Αρχεία Ιστολογίου

Τα δικαιώματα των διαδηλωτών, οι υποχρεώσεις της Αστυνομίας

Διαβάστε σχετικά (πολύ πιο αναλυτικά) :

Τι συμβαίνει με την εξακρίβωση στοιχείων, τη σωματική έρευνα, την προσαγωγή, ακόμη και τη σύλληψη; Και τι πρέπει να γνωρίζει κάποιος προκειμένου να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του, όπως αυτά ορίζονται από το Σύνταγμα και τους νόμους; Τα δικαιώματα των διαδηλωτών, οι υποχρεώσεις της Αστυνομίας

Η 17η Νοέμβρη έφτασε. Το ίδιο και η υλοποίηση του σχεδιασμού των μέτρων της ΕΛ.ΑΣ…  στα οποία -εκτός από τοδόγμα της «μηδενικής ανοχής»- θα δοθεί και αυτή τη φορά …ιδιαίτερη έμφαση και στην «πρόληψη»…

Η σύλληψη του νεαρού με τα πράσινα παπούτσια, η σκευωρία σε βάρος του 23χρονου φοιτητή με τις πιτζάμες στη Θεσσαλονίκη είναι μερικές μόνο από τις περιπτώσεις που φανερώνουν ότι η «δυσάρεστη επαφή» με τις αστυνομικές αρχές είναι περισσότερο πιθανή παρά απίθανη.

Οπως μαρτυρούν οι επίσημοι αριθμοί από την ΕΛ.ΑΣ., το 2009 αστυνομικοί της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής συνέλαβαν, κατά τη διάρκεια ή και μετά τη λήξη πορειών, μόνο στο κέντρο της Αθήνας 110 άτομα και προσήγαγαν 92, οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι καθώς δεν προέκυψε το παραμικρό σε βάρος τους. Ενώ το 2010 μέχρι και τις τελευταίες διαδηλώσεις πριν από το καλοκαίρι στο κέντρο της πρωτεύουσας, οι προσαγωγές ανήλθαν στις 204. Οι μαζικές προσαγωγές στον σωρό είχαν ως αποτέλεσμα να αφεθούν όλοι ελεύθεροι, ενώ πραγματοποιήθηκαν επιπλέον 59 συλλήψεις.

Τι συμβαίνει με την εξακρίβωση στοιχείων, τη σωματική έρευνα, την προσαγωγή, ακόμη και τη σύλληψη; Και τι πρέπει να γνωρίζει κάποιος προκειμένου να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του, όπως αυτά ορίζονται από το Σύνταγμα και τους νόμους;

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Δείτε στο βίντεο τι κάνανε τα καθίκια της αστυνομίας στην πλατεία Αριστοτέλους στις 6.12.09 στον φοιτητή Γιώργο Δημητρίου…

Στις 6 Δεκεμβρίου 2009, το μεσημέρι,  στη Θεσσαλονίκη, ενώ η πορεία προς την μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου βρισκόταν σε εξέλιξη ο φοιτητής Γιώργος Δημητρίου βγήκε με τις πυτζάμες του στην πλατεία Αριστοτέλους, δε συμμετείχε καθόλου στην πορεία και παρόλα αυτά βρέθηκε χτυπημένος, προσαχθέν αφού τον συνέλαβαν ΤΑ ΕΝΔΟΞΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ και του φορτώσαν μια τσάντα με μολώτοφ που προφανώς δεν ανήκε στον ίδιο. Έτσι ο φοιτητής Γιώργος Δημητρίου βρέθηκε κατηγορούμενος για δύο κακουργήματα και σήμερα θα ήταν ήδη προφυλακισμένος, αντιμετωπίζοντας ποινή κάθειρξης μέχρι 15 χρόνια, εαν δεν υπήρχε αυτό το βίντεο όπου φαίνεται ξεκάθαρα πως ένας απο τους αστυνομικούς αφήνει δίπλα στο φοιτητη την τσάντα που ποτέ δεν ήταν δική του…

Για όλη αυτή την ΞΕΦΤΙΛΑ της ελληνικής αστυνομικής, της χουντικής «δημοκρατίας» και της ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που σπέρνουν όλο αυτό το διάστημα βάλανε την υπογραφή τους ΤΕΣΣΕΡΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ ΕΧΟΥΝ ΟΡΚΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΣΑΚΙΔΙΟ ΜΕ ΤΑ ΕΚΡΗΚΤΙΚΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΦΟΙΤΗΤΗ!!!!

