Αρχεία Ιστολογίου

Tariq Ali: Η Λιβύη είναι άλλη μια περίπτωση επιλεκτικής εγρήγορσης από τη δύση

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στις 29 Μαρτίου του 2011, στη Guardian με τίτλο “Libya is another case of selective vigilantism by the west”. Όπως και άλλες φορές, έτσι και σήμερα, ο Tariq Ali, προφέρει πολύτιμες υπηρεσίες για την αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική συζήτηση και πάλη.

Η Λιβύη είναι άλλη μια περίπτωση επιλεκτικής εγρήγορσης από τη δύση

Ο βομβαρδισμός της Τρίπολης, με την ταυτόχρονη ενδυνάμωση άλλων δεσποτών του Αραβικού κόσμου, φανερώνει τον απόλυτο κυνισμό των, υποστηριζόμενων από τον ΟΗΕ, βομβαρδισμών για την απομάκρυνση του Gaddafi.

Η Αμερικανονατοϊκή επέμβαση στη Λιβύη, με την κάλυψη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αποτελεί μέρος μιας ενορχηστρωμένης απάντησης: να υποστηριχθεί το κίνημα εναντίον ενός συγκεκριμένου δικτάτορα, ώστε να δοθεί ένα τέλος στις Αραβικές επαναστάσεις,  με την επανισχυροποίηση του ελέγχου από τους δυτικούς,  σφετεριζόμενοι την ώθηση και τον αυθορμητισμό του κινήματος, σε μια απόπειρα να αποκατασταθεί το προηγούμενο στάτους κβο.

Είναι παράλογο να νομίζει κανείς ότι οι λόγοι για το βομβαρδισμό της Τρίπολης ή για το turkey shot (αναφέρεται σε παιχνίδι σκοποβολής με στόχους γαλοπούλες, που μεταφέρεται συχνά και στις πολεμικές συγκρούσεις περιγράφοντας άδικες επιθέσεις απέναντι σε σαφώς υποδεέστερους, ή απροετοίμαστους αντιπάλους, Στμ)  έξω από τη Βεγγάζη είναι η προστασία άμαχου πληθυσμού. Το συγκεκριμένο επιχείρημα είναι σχεδιασμένο ώστε να κερδίσει υποστήριξη από τους Ευρωπαίους και Αμερικάνους πολίτες και μέρος του αραβικού κόσμου. “ Κοιτάξτε μας, ” λένε οι Obama/Clinton και οι σατράπες της Ε.Ε. “κάνουμε το καλό. Παίρνουμε το μέρος του λαού”. Ο καθαρός κυνισμός κόβει την ανάσα. Περιμένουνε να πιστέψουμε ότι οι ηγέτες που έχουν βουτήξει τα χέρια τους στο αίμα στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν υπερασπίζονται το λαό της Λιβύης. Τα απαξιωμένα μέσα ενημέρωσης της Γαλλίας και της Αγγλίας είναι ικανά να “καταπιούν” τα πάντα, αλλά το γεγονός ότι ακόμα και αξιοπρεπείς φιλελεύθεροι αποδέχονται αυτές τις ανοησίες είναι απογοητευτικό. Η κοινωνία των πολιτών παρακινείται εύκολα με μερικές εικόνες και η βαρβαρότητα του Gaddafi να στείλει βομβαρδιστικά εναντίον του ίδιου του λαού του, ήταν το πρόσχημα που χρησιμοποίησε η Ουάσιγκτον για να βομβαρδίσει άλλη μια αραβική πρωτεύουσα. Εν τω μεταξύ, οι σύμμαχοι του Obama στον αραβικό κόσμο δούλευαν σκληρά για την προώθηση της δημοκρατίας.

Read the rest of this entry

«Σταθερότητα σημαίνει υπακοή στην κυριαρχία των ΗΠΑ», Νόαμ Τσόμσκυ

Ο Νόαμ Τσόμσκι, γνωστός Αμερικανός συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής, με αφορμή την αιματοχυσία στη Λιβύη μίλησε στο Press TV για τις πρόσφατες εξελίξεις στον αραβικό κόσμο. Σύμφωνα με τον Τσόμσκι, για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της στην ΕΕ είναι συμφέρουσα η διατήρηση δικτατορικών καθεστώτων στα πλούσια ενεργειακά κράτη, καθώς παρέχουν μεγαλύτερη σταθερότητα σε σχέση με τις πραγματικές δημοκρατίες.

Press TV: Καθηγητά Τσόμσκι, θα ήθελα να ρωτήσω για την αντίδρασή σας στις σημερινές δηλώσεις, όχι μόνο των αξιωματούχων της κυβέρνησης Ομπάμα αλλά και του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι-μουν, λαμβάνοντας υπόψιν και το μέγεθος των απωλειών στη Λιβύη. Πιστεύετε ότι έχουν κάνει και πει αρκετά για να καλύψουν τις ανάγκες του λιβυκού λαού;

Νόαμ Τσόμσκι: Νομίζω ότι μπορούν να γίνουν περισσότερα, αυτό που συμβαίνει είναι ήδη αρκετά φρικτό και θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα πραγματικά μεγάλο λουτρό αίματος. Οι πληροφορίες είναι ελάχιστες, τουλάχιστον όμως η ανατολική επαρχία φαίνεται να είναι ουσιαστικά υπό τον έλεγχο της λαϊκής εξέγερσης. Η Τρίπολη φαίνεται πολύ επικίνδυνη. Νομίζω ότι μπορούν να καταβληθούν προσπάθειες για την παροχή βοήθειας και προστασίας στα τμήματα του πληθυσμού που έχουν απελευθερώσει επιτυχώς μέρη της Λιβύης. Ωστόσο, κανείς δεν επιθυμεί μια δυτική παρέμβαση. Αυτή θα ήταν όχι μόνο λανθασμένη, αλλά και καταστροφική. Θα μπορούσαν όμως κατά πάσα πιθανότητα να ληφθούν δράσεις μέσω του ΟΗΕ.

