Αρχεία Ιστολογίου

Όμορφες δημοκρατίες, όμορφα καίγονται…

Γράφει ο Zaphod

Δεκαεπτάχρονος έφηβος δηλώνει δημόσια σε 400 ανθρώπους «Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε φασαρία. Είναι καιρός να σταματήσουν οι αρχές να μας τραμπουκίζουν και να καταστρέφουν τη χώρα. Είναι καιρός να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας. Πάνω τους ταραχοποιοί» και καταδικάζεται σε ένα χρόνο αναμόρφωσης και απαγόρευσης δημόσιας έκφρασης120 ώρες υποχρεωτικής εργασίας και τρίμηνη απαγόρευση κυκλοφορίαςμεταξύ 6μμ και 7πμ. Ο νεαρός έχει οδηγηθεί στο δικαστήριο κατόπιν παρακολούθησής του από ειδικό σώμα της αστυνομίας, ενώ η μητέρα του αγοριού εξηγεί στο δικαστήριο ότι «είναι καλό παιδί, αλλά, όπως κάθε έφηβος, έχει τις ανόητες στιγμές του».

Όχι δεν πρόκειται για τη δίκη ενός «παιδιού του Σουίνγκ» σε ναζιστικό δικαστήριο του 1938. Ούτε για την εφαρμογή του καραμανλικού νόμου 4000 «περί τεντιμποϊσμού». Ούτε για κάποιο ιρανικό δικαστήριο μουλάδων τοποτηρητών της Σαρίας. Πρόκειται για τη γενέτειρα της αστικής δημοκρατίας, την Αγγλία, εν έτει 2011 μ.Χ. και 304 χρόνια μετά τις «Πράξεις της Ένωσης» του 1707, οπότε και θεμελιώνεται η νεότερη μορφή κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας. Το δε δημόσιο μέσο όπου εκφράστηκε ο 17χρονος είναι τοFacebook, στο οποίο και του απαγορεύτηκε η πρόσβαση (μαζί με τα υπόλοιπα social media) για τους επόμενους δώδεκα μήνες. ΠηγήGuardian 17/8/2011

 

 

Read the rest of this entry

Μανούλα θα φύγω, μην κλάψεις για μένα…

Ολοένα και περισσότεροι νέοι Έλληνες σκέφτονται -ή το έχουν αποφασίσει ήδη- να εγκαταλείψουν τη χώρα τους για ένα καλύτερο μέλλον. Οι νέοι φεύγουν απογοητευμένοι από την αδιαφάνεια στα δημόσια πράγματα της χώρας, τη διαπλοκή και τη διαφθορά σε πολιτικό επίπεδο.

Το δημόσιο χρέος της χώρας που ξεπερνά κατά πολύ το ετήσιο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν υποδεικνύει τα χρόνια λιτότητας που έρχονται και δεν είναι λίγοι οι νέοι Έλληνες που δεν βλέπουν φως στο βάθος του τούνελ. Αποφασίζουν λοιπόν να αποχωρήσουν από τη χώρα.  Απογοητευμένοι από το μέλλον που υπόσχεται η χώρα τους, νιώθουν ότι οι πόρτες της αγοράς εργασίας κλείνουν.

“Αν αναζητάς ποιότητα ζωής, δεν μπορείς να τη βρεις εδώ. Κάποτε ήταν απλά πολύ δύσκολο. Τώρα είναι αδύνατο”. Δηλώσεις φοιτητών. Οι άνθρωποι με πτυχία Πανεπιστημίου και μεταπτυχιακές σπουδές αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα καθώς τελείωσαν αργά τις σπουδές τους και στην πραγματικότητα δεν μπήκαν ποτέ στην αγορά εργασίας οπότε τώρα πρόκειται για την πλειοψηφία των νέων που αποφασίζουν να φύγουν.

