Αρχεία Ιστολογίου

Νέες φωτογραφίες και βίντεο σχετικά με τις εργασιακές συνθήκες στη Foxconn

Μεγαλύτερη εταιρεία τεχνολογίας παγκοσμίως, ξεπερνώντας ακόμα και την Microsoft, αναδείχθηκε φέτος η Apple. Και ταυτόχρονα η εταιρεία με τις περισσότερες αυτοκτονίες εργαζομένων. Αντίφαση; Ή μήπως βλέπουμε στην Apple την εγγενή αντίφαση – που καθόλου αντίφαση δεν είναι τελικά – του αθεράπευτα διπρόσωπου σημερινού καπιταλισμού;

Ως γνωστόν, κάθε εταιρεία όπως η Apple έχει δυο πρόσωπα: αυτό που βλέπει ο πελάτης, τα σικάτα, καλοσχεδιασμένα κινητά ή κομπιούτερ που γίνονται ανάρπαστα στην αγορά και φετίχ για τους τυχερούς κατόχους τους. Και αυτό που βλέπει ο εργαζόμενος, με τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας υπό αφόρητα καταπιεστικές συνθήκες που οδηγούν μέχρι και στην αυτοκτονία, το πρόσωπο που ενσαρκώνεται στο ολοκληρωτικό εργασιακό καθεστώς υπό το οποίο ζει, ξυπνάει, τρώει, κοιμάται: ‘οι πολυώροφοι κοιτώνες είναι διάσπαρτοι στα 3 τετραγωνικά χιλιόμετρα που καταλαμβάνουν οι εγκαταστάσεις της Foxconn στη Σεντζέν’. (Έτσι ονομάζεται το άλλο, το λιγότερο όμορφο πρόσωπο της Apple, η εταιρεία που κατασκευάζει iPhones και iPads για την Apple.)

‘Γύρω από τις εγκαταστάσεις αυτές, ο αυτοκινητόδρομος που ενώνει τη Σεντζέν µε το Χονγκ Κονγκ και τεράστιες εκτάσεις πρασίνου µε τροπική βλάστηση. Μοναδική εξαίρεση οι εγκαταστάσεις της Foxconn. Ίχνος πρασίνου ανάμεσα σε αυτές και δίπλα ακριβώς πρόχειρα καταλύματα και ένα εμπορικό κέντρο ειδικά για τους εργαζόμενους της εταιρείας. Η περιφρούρηση γίνεται από ιδιωτικούς αστυνομικούς και είναι συνεχής, 24 ώρες το 24ωρο. Σε αυτούς προστέθηκαν από χθες άλλοι 300 άντρες που έστειλε η κινεζική αστυνομία.’

Για τη συνέχεια, τις υπόλοιπες φωτογραφίες και το βίντεο πατήστε στο  Read the rest of this entry

Ζώντας μαζί με το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών της Βραζιλίας

Κοιτάζοντας μια ανοιχτή φλέβα της Λατινικής Αμερικής

Του Στέλιου Τσιλιούκα*

Santarem

Οι σύντροφοι μου διηγήθηκαν κάτι συγκλονιστικό. Η τεράστια έκταση της Βραζιλίας και η πρόσφατη ιστορία της δουλείας δημιουργούν μια πραγματικότητα απίθανη για τους Ευρωπαίους. Στην περιοχή του Παρά, μια επαρχία (μεγέθους ευρωπαϊκου κράτους) δίπλα στον Αμαζόνιο, οι υποδομές είναι ελάχιστες, η μετακίνηση και η επικοινωνία αρκετά δύσκολες έως και αδύνατες. Υπάρχουν αγροκτήματα τα οποία βρίσκονται 15-20 ώρες δύσκολου καρόδρομου χωρίς σημεία ανεφοδιασμού.

Οι τσιφλικάδες της περιοχής παρασέρνουν φτωχούς εργάτες υποσχόμενοι ένα καλό συμβόλαιο. Η πραγματικότητα που τους επιβάλλεται είναι τελείως διαφορετική. Η διαμονή και η διατροφή που παρέχει το αφεντικό κοστολογείται (απο τον ίδιο φυσικά) υψηλότερα απο τον μισθό του εργάτη, ο οποίος αναγκάζεται να δουλεύει αδιάκοπα σε συνθήκες ημιδουλείας υπο την απειλή ιδιωτικών μισθοφόρων-πιστολέρος.

Αυτή η μορφή εκμετάλλευσης δεν αποτελεί μια ξεχασμένη-ξεπερασμένη δομή χαμένη στις ζούγκλες του Αμαζονίου καθώς οι τεράστιες εκτάσεις υπενοικιάζονται απο τους ντόπιους τσιφλικάδες σε γνωστές πολυεθνικές για την παραγωγή χαρτιού από μονοκαλλιέργειες ευκαλύπτου και αιθανόλης από ζαχαροκάλαμο. Είναι πιθανό το πάμφθηνο χαρτί-υγείας που σπαταλάμε κάθε μέρα στην Ευρώπη να έχει παραχθεί υπό αυτό το καθεστώς ημιδουλείας.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry