Αρχεία Ιστολογίου

Αρχή «Προστασίας» (σ.σ.αποκάλυψης) Δεδομένων: Κάμερες και στα σχολεία

Τη χρήση καμερών σε σχολικά συγκροτήματα μεγάλης έκτασης κατά τις ώρες λειτουργίας τους νομιμοποιεί, κατ’ εξαίρεση, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, όπου δεν είναι πρακτικός ο έλεγχος των απομακρυσμένων εγκαταστάσεών τους. Με οδηγία που εξέδωσε, καταργεί προγενέστερη οδηγία του 2000 και ανάβει το πράσινο φως για την παρακολούθηση ιδιωτικών χώρων που είναι προσβάσιμοι στο κοινό, όπως γραφεία, τράπεζες, πολυκατοικίες, νοσοκομεία.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την «Ελευθεροτυπία», η Αρχή δίνει, κατ’ εξαίρεση, το δικαίωμα στις διοικήσεις των σχολείων, όπου δεν είναι πρακτικός ο έλεγχος των απομακρυσμένων εγκαταστάσεων, να λειτουργούν κάμερες που εστιάζουν σε απομακρυσμένα σημεία, αφού ληφθεί υπόψη η γνώμη του διδακτικού προσωπικού, του συλλόγου γονέων και των μαθητικών συλλόγων, όπου υπάρχουν. Αρχικά, προτείνει τη δοκιμαστική λειτουργία του συστήματος ώστε να αξιολογηθούν οι επιπτώσεις στην ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών, ενώ παρέχει τη δυνατότητα πρόσβασης στα στοιχεία που συλλέγονται.

Γενικότερα, η Αρχή επισημαίνει στην οδηγία της ότι η λειτουργία των καμερών πρέπει να γίνεται σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή μόνον εάν ο σκοπός που επιδιώκεται με την τοποθέτηση της κάμερας δεν μπορεί να επιτευχθεί με ηπιότερα μέσα (προσωπικό ασφαλείας, συναγερμός κλπ) τα οποία είναι εξίσου αποτελεσματικά, αλλά λιγότερο επαχθή για τον άνθρωπο.

Read the rest of this entry

Λίμιτεδ: Προμηθευτής νοσοκομείων σε ταλιράκια.

Τα χρέη των νοσοκομείων προς τους προμηθευτές είναι ένα ακόμα πολιτικό κόλπο προκειμένου να κρύψουμε από τη Eurostat τα ελλείμματα του ελληνικού κράτους. Τα νοσοκομεία “ξεχνάνε” να δημοσιεύσουν ισολογισμούς, κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι χρωστάνε και σε ποιον. Έτσι, από τη μία το κράτος δεν υποχρεούται στην έκδοση ομολόγων, που θα επιβάρυναν επίσημα το δημόσιο χρέος, και ταυτόχρονα η αδιαφάνεια του ύψους των χρεών δεν επιτρέπει στη Eurostat να υπολογίσει πόσα παραπάνω χρωστάει το ελληνικό Δημόσιο.

Οι προμηθευτές δέχονται ουσιαστικά να χρηματοδοτήσουν το ελληνικό Δημόσιο για 2-3-4 χρόνια (όσο θα πάρει για να εξοφληθούν), με αντάλλαγμα υπερβολικές και αδιαφανείς χρεώσεις. Ένα γνήσια ελληνικό νταραβέρι. Μη ζητάς τα χρεωστούμενα, για να μη ρωτώ πόσο θα πληρώσω.

Ας κάνουμε όμως ένα πρόχειρο business plan για να μετρήσουμε το κέρδος ενός νομοταγούς επιχειρηματία. Ας υποθέσουμε πως το νοσοκομείο «Τρεισλάλειον» αγοράζει ένα αναλώσιμο των 121 ευρώ από την εταιρεία «Αρπακτική Προμηθευτική». Πρακτικά, ο προμηθευτής έχει αγοράσει το αναλώσιμο 10 ευρώ από τις ΗΠΑ. Όχι όμως απευθείας αλλά μέσω μιας θυγατρικής του. Της «Τρισχορεύειν λίμιτεδ». Που είναι εγκαταστημένη στην -πολύ καλά το καταλάβατε- “μαρτυρικήν Τζίμπρον”. Κατόπιν το έχει εισαγάγει νομίμως και ηθικώς στην Ελλάδα στην τιμή των 90 ευρώ. Πληρώνει φόρο 8 ευρώ (10% επί 80 ευρώ κέρδος) στην Κύπρο, πληρώνει στο τρίμηνο 21 ευρώ ΦΠΑ στην Ελλάδα και, στο τέλος του χρόνου, άλλα 2,5 ευρώ φόρο εισοδήματος (25% Χ 10 ευρώ κέρδος).

Πρακτικά, ή όλη δουλειά μέχρι στιγμής τού έχει κοστίσει 45 ευρώ χοντρά – χοντρά. Ας υποθέσουμε πως θα περιμένει 3 χρόνια μέχρι να πληρωθεί και πως δεν έχει κεφάλαιο κίνησης. Κανένα πρόβλημα. Θα πληρώσει άλλα 11 ευρώ στην τράπεζα. Σύνολο κόστους; 56 ευρώ μέχρι την είσπραξη των τελικών 121. Το καθαρό που θα μείνει στην τσέπη είναι, ούτε λίγο ούτε πολύ, 65 ολόκληρα ευρώ. Δηλαδή, 650% πάνω στην τιμή κόστους. Όχι και πολύ άσχημα.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε γιατί, παρά τις εξαγγελίες Ξενογιανακοπούλου-Λοβέρδου, τόσο τα χρέη των νοσοκομείων όσο και οι δαπάνες των Ταμείων αυξάνονται και φέτος, θυμηθείτε πως η ανικανότητα αποτελεί μόνο ένα μέρος της απάντησης.

Αναδημοσίευση από Avgi.gr