Συγκρίνοντας την τωρινή κατάσταση με τα φαινόμενα μαζικής μετανάστευσης Ελλήνων σε ΗΠΑ, Αυστραλία, Γερμανία, τότε ήταν μια μετανάστευση ανειδίκευτων, τώρα πρόκειται για μια μετανάστευση νέων επιστημόνων με ακαδημαϊκή μόρφωση. Μετά την άνθηση της δεκαετίας του ’80 και εκείνης του ’90, δημιουργήθηκε κίνημα παλιννόστησης στη χώρα που κορυφώθηκε με την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Τώρα όμως η ύφεση συνεχίζεται, η λιτότητα το ίδιο, η ανεργία είναι προ των πυλών και το κλίμα αντιστράφηκε. Η επιλογή της αποχώρησης από την πατρίδα αποτελεί σοβαρό ενδεχόμενο.

Πηγή : Πατρινάκι

Ένα νέο είδος παιδιού-υβριδίου

Πανελλήνιες εξετάσεις.. Μια ατμόσφαιρα που συνδυάζει το καθαρτήριο του Δάντη με τις πιο σφοδρές ενδοοικογενειακές συγκρούσεις.. –«Μην βγαίνεις έξω.. διάβασε.. θα σε φάνε οι άλλοι.. Τι θα γίνεις στη ζωή σου; Ένα «τίποτα» θα γίνεις αν δεν περάσεις.. Ένα «τίποτα» να το θυμάσαι»! Η ασίγαστη αγωνία του γονιού να κατακτήσει το παιδί του μια διακριτή και υψηλή κοινωνική θέση και δια μέσου του παιδιού ίσως να γίνει και ο ίδιος αυτό που δεν κατάφερε στη ζωή του.. Όλα για το παιδί.. Για τον απόγονο που κουβαλά και τη δική μας ζωή, τις επιτυχίες ή αποτυχίες μας, τις επιθυμίες ή απωθημένα μας.. Φροντιστήρια, ολόκληροι μισθοί στην παραπαιδεία, κεφάλαια που επενδύονται σε ένα μέλλον όλο και πιο σκοτεινό, όλο και πιο άδηλο..

Να θωρακιστεί ο απόγονος με master και doctora και με όλο και πιο εξειδικευμένα πτυχία και γνώσεις, για να μπει αύριο στον πιο βάρβαρο ανταγωνισμό ανθρώπου με άνθρωπο.. Ας έχει αποθηκεύσει στον «σκληρό δίσκο» του έναν τεράστιο όγκο μαθηματικών και οικονομικών τύπων και ας στερείται παντελώς κάθε κλασικής και ανθρωπιστικής παιδείας που θα μπορούσε να τον κάνει καλύτερο άνθρωπο.. Ας βγει αύριο στην αγορά εφοδιασμένος με τύπους για να φάει τους άλλους και να μην τον φάνε εκείνοι κι ας μην μπορεί να συντάξει ούτε μία πρόταση και ας μην μπορεί να πει ούτε μία καλημέρα στον γείτονα.. Αρκεί να έχει διακριθεί και να έχει «πετύχει» στην αγορά και ας αποτελεί ένα είδος νεο-αγράμματου με μεταπτυχιακό και διδακτορικό..

Και το παιδί σκύβει να διαβάσει κατατρομαγμένο και σκέφτεται το μέλλον του όπως ακριβώς καθορίζεται σήμερα από τους «άλλους», δηλαδή τις «αγορές», το ΔΝΤ και τα εγχώρια ανδρείκελα τους.. Και να φανταστεί κανείς ότι οι νεο-αγράμματοι με διδακτορικά είναι το μικρότερο κακό. Η μεγάλη φτώχια, η απελπισία και ταπείνωση, η κοινωνική αδικία που βυθίζουν τον τόπο αυτοί που έχουν αναλάβει να τον «σώσουν», δημιουργούν ένα νέο είδος παιδιού-υβριδίου που μεγαλώνει σιγά-σιγά δίπλα μας και μέσα στο σπίτι μας.. Δεν είναι ευτυχισμένο, δεν είναι δυστυχισμένο.. Είναι απλώς έξω από τη φύση του. Στα 16 σκέφτεται το ασφαλιστικό και στα 21 τρομάζει στην ιδέα τη μειωμένης σύνταξης. Στα 25 που θα βγει στην αγορά έχει ήδη «ζήσει» και αν δεν «ζει» δεν θα το καταλάβει..

Από : Σοφιστή