Αρχεία Ιστολογίου

«Πολυτεχνείο για πάντα» – Ποίημα του Γιάννη Ποταμιανού

Πολυτεχνείο για πάντα

Ναι, τη νύχτα εκείνη

μοσχοβόλησαν τα όνειρα

Οι άνθρωποι έγιναν ψηλότεροι

Καθώς καβάλησε η αποκοτιά

τ’ αφηνιασμένο άτι

Χέρι με χέρι πορεύτηκε το όνειρο

κι’ η ελπίδα

Ναι, έτσι γράφεται η ιστορία

καβάλα στην απόγνωση

—-Για τη συνέχεια πατήστε στο—-

Read the rest of this entry

Τάσος Λειβαδίτης: Ο «ανατρεπτικός» ποιητής

Ο Αναστάσιος-Παντελεήμων Λειβαδίτης (20 Απριλίου 1922 -30 Οκτωβρίου 1988) ήταν σημαντικός Έλληνας ποιητής.

Γιος του Λύσανδρου και της Βασιλικής, γεννήθηκε στην Αθήνα το βράδυ της Αναστάσεως του 1922 είχε τέσσερα μεγαλύτερα αδέρφια, μια αδερφή και τρεις αδερφούς. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όμως τον κέρδισε η λογοτεχνία και συγκεκριμένα η ποίηση. Ανέπτυξε έντονη πολιτική δραστηριότητα στο χώρο της αριστεράς με συνέπεια να εξοριστεί από το 1947 έως το 1951. Στο Μούδρο, στη Μακρόνησο και μετά στον Αϊ Στράτη κι από κει στις φυλακές Χατζηκώστα στην Αθήνα, απ’ όπου αφέθηκε ελεύθερος το 1951. Το «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου» θεωρήθηκε «κήρυγμα ανατρεπτικό» και κατασχέθηκε. Τελικά το δικαστήριο (Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, 10 Φεβρουαρίου 1955) τον απάλλαξε λόγω αμφιβολιών.

Στο ελληνικό κοινό ο Τάσος Λειβαδίτης εμφανίστηκε το 1946, μέσα από τις στήλες του περιοδικού Ελεύθερα Γράμματα (τεύχ. 55,15-11-46) με το ποίημα «Το τραγούδι του Χατζηδημήτρη». Το 1947 συνεργάστηκε στην έκδοση του περιοδικού «Θεμέλιο». Το 1952 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική σύνθεση με τίτλο «Μάχη στην άκρη της νύχτας» και εργάστηκε επίσης σαν κριτικός ποίησης στην εφημερίδα Αυγή, από το 1954 – 1980 (με εξαίρεση τα έτη 1967-74 που η εφημερίδα είχε κλείσει λόγω δικτατορίας) και το περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης» (1962-1966), όπου δημοσίευσε πολιτικά και κριτικά δοκίμια.

Για τη συνέχεια του αφιερώματος πατήστε στο  Read the rest of this entry

Αφιέρωμα – Νίκος Γκάτσος – 18 χρόνια χωρίς την «Αμοργό»

Ο Ποιητής Νίκος Γκάτσιος

Ο Ποιητής Νίκος Γκάτσιος

“Τον θεωρώ τον πιο σημαντικό άνθρωπο που γνώρισα στη ζωή μου, μετά τη μητέρα μου”.

Με αυτές τις λίγες λέξεις σκιαγράφησε τον Νίκο Γκάτσο ο Μάνος Χατζιδάκις . Τα 18 χρόνια που δημιουργεί η πάροδος της βιολογικής απουσίας του Νίκου Γκάτσου (σαν σήμερα το 1992) προβάλλουν και αποκαλύπτουν  την σπουδαία του προσφορά στην ελληνική ποίηση και το ελληνικό τραγούδι.

Γιατί ο Ν. Γκάτσος  κατάφερε με ένα μοναδικό τρόπο να δημιουργήσει ένα αυτόνομο ποιητικό σύμπαν πάνω σε καθορισμένα εκ των προτέρων από τους συνθέτες μουσικά μέτρα. Ανάμεσα στα ποιητικής αισθητικής τραγούδια του Ν. Γκάτσου είναι τα «Αθανασία», «Η μικρή Ραλλού», «Αύριο πάλι», «Σ’ έβλεπα στα μάτια», «Μάτια βουρκωμένα», «Παλικάρι στα Σφακιά», «Ο Γιάννης ο φονιάς», «Κοίτα με στα μάτια», «Μπουρνοβαλιά», «Η ενδεκάτη εντολή», «Κεμάλ» και «Περιμπανού». Τα περισσότερα από τα προαναφερθέντα τραγούδια είναι καρπός της συνεργασίας του με τον Μάνο Χατζιδάκι. Είναι γνωστή η καλλιτεχνική τους συμπόρευση – ο Χατζιδάκις βρήκε στον Γκάτσο τον Λόγο των τραγουδιών του.

Θεωρείται ως ο κατ’ εξοχήν εκφραστής του ελληνικού ποιητικού υπερρεαλισμού. Ο ποιητής της συλλογής «Αμοργός», κορυφαίος στιχουργός της ελληνικής έντεχνης μουσικής, μεταφραστής, ο Νίκος Γκάτσος γεννήθηκε στα Χάνια Φραγκόβρυσης – Ασέα – στις 8 Δεκεμβρίου 1911…Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο στο χωριό του, το Γυμνάσιο στην Τρίπολη και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, οπότε και έρχεται σε επαφή με τους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής.

Πατήστε στο «Διαβάστε τη συνέχεια» για τη συνέχεια του αφιερώματος

Από : The Insider

Read the rest of this entry

Ο Καββαδίας που αγαπήσαμε!

Ο Νίκος Καββαδίας (11 Ιανουαρίου 1910 – 10 Φεβρουαρίου 1975) ήταν ένας από τους πιο ξεχωριστούς και «ιδιαίτερους» Έλληνες ποιητές και πεζογράφους. Χαρακτηριστικό στοιχείο των ποιημάτων του είναι η θάλασσα και τα μοναδικά συναισθήματα που εξέφραζε χάρη σε αυτή (ή μέσω αυτής) στα ατελείωτα ταξίδια που έκανε με τα καράβια σε ολόκληρο τον κόσμο…

Στο slideshow μπορείτε να δείτε φωτογραφίες με αρκετά από τα πιο προσωπικά αντεικείμενα του που φιλοξενούνται στο Ινστιτούτο Ιστορίας Ναυτιλίας στον Πειραιά

Ded to Doc

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Από : Γιαγιά Αντιγόνη, Όστρια