Αρχεία Ιστολογίου

Υψηλής τεχνολογίας… σκλάβοι!

 

Χρυσός, ταντάλιο, κασσίτερος, βολφράμιο. Η εξόρυξή τους στο Κονγκό γίνεται, κατά 40%, από παιδικά χέρια, «υπαλλήλους» ένοπλων ομάδων, και για πελάτες όπως οι Microsoft, Nintendo, Sony, Nokia, Apple κ.ά. (φωτ. Reuters)

 

Αν επιχειρήσουμε να ανιχνεύσουμε την προέλευση μεγάλου μέρους των υλικών με τα οποία κατασκευάζονται τα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, θα βρεθούμε σε αφρικανικούς τόπους μιζέριας, εξαθλίωσης και καταναγκαστικής εργασίας.

Η κύρια πηγή των πρώτων υλών στις οποίες στηρίζεται η σύγχρονη βιομηχανία της πληροφορικής εντοπίζεται στα ανατολικά της Δημοκρατίας του Κονγκό (DRC). Σε μία από τις πιο πολυτάραχες και φονικές περιοχές του πλανήτη, όπου οι φυλετικές διαμάχες έχουν ήδη κοστίσει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, εξορύσσονται ο χρυσός, το ταντάλιο, ο κασσίτερος και το βολφράμιο, προκειμένου να πάρουν τον δρόμο τους και να μετατραπούν τελικά σε κομπιούτερ, κινητά, κονσόλες, λάπτοπ, κάμερες και κάθε είδους γκάτζετ και ηλεκτρονικό εξοπλισμό.

Λες και από κάποια διαστροφή της μοίρας, τα υλικά της σύγχρονης τεχνολογίας έλκουν την καταγωγή τους από τα τρίσβαθα των ορυχείων της κακοπληρωμένης εργασίας, της παιδικής εκμετάλλευσης και της πρωτόγονης βαρβαρότητας.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας

Κοιτάζοντας μια ανοιχτή φλέβα της Λατινικής Αμερικής

Του Στέλιου Τσιλιούκα*

Santarem

Οι σύντροφοι μου διηγήθηκαν κάτι συγκλονιστικό. Η τεράστια έκταση της Βραζιλίας και η πρόσφατη ιστορία της δουλείας δημιουργούν μια πραγματικότητα απίθανη για τους Ευρωπαίους. Στην περιοχή του Παρά, μια επαρχία (μεγέθους ευρωπαϊκου κράτους) δίπλα στον Αμαζόνιο, οι υποδομές είναι ελάχιστες, η μετακίνηση και η επικοινωνία αρκετά δύσκολες έως και αδύνατες. Υπάρχουν αγροκτήματα τα οποία βρίσκονται 15-20 ώρες δύσκολου καρόδρομου χωρίς σημεία ανεφοδιασμού.

Οι τσιφλικάδες της περιοχής παρασέρνουν φτωχούς εργάτες υποσχόμενοι ένα καλό συμβόλαιο. Η πραγματικότητα που τους επιβάλλεται είναι τελείως διαφορετική. Η διαμονή και η διατροφή που παρέχει το αφεντικό κοστολογείται (απο τον ίδιο φυσικά) υψηλότερα απο τον μισθό του εργάτη, ο οποίος αναγκάζεται να δουλεύει αδιάκοπα σε συνθήκες ημιδουλείας υπο την απειλή ιδιωτικών μισθοφόρων-πιστολέρος.

Αυτή η μορφή εκμετάλλευσης δεν αποτελεί μια ξεχασμένη-ξεπερασμένη δομή χαμένη στις ζούγκλες του Αμαζονίου καθώς οι τεράστιες εκτάσεις υπενοικιάζονται απο τους ντόπιους τσιφλικάδες σε γνωστές πολυεθνικές για την παραγωγή χαρτιού από μονοκαλλιέργειες ευκαλύπτου και αιθανόλης από ζαχαροκάλαμο. Είναι πιθανό το πάμφθηνο χαρτί-υγείας που σπαταλάμε κάθε μέρα στην Ευρώπη να έχει παραχθεί υπό αυτό το καθεστώς ημιδουλείας.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Μια φανταστική ιστορία…

Η πρώτη εικόνα που έχω από σένα, είναι από ένα βιβλίο Ιστορίας. Έμοιαζες με τέρας, είχες ένα ρόπαλο στο χέρι, έψαχνες για τροφή, έπρεπε να ζήσεις. Μετά έμαθες να μιλάς, ανακάλυψες τη φωτιά, μετά τον τροχό, έβαλες μια στέγη πάνω από το κεφάλι σου. Άρχισες να διαφέρεις από όλα τα υπόλοιπα γύρω σου. Αλλά δε σου έφτανε αυτό, έπρεπε να εξελιχθείς, να είσαι ο καλύτερος, να επιβληθείς έναντι όλων των άλλων. Ούτε όμως αυτό ήταν αρκετό. Έπρεπε να κατακτήσεις και το περιβάλλον, να υποτάξεις όσους περισσότερους ομοίους μπορείς.

Έκανες επεκτατικούς πολέμους, το αίμα σου κύλησε δίπλα στο αίμα κάποιου αγνώστου. Το μετάνιωσες. Κάποιος έπρεπε να σε τιμωρήσει για αυτό. Επινόησες το θεό. Όμως δε σταμάτησες να ματώνεις τους ομοίους, όσο κι αν σε τιμωρούσε το «ανώτερο» δημιούργημα σου. Επινόησαν και εκείνοι το δικό τους θεό. Έπρεπε να κερδίσει μόνος ένας. Αλλά δεν τα κατάφερες. Έπρεπε να συμβιβαστείς. Έτσι επινόησες το χρήμα.. Πίστεψες στο χρήμα. Πίστεψαν και οι εχθροί – ομοίοι σου. Χωρίσατε τον τόπο που σας έθρεψε και σας μεγάλωσε σε κομμάτια, ανάλογα με τη δύναμη του ο καθένας που αντιστοιχούσε σε χρήματα.

Έζησες σε κοινωνίες, όπου όποια κι αν ήταν η δομή του πολιτικού συστήματος,

Πατήστε στο «Διαβάστε τη συνέχεια» για τη συνέχεια του άρθρου

Read the rest of this entry