Read the rest of this entry

Το τείχος στην Παλαιστίνη

Σε μερικές μέρες ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούτ Αμπάς, και οι σύμβουλοί τους θα καταφθάσουν στις ΗΠΑ για νέες συνομιλίες υπό την αιγίδα του Προέδρου Ομπάμα. Θα δούμε τηλεοπτικά ρεπορτάζ με δημοσιογράφους που προσπαθούν να ερμηνεύσουν την πρόοδο των διαπραγματεύσεων από το πόσο θερμές ήταν οι χειραψίες. Θα διαβάσουμε άρθρα με αναλύσεις επί αναλύσεων. Θα ακούσουμε εικασίες, προτροπές, διαμαρτυρίες. Στο μεταξύ, το πρόβλημα θα βαθαίνει, οι πληγές θα μολύνονται, η ελπίδα θα σβήνει.

Τον Ιούνιο του 2005 τα ταξίδια μας στις διαχωριστικές γραμμές, μας έφεραν στην σκιά του Τείχους που κόβει την «Γη της Επαγγελίας» στα δύο (*). Στόχος μας να σταθούμε σε αυτόν τον διαχωρισμό, ακριβώς όπως κάναμε και στους άλλους διαχωρισμούς (στο Τείχος που χωρίζει το Μεξικό από τις ΗΠΑ, στην Πράσινη Γραμμή της Κύπρου, στο Κόσοβο, στο σύνορο Αιθιοπίας-Ερυθραίας, στο Κασμίρ, στο Μπέλφαστ). Ο οδηγός μας στην Δυτική Όχθη ήταν Παλαιστίνιος αλλά και Ισραηλινός πολίτης. Από εκείνους που το χωριό τους πέρασε στο Ισραήλ το 1948, όχι το 1967. Όλη του την ζωή ήταν οπαδός του Αραφάτ. Αν και άθεος, μόλις πρόσφατα είχε κάνει το μεγάλο βήμα: προσχώρησε στην Ισλαμική Χαμάς εγκαταλείποντας την Φατάχ και τον Μαχμούτ Αμπάς, τον διάδοχο του Αραφάτ. Καθώς περνούσαμε από την κατεχόμενη πόλη της Καλκίλια, τον πίεσα να σχολιάσει την αδιαλλαξία της νέας του οργάνωσης.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Δημοψήφισμα για τη νομιμοποίηση της μαριχουάνας ζητούν στην Καλιφόρνια για την αντιμετώπιση της Κρίσης!

Αναδημοσίευση απο ΠρεζαTv thx to KounaMouta

Χωρίς καπνό δεν υπάρχει φωτιά, αλλά μάλλον θα είναι ένας καπνός που θα σβήσει τη φωτιά που άναψε στον προϋπολογισμό της Καλιφόρνιας ο «Εξολοθρευτής» κυβερνήτης της Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ, οδηγώντας τα δημόσια ταμεία σε έλλειμμα 20 δισ. δολαρίων και την πολιτεία στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Αυτός ο εν δυνάμει σωτήριος καπνός θα είναι μάλιστα της μαριχουάνας, που από του χρόνου ίσως κυκλοφορεί ελεύθερη προς μεγάλη τέρψη χρηστών και δημοσιονομικών μεγεθών που θα ωφεληθούν τα μέγιστα από τη φορολόγησή της.

Η εικονοκλαστική πρόταση του γκουρού της αποποινικοποίησης Ρίτσαρντ Λι ότι η πλήρης απελευθέρωσή της θα εξυγιάνει τα δημοσιονομικά βρήκε ευήκοα ώτα σε μια πολιτεία που πλήττεται από την οικονομική κρίση. Καταφέρνοντας να συγκεντρώσει 430.000 υπογραφές, ανάγκασε την πολιτεία να δεχθεί την διεξαγωγή σχετικού δημοψηφίσματος, που ορίστηκε για τον προσεχή Νοέμβριο, ταυτόχρονα με τις ενδιάμεσες εθνικές εκλογές και την ανάδειξη του νέου κυβερνήτη.

Παρότι υπολείπονται μήνες για την αναμέτρηση, η προεκλογική εκστρατεία για τη νομιμοποίηση έχει ήδη ξεκινήσει με ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά σποτ, με τη συμμετοχή ακόμη και σερίφηδων που δηλώνουν απερίφραστα πως η πολιτική της απαγόρευσης έχει αποτύχει: «Είναι η στιγμή να ελέγξουμε τη μαριχουάνα. Και να τη φορολογήσουμε».

Πατήστε στο «Διαβάστε τη συνέχεια» για τη συνέχεια του άρθρου…

Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: