Αρχεία Ιστολογίου

Χρυσαυγίτες με γραβάτα

Απόσπασμα από την Αφορμή

Υπάρχει σε αυτή την ιστορία ένα ερώτημα:

Πως οι χρυσοκάνθαροι υπηρέτες της εξουσίας και των αφεντικών που υποδύονται τους «δημοσιογράφους» τα έβαλαν με έναν υπουργό (Παπουτσή), και μάλιστα υπουργό της νεοφιλελεύθερης συμμορίας του ΠΑΣΟΚ;

Αρκεί ως εξήγηση η δειλία, ο φόβος τους και η ανάγκη προστασίας από την αστυνομία που τους κάνει να «τα βάζουν» με έναν υπουργό;

Νομίζω ότι η εξήγηση είναι βαθύτερη.

Από τη δεκαετία του 1980 και την επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού τα ιδιωτικά αφεντικά ισχυροποιούν διαρκώς τη θέση τους έναντι της κρατικής πολιτικής γραφειοκρατίας. Η ιδιωτικοποίηση του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης τους έδωσε ένα γιγάντιο προπαγανδιστικό μηχανισμό, που τον στελέχωσαν με υπηρέτες-προπαγανδιστές όπως Καψής, Στραβελάκης, Τρέμη, Πρετεντέρης και ΣΙΑ. Δημιουργήθηκε ένας ολόκληρος μηχανισμός διαπλοκής με την κρατική εξουσία -στην Ελλάδα κεντρικό ρόλο έπαιξε η μοιρασιά της πίτας στα δημόσια έργα. Παρά τις επιμέρους κόντρες με κάποιες αποφάσεις κυβερνήσεων (που, συνήθως, έθιγαν συμφέροντα ενός αφεντικού κάποιου μέσου), η συνεργασία με την όποια κυβέρνηση ήταν κατά κανόνα αδιατάραχτη: το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο.

Read the rest of this entry

O αστυνομικισμός αντικαθιστά τον λαϊκισμό, πιτσιρίκος

Η εικόνα της Όλγας Τρέμη να είναι έτοιμη να βάλει τα κλάματα –ενώ μιλούσε για το χαμό των δυο αστυνομικών- δημιούργησε αρνητικές εντυπώσεις σε πολλούς και προκάλεσε ειρωνικά σχόλια. Κι όμως, η στάση της ήταν απόλυτα δικαιολογημένη.

Η Όλγα Τρέμη και οι υπόλοιποι τηλεδημοσιογράφοι φυλάσσονται από αστυνομικούς (που πληρώνουμε εμείς). Έχουν προσωπική φρουρά -που τους προστατεύει- και είναι λογικό να αναπτύσσουν μια ειδική σχέση με τους σωματοφύλακες-αστυνομικούς.

Στο πρόσωπο των δυο αστυνομικών που έπεσαν νεκροί από τα πυρά των κακοποιών, οι τηλεδημοσιογράφοι βλέπουν τους δικούς τους αστυνομικούς. Σκέφτονται πως αυτοί οι δυο αστυνομικοί θα μπορούσαν να είναι οι αστυνομικοί που τους προστατεύουν. Και πενθούν. Δεν πενθούν για τους νεκρούς αστυνομικούς. Πενθούν επειδή ξέρουν πως, αν ο αστυνομικός τους πέσει νεκρός, μετά είναι η σειρά τους.

Ο τηλεδημοσιογράφος ξέρει πως οι αστυνομικοί που τον φρουρούν παρακολουθούν το δελτίο – παρακολουθούν τι λέει. Οπότε, ουσιαστικά απευθύνονται στους αστυνομικούς τους. Και λένε αυτά που θέλει να ακούσει ο αστυνομικός, σε μια προσπάθεια να του κρατήσουν το ηθικό ψηλά.

Επίσης, όταν ο Γιάννης Πρετεντέρης γράφει ένα άρθρο για την Αστυνομία, απευθύνεται αποκλειστικά στους αστυνομικούς που τον φυλάνε. Γράφει ό,τι θέλουν να διαβάσουν οι αστυνομικοί. Γίνεται δηλαδή αστυνομικιστής.

Read the rest of this entry

Μια είδηση που δεν θα μεταδοθεί ποτέ από την τηλεόραση…

…είναι πως αναβλήθηκε για δεύτερη φορά η επιβολή στα τηλεοπτικά κανάλια του ειδικού φόρου 20% για τις τηλεοπτικές διαφημίσεις. Ο φόρος επρόκειτο να επιβληθεί την 1η Ιουλίου, αναβλήθηκε για την 1η Οκτωβρίου και χτες αποφασίστηκε να εφαρμοστεί την 1η Ιανουαρίου του 2013.

Την ώρα που οι εργαζόμενοι μετατρέπονται με αλλεπάλληλα νομοσχέδια-και επίσημα πια- σε σκλάβους, οι μόνοι σύμμαχοι που έχει η διεφθαρμένη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι οι διεφθαρμένοι καναλάρχες και οι διεφθαρμένοι τηλεδημοσιογράφοι.

Η κυβέρνηση ξέρει πως η επιβίωσή της εξαρτάται από την επιβίωση των ΜΜΕ που την στηρίζουν (όλων δηλαδή). Και τους τα δίνει όλα. Βέβαια, και η επιβίωση των ΜΜΕ εξαρτάται από τη χρηματοδότηση της κυβέρνησης. Κράτα με, να σε κρατώ.

«Μέχρι πότε θα πληρώνουμε Πρετεντέρη;».

Ο Οκτώβριος μπήκε αλλά ούτε κουβέντα δεν ακούγεται για τον ειδικό φόρο 20% στα έσοδα από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις -ο φόρος είχε ήδη πάρει αναβολή τρεις μήνες, αφού επρόκειτο να επιβληθεί από την 1η Ιουλίου. Φυσικά, επί ένα χρόνο, έχει γίνει χαμός με τους δημοσίους υπαλλήλους που είναι υπεράριθμοι, τους κουβαλάμε στην πλάτη μας και δεν μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα. Ωραία, το εμπεδώσαμε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι κακοί. Μπορεί κάποιος τώρα να μας εξηγήσει γιατί θα πρέπει να συνεχίζουμε να κουβαλάμε στην πλάτη μας τους νταβατζήδες της διαπλοκής και τα τσιράκια τους;

Read the rest of this entry

Ο ΒΡΩΜΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΜΜΕ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ»

Πριν μερικές ημέρες, στην εξεταστική επιτροπή για το σκάνδαλο Siemens, μάθαμε όλοι με γλαφυρό τρόπο, αυτό που χρόνια υποπτευόμασταν: ότι η ενημέρωσή μας αποτελεί προϊόν εμπορικών συμφωνιών. Πιο συγκεκριμένα, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Civitas, Γιώργος Φλέσσας, πειθαναγκάστηκε να ομολογήσει -έστω και μέσα από τα δόντια του- ότι η εταιρεία του πληρωνόταν για να «βοηθά» μέσω του δημοσιογραφικού κλάδου στη δημιουργία καλής εικόνας τόσο της Siemens τον καιρό που ξέσπασε το σκάνδαλο,  όσο όμως και του ΔΝΤ τις εβδομάδες που διαμορφωνόταν το μνημόνιο (πριν γίνει νόμος του κράτους).

Το κόλπο της κατευθυνόμενης ενημέρωσης είναι χρόνια δοκιμασμένο στην «ελεύθερη» Δύση και -ως συνήθως- χονδροειδέστατα αντιγραμμένο στην ημέτερη Ανατολή. Κι όμως, παρόλο που επτά στους δέκα Έλληνες δεν εμπιστεύονται τα καθεστωτικά ΜΜΕ (τηλεόραση και εφημερίδες), αυτά συνεχίζουν να κατασκευάζουν αναπόδραστες πραγματικότητες.

Για τη συνέχεια του άρθρου πατήστε στο Read the rest of this entry