Αρχεία Ιστολογίου

Ένα καράβι για το Σύνταγμα | Μερικές φορές, όταν κοιτάζεις στα μάτια τον Νετανιάχου, ορκίζεσαι ότι βλέπεις την ψυχή του Παπανδρέου

του Άρη Χατζηστεφάνου από το thepressproject

Λίγες ημέρες απομένουν για τον απόπλου του δεύτερου Στόλου της Ελευθερίας για την αποκλεισμένη Γάζα. Το ελληνικό πλοίο είναι σχεδόν έτοιμο, οι διοργανωτές τρέχουν με τους γνωστούς φρενήρεις ρυθμούς και πάντα η προσπάθεια κρίνεται από την αρωγή των χιλιάδων εθελοντών – όσων βοηθούν με χρήματα ή με προσωπικό ιδρώτα.

Σε ορισμένους, ίσως η αποστολή να ακούγεται ελαφρώς εκτός κλίματος – και σίγουρα έτσι θα επιχειρήσει να την παρουσιάσει η ισραηλινή προπαγάνδα αλλά και τα ελληνικά φερέφωνά της που φωλιάζουν σε μεγάλα ΜΜΕ αλλά και σε καίρια πόστα του κρατικού μηχανισμού. Κι΄ όμως, ίσως ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη ελληνική ιστορία η τύχη της αποκλεισμένης Γάζας δεν ήταν τόσο άρρηκτα συνδεδεμένη με την ελληνική πραγματικότητα.

Read the rest of this entry

Αυτό είναι το φασιστικό κράτος του Ισραήλ : Προσοχή, σοκαριστικό βίντεο!!!

Συνέβη την περασμένη εβδομάδα στη Γάζα…

Μια οικογένεια πήγε για πικνίκ στη θάλασσα… ένα ισραηλινό τανκ τους ρίχνει και τους κομματιάζει…

Ξεκληρίζεται ολόκληρη η οικογένεια και σώζεται μόνο η μικρή που ουρλιάζει σπαρακτικά μπροστά στο πτώμα του πατέρα… «μπαμπά, μπαμπά»…

Η μικρή θα ζει στην κόλασή της;

Θα είναι τρομοκράτισσα αν αντισταθεί στα ναζιστικά γουρούνια του Νετανιάχου;

Ο «πολιτισμένος» πολιτικός κόσμος της δύσης, οι ευρωπαίοι πολιτικοί, άραγε έχουν συναισθήματα; Πως νοιώθουν όταν χαριεντίζονται με τον δολοφόνο Νετανιάχου;

Βέβαια, για τα αργυρώνητα ΜΜΕ (ντόπια και διεθνή), αυτή η…
σφαγή δεν αποτελεί είδηση… δεν υπεισέρχεται στις κατευθύνσεις των αφεντικών τους… προσβάλει το “δημοκρατικό” Ισραήλ…

Sibilla

Το τείχος στην Παλαιστίνη

Σε μερικές μέρες ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούτ Αμπάς, και οι σύμβουλοί τους θα καταφθάσουν στις ΗΠΑ για νέες συνομιλίες υπό την αιγίδα του Προέδρου Ομπάμα. Θα δούμε τηλεοπτικά ρεπορτάζ με δημοσιογράφους που προσπαθούν να ερμηνεύσουν την πρόοδο των διαπραγματεύσεων από το πόσο θερμές ήταν οι χειραψίες. Θα διαβάσουμε άρθρα με αναλύσεις επί αναλύσεων. Θα ακούσουμε εικασίες, προτροπές, διαμαρτυρίες. Στο μεταξύ, το πρόβλημα θα βαθαίνει, οι πληγές θα μολύνονται, η ελπίδα θα σβήνει.

Τον Ιούνιο του 2005 τα ταξίδια μας στις διαχωριστικές γραμμές, μας έφεραν στην σκιά του Τείχους που κόβει την «Γη της Επαγγελίας» στα δύο (*). Στόχος μας να σταθούμε σε αυτόν τον διαχωρισμό, ακριβώς όπως κάναμε και στους άλλους διαχωρισμούς (στο Τείχος που χωρίζει το Μεξικό από τις ΗΠΑ, στην Πράσινη Γραμμή της Κύπρου, στο Κόσοβο, στο σύνορο Αιθιοπίας-Ερυθραίας, στο Κασμίρ, στο Μπέλφαστ). Ο οδηγός μας στην Δυτική Όχθη ήταν Παλαιστίνιος αλλά και Ισραηλινός πολίτης. Από εκείνους που το χωριό τους πέρασε στο Ισραήλ το 1948, όχι το 1967. Όλη του την ζωή ήταν οπαδός του Αραφάτ. Αν και άθεος, μόλις πρόσφατα είχε κάνει το μεγάλο βήμα: προσχώρησε στην Ισλαμική Χαμάς εγκαταλείποντας την Φατάχ και τον Μαχμούτ Αμπάς, τον διάδοχο του Αραφάτ. Καθώς περνούσαμε από την κατεχόμενη πόλη της Καλκίλια, τον πίεσα να σχολιάσει την αδιαλλαξία της νέας του οργάνωσης.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: