ακριβώς μετατρέπεται κάποιος μέσα σε ελάχιστες μέρες από «ηγέτης» σε «αιμοσταγής δικτάτορας»; Τί ακριβώς είναι «η συμμαχική προστασία απέναντι στημαζική σφαγή του εξεγερμένου λιβυκού λαού»; Άραγε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες ο Καντάφι δεν ήταν ο τύπος «που συνοδεύεται από γυναίκες σωματοφύλακες» και χαριεντιζόμασταν με την εικόνα δημοσιοκάφροι και τηλεθεατές;

Άραγε δεκάδες σφαγές δεν διαπράττονται καθημερινά στη Γάζα, τη Σομαλία, στο Σουδάν, σε διάφορα μέρη του πλανήτη; Εκεί γιατί δεν υπήρξε και δεν υπάρχει «συμμαχική επέμβαση»;;; Και δηλαδή θα ρίξουν οι σύμμαχοι τον διδάκτορα και μετά; Αποχωρούνε ή εγκαθίσταται για ακόμη μία φορά ο…«πετρελαϊκός εκδημοκρατισμός»;;;

Τις απαντήσεις τις διαβάζουμε στον Γ. Δελαστίκ: «Η υποκρισία ΗΠΑ-ΕΕ είναι απύθμενη. Αποφάσισαν να επιτεθούν κατά του Καντάφι δήθεν για να προστατεύσουν τους ένοπλους αντιπάλους του, αλλά την ίδια στιγμή σφυρίζουν αδιάφορα για το γεγονός ότι η Σαουδική Αραβία εισέβαλε με τανκς και στρατό στο Μπαχρέιν και εξοντώνει τους πραγματικά άοπλους διαδηλωτές που είναι όλοι συγκεντρωμένοι σε μια πλατεία! Οι σκοταδιστές μονάρχες της Σαουδαραβίας και του Μπαχρέιν είναι όργανα των ΗΠΑ, οπότε κανένας δεν εξανίσταται για τη συμπεριφορά τους. Έχουν το ελεύθερο από την Ουάσιγκτον, το Λονδίνο ή το Παρίσι να σφάζουν με την άνεσή τους τους υπηκόους τους.

Καθεστώς ανδρεικέλων της Δύσης και επομένως και του Ισραήλ επιδιώκουν να εγκαταστήσουν στη Λιβύη οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Στόχος, φυσικά, η λεηλασία των πετρελαίων της. Όπως και αν ξεκίνησαν οι αντικανταφικοί, από τη στιγμή που στην εξουσία θα τους τοποθετήσουν οι ξένοι επιδρομείς εναντίον της πατρίδας τους, αντικειμενικά δεν θα είναι τίποτα λιγότερο από τυφλά όργανα των ΗΠΑ και των Αγγλογάλλων. Και ο Καντάφι είχε πλήρως συμβιβαστεί την τελευταία δεκαετία με τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους, αλλά φυσικά οι αντικανταφικοί εγκάθετοι θα εξυπηρετήσουν πολύ πιο αποτελεσματικά τα συμφέροντα των ξένωνεπικυρίαρχων.»

Read the rest of this entry

Πολυτεχνείο 1980 – Η απαγορευμένη αντιαμερικανική πορεία και τα πρώτα «μεμονωνμένα» πειριστατικά αστυνομικής βίας στη «μεταπολίτευση»… (Φωτογραφίες)

Ο Καραμανλής μαζί με την ανάκληση του ν. 815, βλέποντας να έρχεται καλπάζοντας το τέλος της παράταξης του στην εξουσία και κατά την προσφιλή του συνήθεια να μην αποδέχεται προσωπικά την ήττα  παρέδωσε στον Γ. Ράλλη.

Η απαγορευμένη αντιαμερικανική πορεία

Η δολοφονία των δύο νέων (Ιάκωβος Κουμής, Σταματίνα Κανελλοπούλου) από τις δυνάμεις των ΜΑΤ δεν ήρθε σε τυχαία χρονική συγκυρία. Όπως αναφέρεται στο ιστορικό λεύκωμα της εφημερίδας «Καθημερινή», το φθινόπωρο του 1980 η κυβέρνηση Ράλλη είχε θέσει ως πρώτη προτεραιότητα μιας ιδιαίτερα φιλόδοξης ατζέντας την άρση όλων των εκκρεμοτήτων στις σχέσεις της Ελλάδας με το «δυτικό κόσμο». Στο πλαίσιο αυτό, στις 21 Οκτωβρίου 1980 η Ελλάδα έγινε ξανά δεκτή στη στρατιωτική δομή του ΝΑΤΟ, ενώ η κυβέρνηση είχε ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ για την ανανέωση των συμφωνιών παραμονής των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα και ο Ευάγγελος Αβέρωφ, τότε υπουργός άμυνας, συμμετείχε για πρώτη φορά μετά την αντιπολίτευση στην Επιτροπή Πυρηνικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ.

Η αντίδραση του λαού ήταν έντονη, ενώ διάχυτος ήταν ο αντιαμερικανισμός ιδίως ανάμεσα στους φοιτητές, καθώς ήταν φρέσκες ακόμα οι μνήμες της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και του αμερικανικού παράγοντα στην ελληνική στρατιωτική Χούντα. Ωστόσο, για την κυβέρνηση, το ενδεχόμενο η πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου να κινηθεί προς την αμερικανική πρεσβεία αποτελούσε εξέλιξη που έπρεπε πάση θυσία να αποφευχθεί. Έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες η κυβέρνηση απαγορεύει στην πορεία να κατευθυνθεί προς την Αμερικάνικη πρεσβεία και θέτει ως όριο την πλατεία Συντάγματος: οι διαδηλωτές μπορούσαν να φτάσουν μόνο ως το Σύνταγμα και εκεί να διαλυθούν.

Η στάση της αντιπολίτευσης παραμένει υποτονική. Με το βλέμμα στραμμένο προς τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους και μπροστά στην επιθετική στάση της κυβέρνησης που δηλώνει αποφασισμένη να σταματήσει με τη βία οποιαδήποτε προσπάθεια να φτάσει η πορεία στην πρεσβεία, ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ γρήγορα συμβιβάζονται με την κυβερνητική απαγόρευση. Στο ίδιο πλαίσιο, το κεντρικό συμβούλιο της ΕΦΕΕ – αποτελούμενο κατά πλειοψηφία από τα μέλη της ΚΝΕ και της νεολαίας ΠΑΣΟΚ – αποφασίζει να πειθαρχήσει στην απαγόρευση, ενώ η αριστερή μειοψηφία, αποτελούμενη από οργανώσεις όπως οι ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ, ΕΚΟΝ, Ρήγας Φεραίος-Β’ Πανελλαδική, ΚΚΕ μ-λ, ΕΚΚΕ και άλλες, αποφασίζουν να συνεχίσουν προς την αμερικανική πρεσβεία.

Για τη συνέχεια και φωτογραφικό υλικό από την πορεία του 1980 πατήστε στο  Read the rest of this entry

Παρτιζάν-ΑΕΚ 7 Απριλίου 1999 : Ένας ποδοσφαιρικός αγώνας διαφορετικός από όλους…

Δεν ήταν κάποιο τρόποιο, κάποια νίκη ή κάποιο τέρμα. Μπορεί το ταξίδι να ήταν για ένα φιλικό παιχνίδι, αλλά αυτό ήταν το λιγότερο. Η «κιτρινόμαυρη» αποστολή έφτανε στο Βελιγράδι, εν τω μέσω βομβαρδισμών απο τις συμμαχικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ, και έτσι γινόταν η πρώτη πραγματική κίνηση αλληλεγγυης παγκοσμίως που «έσπαγε» το εμπάργκο του πολέμου το ’99 εναντίον της Σερβίας.

Οι παίκτες των δύο ομάδων φορούσαν φανέλες με ζωγραφισμένους στόχους σε ένα ματς που οι φίλαθλοι έγιναν ένα και «έκλεψαν» την παράσταση με την συμπεριφορά τους.

Παρακολουθηστε στο βίντεο πως οι εικόνες φρίκης και θανάτου μπήκανε για λίγο στην άκρη και αντικαταστάθηκαν απο χαμόγελα, αποδεικνύοντας ότι η δύναμη ενωμένων λαών κόντρα σε οποιαδήποτε μορφή καταπίεσης είναι πολύ μεγαλύτερη…