Αρχεία Ιστολογίου

Λιβύη – πόλεμος για τα συμβόλαια των πετρελαίων …

Από το περασµένο…

… Σαββατοκύριακο, µετά την επέµβαση στη Λιβύη, ο κόσµος δεν είναι πια ο ίδιος. Οχι πάντως επειδή έγινε πιο ανθρωπιστικός. «Ο κόσµος άλλαξε» λέει σε συνέντευξή της η οικονοµική αναλύτρια Τρίλµπι Λούντµπεργκ, που παρακολουθεί τις διεθνείς τιµές των καυσίµων. «Αντί να αρχίσουν να µειώνονται λόγω της ιαπωνικής κρίσης, θα τις ξαναδούµε να ανεβαίνουν». Στην Ευρώπη, η βενζίνη είναι ήδη 5% ακριβότερη από όσο ήταν πριν από δύο εβδοµάδες. Γι’ αυτό άραγε η διεθνής κοινότητα «στέκεται στο πλευρό του λιβυκού λαού που διεκδικεί τα ανθρώπινα δικαιώµατά του», όπως αναφέρει το ψήφισµα 1973 του ΟΗΕ;

Η Ιστορία…
… ίσως γράψει κάποτε ποια ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και που έκανε τους ∆υτικούς να επιτεθούν στον Καντάφι, ενώ µέχρι τότε τον παρακολουθούσαν απαθείς να σφάζει τον λαό του. Ηταν την περασµένη Τρίτη, υποστηρίζουν οι «Τάιµς της Ασίας» όταν, σε συνέντευξή του στη γερµανική τηλεόραση, ο Καντάφι ξεκαθάρισε πως οι δυτικές πετρελαϊκές εταιρείες θα πρέπει να ξεχάσουν τα λιβυκά πετρέλαια. Είπε:

«∆εν εµπιστευόµαστε τις εταιρείες τους που συνωµότησαν εναντίον µας. Τα πετρελαϊκά µας συµβόλαια θα πάνε σε ρωσικές, κινεζικές και ινδικές εταιρείες». ∆ηλαδή σε χώρες – µέλη της BRIC. ∆εν είναι λοιπόν τυχαίο που οι τέσσερις από τις πέντε αποχές στο ψήφισµα 1973 του ΟΗΕ προήλθαν από αυτές τις χώρες (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα). Επιβεβαιώνονται έτσι οι «κυνικοί» οι οποίοι, πίσω από κάθε πόλεµο των µεγάλων δυνάµεων που µπορούµε να θυµηθούµε, βλέπουν πάντα το πετρέλαιο. Και απογυµνώνονται ηθικά όσοι επικαλούνται ανθρωπιστικά ιδεολογήµατα.

Read the rest of this entry

Παιχνίδια πετρελαίων, δύο ιστοριούλες

Από το Cogito Ergo Sum

Μέρος 1ο

Σήμερα ξεκινάμε την αφήγηση μιας πολύ διδακτικής ιστοριούλας. Αυτή η ιστοριούλα αποτυπώνει ανάγλυφα τα διεθνή παιχνίδια του κεφαλαίου και μας δίνει ακόμη μια απόδειξη ότι μπροστά στο κέρδος δεν υπάρχει χώρος για «απαρχαιωμένους» όρους, όπως πατρίδα, σύνορα, πιστεύω κλπ. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ίσως, το όνομα Μιχαήλ Χοντορκόφσκι να ηχεί παράξενα στα αφτιά αρκετών, οπότε ας ξυπνήσουμε πρώτα μερικές μνήμες. Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της δεκαετίας του 1990 κατά του ρωσικού λαού ήταν η καταλήστευση του πλούτου της χώρας από την νέα κάστα των αποκαλούμενων «ολιγαρχών». Δηλαδή, εκείνων των τυχοδιωκτών, οι οποίοι με τις ευλογίες της παρέας του τότε προέδρου της χώρας Μπόρις Γιέλτσιν, αγόρασαν για ένα κομμάτι ψωμί τις πρώτες ύλες, την βαριά βιομηχανία και τις τράπεζες της μετασοβιετικής Ρωσίας. Ο πιο πετυχημένος από αυτούς τους ολιγάρχες ήταν ο Μιχαήλ Μπορίσοβιτς Χοντορκόφσκι.

Γεννημένος το 1963 από γονείς χημικούς, σπούδασε κι αυτός χημεία στο Ινστιτούτο Μεντελέγιεφ στη Μόσχα, ενώ παράλληλα έκανε κομματική καριέρα στην Κομσομόλ. Η εμπλοκή του στην κομματική νεολαία, η οποία επί Γκορμπατσόφ πήρε την άδεια να κάνει …καπιταλιστικά πειράματα, του επέτρεψε να γίνει το 1989 επικεφαλής της Τράπεζας για την Καινοτομία και την Τεχνική Πρόοδο. Πριν καταρρεύσει η Σοβιετική Ένωση, η εν λόγω τράπεζα πέρασε στην ιδιοκτησία του Χοντορκόφσκι, ο οποίος αποδείχθηκε πολύ ταλαντούχος και στις τραπεζικές εργασίες και στην καλλιέργεια των πολιτικών σχέσεών του (αν θυμηθήκατε τον Κοσκωτά, καλώς τον θυμηθήκατε). Το 1993, μάλιστα, ο Γιέλτσιν τον έκανε αναπληρωτή υπουργό ενέργειας, ενώ στις βουλευτικές εκλογές της ίδιας χρονιάς ο Χοντορκόφσκι χρηματοδότησε τον προεκλογικό αγώνα του κόμματος του προέδρου. Τρία χρόνια αργότερα ο ανερχόμενος μάνατζερ ανέλαβε και τον τότε δεύτερο σε μέγεθος ρωσικό όμιλο πετρελαίου Yukos, ενώ συνέχιζε να στηρίζει με χρήματα και με τους συνεργάτες του τον Γιέλτσιν.

Read the rest of this entry

Οι αληθινοί στόχοι της «επίθεσης» στους admins του Gamato

-Τους πιάσανε!

-Ε και; Αφού τους αφήσανε…

-Και με όλους τους υπόλοιπους τι θα γίνει;;;

-Θα δούμε!

Αυτες είναι οι ερωτήσεις που θα «πρεπει» να απασχολούν τα πρωην μέλη του Gamato.Info (και πλεον και του Blue WhiteGt), καθώς οι συζητήσεις γυρω απο αυτές κλέβουν τη μερίδα του λέοντος στα δικαστικά τηλεπαράθυρα και στις εφημερίδες…

Η παραπάνω στιχομυθία μόνο ανησυχία σου προκαλεί στο ακουσμα της, καθώς κάποιοι πιαστηκαν για κάτι «κακό» που έκαναν, αφεθηκαν μετα μεν, αλλά ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ τι θα γίνει με όλους τους άλλους και θα πρέπει να ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ…

Πάγια πολιτική των κυβερνήσεων πριν και μετά τη ΝΔ, αλλά και κατα τη διαρκεια αυτής, ήταν η ψυχολογική τρομοκρατία των πολιτών που αποτελεί ένα πολύ δυνατό όπλο στα χέρια τους! Διαβαζουμε :

  1. «Νεα φορολογικά και ασφαλιστικά μέτρα ετοιμάζονται απο την κυβέρνηση για να βγει η χώρα απο την κρίση…» και
  2. «Τεράστιο το χρέος προς τους Γερμανούς» και
  3. «Χαμός με τις αποδείξεις και το πετρέλαιο…»

Πατήστε στο «Διάβαστε τη συνέχεια» για τη συνέχεια του άρθρου!

Read the rest of this entry

«HOME» – Νέο, φοβερό ντοκυμαντέρ για το σπίτι μας, τη ΓΗ…

Το HOME είναι ένα καταπληκτικό ντομκυμαντερ του Yann Arthus-Bertrand (Γάλλος ρεπόρτερ, φωτογράφος, δημοσιογράφος και περιβαντολόγος) που περιγράφει με σαφήνεια την πορεία που έχει η κατασταση στο περιβάλλον της Γης που ζούμε (στο «σπίτι» μας), πόσο κοντά είμαστε στο να βιώσουμε γεγονότα χωρίς επιστροφή αν συνεχίσουμε την, με εκθετκό τρόπο, αλλοίωση της και πως πρέπει εδώ και τώρα να σταματήσουμε την εξαρτηση της ζωής μας από το πετρέλαιο…

«Πλέον οι χτύποι της καρδιάς μας έχουν συγχρονιστεί απολύτως με το ρυθμό γεώτρησης για την ανευρεση πετρελαίου ενός πετρελαιαγωγού κάπου στη Σαουδική Αραβία…» Η φράση που ίσως περιγράφει πλήρως την όλη κατάσταση…

Τα υπόλοιπα επί της οθόνης…

Δείτε εδώ ένα τρέιλερ του ντοκυμαντερ που πρωτοκυκλοφόρησε το Μάιο του 2009.

DOWNLOAD «HOME» HERE

Εδώ μπορείτε να δείτε πληροφορίες στην wikipedia και για το ντοκυματερ , αλλά και για τον Yann Arthus-Bertrand.