Ο μπάτσος Δημητρης Παταρίδης στην έκθεση ΕΝΟΡΚΗΣ εξέτασης έγραψε τα εξής : «Στην κατοχή του (σ.σ. του φοιτητή) βρέθηκαν μια τσάντα ώμου με διαμορφωμένη θήκη στο εσωτερικό της, μπεζ, μια χάρτινη κατασκευή μέσα στην οποία υπήρχε μια γυάλινη φιάλη μπύρας με περιεχόμενο 500 γραμμάρια εύφλεκτο υλικό (μολότοφ) κλεισμένη με ταινία, περιείχε στουπί που είναι αυτοσχέδια εκρηκτική εμπρηστική κατασκευή…».

Μετά την δημοσίευση του βίντεο ο ίδιος μπάτσος εμφανίστηκε ενώπιον της τρίτης ανακρίτριας Θεσσαλονίκης, όπου απολογήθηκε ο νεαρός φοιτητής και δήλωσε πως εκείνος και οι συνάδελφοί του έκαναν λάθος. Ότι η τσάντα δεν άνηκε στον κατηγορούμενο και ΕΚ ΠΑΡΑΔΡΟΜΗΣ ΣΥΝΝΕΛΗΦΘΗ δηλώνοντας τα ξής : «… Η τσάντα αυτή βρέθηκε στο σημείο που ακινητοποιήσαμε τον παραπάνω κατηγορούμενο στην Πλατεία Αριστοτέλους, αρχές αγοράς, την οποία είχε φέρει κάποιος συνάδελφος και την είχε αφήσει στο σημείο και εμείς από παραδρομή θεωρήσαμε ότι η τσάντα αυτή ήταν του Δημητρίου, καθόσον αυτός, κατά τη διάρκεια της καταδίωξης, έφερε παρόμοια μπεζ τσάντα ώμου, μικρότερων διαστάσεων με προσωπικά του αντικείμενα. Τελικά, η τσάντα αυτή δεν ήταν του Δημητρίου, αλλά προφανώς κάποιου άλλου αντιεξουσιαστή που συμμετείχε στην πορεία…».

Τί άλλο θέλει η κοιμώμενη ελληνική κοινωνία για να δει ποιοι προκαλουν, ποιοι κατασκευάζουν, ποιοι απειλούν, ποιοι ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ! ΠΟΣΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΣΤΑΡΑΚΙΑ, ΠΟΣΕΣ ΖΑΡΤΙΝΙΕΡΕΣ, ΠΟΣΟΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ ΜΠΑΧΑΛΟΙ-ΑΣΦΑΛΙΤΕΣ, ΠΟΣΕΣ ΜΠΥΤΖΑΜΕΣ ΠΛΕΟΝ, ΠΟΣΟΥΣ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ;;;

Η ΧΟΥΝΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ’73!!! ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! ΚΥΒΕΡΝΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ! ΚΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ ΝΑ ΔΙΑΤΕΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΣΥΝΝΕΛΗΦΘΗ ΜΟΛΙΣ ΤΟ 0,4% ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΩΝ ΠΟΡΕΥΘΕΝΤΩΝ!!!

ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΚΥΡΙΕ ΥΠΟΥΡΓΕ ΑΗΔΙΑΣ!!!

ΑΜΕΣΟΣ ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ!!!

ΤΙΠΟΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ!!!

Το θεμα εφερε στην επιφανεια χθες το μεσημερι το Athens Indymedia. Το βίντεο του συμβάντος δημοσιέυτηκε πρώτη φορά στο Zougla.Gr εδώ

Πατήστε στο «Διαβάστε τη συνέχεια» για να δείτε την εκθεση ένορκης εξέτασης πριν και μετά

Read the rest of this entry

Στοιχειώδη Δικαιώματα για τα υποψήφια θύματα της κρατικής καταστολής! (ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ)

Δείτε το σε pdf και κρατήστε το στο υπολογιστή σας

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Ξεκινώντας με δεδομένο ότι η στάση στην ανάκριση είναι σε κάθε περίπτωση μια πολιτική στάση, είναι φανερό ότι ένα τέτοιο κείμενο δεν μπορεί παρά να μπαίνει τόσο στο πολιτικό μέρος αυτής της στάσης, όσο και στο τεχνικό που της αντιστοιχεί.

Αυτό είναι αναπόφευκτο. Ακόμα και ένα απλό κείμενο με «νομικές συμβουλές δεν μπορεί να είναι ουδέτερο. Πίσω του βρίσκεται μια πολιτική αντίληψη που το διαποτίζει. Για να μην πέσουμε λοιπόν στην υποκρισία να σκαρώσουμε δήθεν ένα τυπικό νομικό κείμενο οχυρωμένοι πίσω από την «εξουσία» των ειδικών μας γνώσεων, παρασιωπώντας την πολιτική του ουσία, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε απ την αρχή. ότι το καθοριστικό στην ανάκριση από πολιτική άποψη είναι η συνεργασία η όχι με τον κατασταλτικό μηχανισμό.

Λυτή δεν είναι απλά μια ιδεολογική στάση απόρριψης αυτού του μηχανισμού του κράτους στην πιο ξεκάθαρη κατασταλτική του λειτουργία, αλλά και του αστικού δίκαιου σαν τέτοιου, που με καθαρά ταξικά κριτήρια ποινικοποιεί μερικές πολιτικές συμπεριφορές και πράξεις και πολλές φορές άμεσα και ιδεολογίες.

Ετσι ο στόχος αυτού του κείμενου δεν είναι το πώς θα αποδείξουν την αθωότητα τους τα εκάστοτε θύματα της κρατικής καταστολής μέσα από μια τεχνικά άψογη στάση, μέσα ‘στην οποία ενδεχόμενα περιλαμβάνονται και οι παραπειστικές απαντήσεις η οι αντιπερισπασμοί, αλλά πως θα έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή ευχέρεια κινήσεων μέσα στη δίκη ν’ αποκαλύψουν τις πολιτικές σκοπιμότητες που οδήγησαν στη δίωξη τους και ν αντιστρέψουν τους ορούς μεταξύ κατήγορου και κατηγορουμένου σε μια πολιτική βάση και όχι γιατί σώνει και καλά δεν υπάγονται οι συγκεκριμένες πράξεις στα άρθρα του κατηγορητήριου με ερμηνείες τραβηγμένες απ’ τα μαλλιά η πολύ περισσότερο με εξευτελιστικές δηλώσεις καταδίκης από τον κατηγορούμενο των πράξεων που του αποδίδονται. Σε κάθε περίπτωση κάθε δίκη έχει τις δικές της ιδιόρρυθμες, που πρέπει να σταθμίζονται όσο γίνεται πιο ψύχραιμα, κάτι που δεν μπορεί να γίνει συνήθως στην ανάκριση με τα δεδομένα που υπάρχουν από την πράξη και για το λόγο αυτό η – και τεχνικά – σωστότερη στάση στην ανάκριση είναι η στάση της μη συνεργασίας. Στόχος είναι να μην γίνει καμιά απολύτως κατάθεση ή δήλωση που μπορεί αργότερα να μας μπλέξει σε φαύλους κύκλους ή αντιφάσεις.

Eίναι επίσης χρήσιμο να ξέρει ο καθένας που συλλαμβάνεται και κατηγορείται για κάτι, ότι με κάποια τυχόν λαθεμένη στάση του μπορεί να μπλέξει τους άλλους συγκατηγορούμενους του γι’ αυτό και η υπεράσπιση οφείλει να είναι ενιαία, ή να δημιουργήσει κάποιο κεκτημένο για το μηχανισμό καταστολής, που θα χρησιμοποιήσει για μελλοντικές ανακρίοεις και δίκες.

Τελειώνοντας αυτή την εισαγωγή θα θέλαμε να θυμίσουμε και να τονίσουμε, ότι οποίος πέφτει στα χεριά της αστυνομίας η του ανακριτή, πρέπει να θυμάται πάντα ότι έχει απέναντι του επαγγελματίες, που απ την πείρα τους ξέρουν πολύ καλά να χρησιμοποιούν τον πανικό, το φόβο. την αμηχανία, την κούραση και την αγνοία, αλλά και τις διαφορές κουτοπονηριές που τους σερβίρονται.

Πέρα από τη γνώση και την πείρα, έχουν και την πρωτοβουλία των κινήσεων. Αυτοί θα κρίνουν ποιους θα παραπέμψουν και γιατί. Κάποιοι άλλοι σαν κι αυτούς θα κρίνουν αν θα δικαστούν οι κατηγορούμενοι, ποτέ και για ποιο λόγο. Φυσικά και δεν είναι αλάνθαστος αυτός ο μηχανισμός, αλλά πολύ σπανία μπορεί να τα αξιοποιήσει μόνος του και απομονωμένος ο κατηγορούμενος και σχεδόν ποτέ αυτοσχεδιάζοντας…

Πατήστε στο «Διαβάστε τη συνέχεια» για τη συνέχεια του πολύ σημαντικού αυτού άρθρου!!!

Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: