Αρχεία Ιστολογίου

Λαθραίο Ρεπορτάζ από την Αόρατη Συρία [video]

Ένα λαθραίο ρεπορτάζ από την αόρατη, για τη διεθνή κοινότητα και την ανθρωπότητα, Συρία με αόρατους βασανιστές, αόρατα θύματα και αόρατους επαναστάτες. Το φασιστικό καθεστώς του Άσαντ θέλει τη Συρία ένα βασίλειο της σιωπής, ο λαός της όμως, που νίκησε τον φόβο, νικά και τη σιωπή και θα αναγκάσει τον κόσμο να τον ακούσει να φωνάζει βροντερά: «Καλύτερα θάνατος παρά ταπείνωση».

Ρεπορτάζ των δημοσιογράφων Ramita Navai και Wael Dabbous από το Κανάλι 4, που πέρασαν δύο εβδομάδες σε μερικές από τις πιο επικίνδυνες περιοχές της Συρίας μαζί με τους εξεγερμένους που είναι αποφασισμένοι να ανατρέψουν τη στυγνή δικτατορία του Άσαντ.

Αλληλεγγύη στο Συριακό λαό 

Γιατί δε συγκινούν οι δημοκρατικές επαναστάσεις;

του Νικόλα Σεβαστάκη

Μήνες τώρα οι αραβικές επαναστάσεις κρατούν σταθερό πόστο στη δημοσιότητα. Αρχίσαμε πια να το συνηθίζουμε το θέμα, σαν να πρόκειται για κάποια έκτακτη επικαιρότητα που ανεπαισθήτως μεταβλήθηκε σε τακτική. Τελευταίο από τα επείγοντα: η Συρία του Μπασάρ Αλ Άσαντ και της «αγίας οικογένειας». Η κτηνώδης καταστολή, οι δολοφονίες στη μέση του δρόμου, οι τρεμάμενες λήψεις από το κινητό συνδυασμένες με την πτώση των κορμιών στην άσφαλτο, το κροτάλισμα των πολυβόλων από τις ταράτσες των κτιρίων.

Εικόνες πραγματικής δικτατορίας. Όχι ενός, όπως λέγεται, «αυταρχικού» καθεστώτος αλλά ωμής δικτατορίας. Θα έπρεπε να είναι πρώτος τίτλος. Κυριολεκτικά και συμβολικά. Αλλά δεν είναι.

Δεν έχω σκοπό να επαναλάβω εδώ απορίες που διατύπωσα ήδη με τη λιβυκή εξέγερση και τις περιπλοκές που δημιουργήθηκαν με τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και τη σχετική συζήτηση περί ιμπεριαλιστικής επέμβασης. Για παράδειγμα μπορώ να καταλάβω –όχι φυσικά να συμμεριστώ– την επιφύλαξη και τη ψυχρότητα όσων κρίνουν και πολιτεύονται με όρους στυγνής real politik για τη μια ή την άλλη περιοχή του κόσμου. Η ανομολόγητη, τις περισσότερες φορές, πεποίθησή τους είναι ότι μια «λειτουργική» δικτατορία παρέχει ένα κάποιο ανάχωμα στις εθνοτικές και θρησκευτικές διαιρέσεις, στις δυνάμεις του φυλετικού χάους. Όταν τα πράγματα «πάνε καλά» –δηλαδή εκεί όπου, γι’ αυτούς, δεν υπάρχει αναβρασμός, εξεγέρσεις, ανακατωσούρα κλπ.– οι ίδιοι άνθρωποι υποστηρίζουν ότι η «πολιτική σταθερότητα» διευκολύνει την «οικονομική ανάπτυξη», τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες, τις στρατηγικές συμμαχίες και τους αμοιβαία επωφελείς συνεταιρισμούς. Αυτή είναι βεβαίως η φιλοσοφία μιας Δύσης αλά Πούτιν ή αλά Xoυ Τζιντάο. Μιας Δύσης που το έσχατο όραμά της έχει πια γίνει ένας «ανώτερος κινεζισμός», όπως έγραφε ενάμιση αιώνα πριν ο διορατικός Νίτσε.

Read the rest of this entry

Η προπαγάνδα του πολέμου

Του ΓΙΩΡΓΟΥ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ

Ασφαλώς και η Λιβύη δεν απολάμβανε ένα δημοκρατικό καθεστώς. Το ίδιο και η Συρία. Αλλά το ίδιο συμβαίνει και με το Μπαχρέιν ή τη Σαουδική Αραβία. Γιατί οι προβολείς των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης επικεντρώνονται μόνο στη Λιβύη και τη Συρία; Γιατί αυτές οι δύο χώρες δεν ταυτίζονται με τα συμφέροντα των δυτικών δυνάμεων και τα αντίστοιχα μίντια προσαρμόζονται στους λεγόμενους κανόνες της «προπαγάνδας του πολέμου».

Πρόκειται γι’ αυτό που έγραφε ο Λέων Τολστόι στο «Πόλεμος και Ειρήνη», ότι δηλαδή για να υπάρξει μία πολεμική σύγκρουση είναι «απαραίτητος ο συνδυασμός αναρίθμητων περιστάσεων (…), είναι αναγκαίο να δεχτούν εκατομμύρια άνθρωποι, στους οποίους βρίσκεται η πραγματική δύναμη -οι στρατιώτες που πυροβολούσαν ή μετέφεραν προμήθειες και κανόνια- να ακολουθήσουν την επιθυμία εκείνων των αδύναμων προσωπικοτήτων (σ.σ. όπως ο Ναπολέοντας και ο τσάρος Αλέξανδρος) και να πειστούν να το κάνουν….».

Η παραπάνω άποψη μπορεί να έχει ισχύ τόσο γα τον πόλεμο του 1812 όσο και για κάθε άλλο πόλεμο….. Έτσι, διαβάζουμε στο AgoraVox ότι τα δυτικά μίντια καλύπτουν τους διαφόρους πολέμους μετά τον πρώτο πόλεμο στον Κόλπο και μέχρι το σημερινό στη Λιβύη, ακολουθώντας τέσσερις βασικούς κανόνες:

Α) Απόκρυψη των συμφερόντων: Σύμφωνα με τον κανόνα αυτό ο πόλεμος δεν είναι ποτέ μία σύγκρουση αντιτιθέμενων οικονομικών και κοινωνικών συμφερόντων αλλά γίνεται δήθεν για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για την ειρήνη ή κάποια άλλη ευγενή ιδέα.

Έτσι, ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία παρουσιάστηκε ως ανθρωπιστικός, ενώ στην πραγματικότητα έγινε για τον έλεγχο των στρατηγικών οδών των Βαλκανίων και των αγωγών. Στο Αφγανιστάν έγινε κατά της τρομοκρατίας και στη συνέχεια για την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας.

Read the rest of this entry

Συρία: Νεκροί διαδηλωτές από επίθεση των δυνάμεων ασφαλείας σε τζαμί [videos]

Οι δυνάμεις ασφαλείας στη Συρία εξαπέλυσαν επιδρομή, τα ξημερώματα της Τετάρτης, στο τζαμί Ομάρι, στην πόλη Ντεράα, στο νότο, σκοτώνοντας τουλάχιστον έξι διαδηλωτές. Σε «ένοπλη συμμορία» επέρριψε την ευθύνη για τους θανάτους η κυβέρνηση, μέσω κρατικού πρακτορείου ειδήσεων.

Στην πόλη παραμένουν συγκεντρωμένοι διαδηλωτές εδώ και οκτώ ημέρες, απαιτώντας πολιτικές ελευθερίες και πάταξη της εκτεταμένης στη χώρα διαφθοράς. Οι διαδηλωτές επέμεναν ότι δεν επρόκειτο να αποχωρήσουν αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Νωρίτερα κάτοικοι είχαν αναφέρει σε αραβικά δίκτυα, πυκνούς πυροβολισμούς προερχόμενους από το κέντρο της πόλης, χρήση χημικών αερίων καθώς και φωτιές σε διάφορα σημεία.

Το δίκτυο Αλ Αραμπίγια, μετέδωσε μαρτυρίες, που ανέφεραν ότι το ηλεκτρικό ρεύμα κόπηκε λίγο πριν την επιδρομή, ενώ ακουγόντουσαν, στα αραβικά, κραυγές «ο Θεός είναι μεγάλος», από την πλευρά των διαδηλωτών, που είχαν στρατοπεδεύσει κάτω από τέντες στο συγκρότημα των κτιρίων όπου βρίσκεται το τζαμί. Ένας από τους ιερείς, δήλωσε στο Αλ Αραμπίγια, ότι οι δυνάμεις ασφαλείας είχαν ξεκινήσει από νωρίς να περικυκλώνουν το χώρο γύρω από το τζαμί.

Read the rest of this entry

Βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων σε Μπαχρέιν και Υεμένη με νεκρούς και τραυματίες | Έφτασε και στη Συρία η φλόγα…

Μπαχρέιν

Έφοδο κατά των διαδηλωτών που είχαν κατασκηνώσει στην πλατεία του Μαργαριταριού πραγματοποίησαν οι δυνάμεις καταστολής του Μπαχρέιν. Οι δυνάμεις της αστυνομίας έκαναν εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και κανονιών νερού, προκειμένου να διαλύσουν το πλήθος των διαδηλωτών. Τουλάχιστον 7 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και δεκάδες τραυματίστηκαν. Ο στρατός του Μπαχρέιν ανακοίνωσε σήμερα απαγόρευση κυκλοφορίας από τις 4 μμ ως τις 4 πμ σε μεγάλο τμήμα της πρωτεύουσας Μανάμα και απαγόρευσε όλες τις δημόσιες συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις σ’ όλη τη χώρα.

Αξιωματικός που εμφανίσθηκε στην τηλεόραση προχώρησε στην ανακοίνωση αφού το κίνημα της νεολαίας είχε καλέσει προηγουμένως τους πολίτες να διαδηλώσουν στις 3.30 μμ (τοπική ώρα). Η απαγόρευση της κυκλοφορίας καλύπτει την περιοχή του Σιφ Μολ, της πλατείας του Μαργαριταριού, του οικονομικού κέντρου και των διπλωματικών αντιπροσωπειών. Αρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού κινούνται προς την οδό Μπουντάγια, όπου αναμενόταν να γίνει η διαδήλωση.

Χθες, οι σκηνές των διαδηλωτών πήραν φωτιά ενώ πυκνός καπνός έχει καλύψει τον ουρανό ενώ οι άνδρες των δυνάμεων καταστολής περικύκλωσαν τους διαδηλωτές και έκαναν χρήση δεκάδων δακρυγόνων. Από την πλευρά τους οι διαδηλωτές πέταξαν βόμβες πετρελαίου εναντίον των αστυνομικών οι οποίοι προχωρούσαν παρατεταγμένοι εναντίον τους από το κέντρο της πρωτεύουσας Μανάμα. Την ίδια στιγμή ελικόπτερα πραγματοποιούν πτήσεις πάνω από την πλατεία.

Read the rest of this entry

Έκκληση για τη 19χρονη μπλόγκερ που κρατείται χωρίς λόγο στη Συρία…

Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW) ζήτησε σήμερα από τις αρχές της Συρίας την άμεση απελευθέρωση μιας 19χρονης μπλόγκερ, η οποία κρατείται εδώ και εννέα μήνες χωρίς να έχει καμία επαφή με τον έξω κόσμο. Η νεαρή Ταλ αλ Μαλούχι είχε κληθεί να παρουσιαστεί στις 27 Δεκεμβρίου του 2009 σε μια από τις συριακές υπηρεσίες ασφαλείας και είχε συλληφθεί αμέσως, διευκρινίζει σε ανακοίνωσή της η οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που εδρεύει στη Νέα Υόρκη, στις ΗΠΑ.

Δύο ημέρες αργότερα, μέλη των δυνάμεων ασφαλείας πήγαν στο σπίτι της και κατέσχεσαν κυρίως τον υπολογιστή της, CD και βιβλία.

Από τότε που συνελήφθη δεν έχει επιτραπεί στην οικογένειά της να έρθει σε επαφή μαζί της και οι υπηρεσίες ασφαλείας δεν έχουν δώσει καμία εξήγηση για τους λόγους που ετέθη υπό κράτηση, προσθέτει το Παρατηρητήριο.

«Η κράτηση αυτής της μαθήτριας Λυκείου για εννέα μήνες, χωρίς να της έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, δείχνει την ωμή και αυθαίρετη στάση των συριακών υπηρεσιών ασφαλείας«, καταγγέλλει η διευθύντρια του HRW για τη Μέση Ανατολή Σάρα Λία Ουάιτσον.

Σύμφωνα με ορισμένους σύρους ακτιβιστές η Ταλ Αλ Μαλούχι μπορεί να συνελήφθη λόγω ενός ποιήματος που είχε γράψει, στο οποίο επέκρινε τους περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης στη Συρία.

Ωστόσο, σύμφωνα με το HRW, το μπλογκ της, που περιέχει ποιήματα και σχόλια για την κοινωνία, θίγει κυρίως το θέμα της τύχης των Παλαιστινίων και δεν καταπιάνεται με την πολιτική κατάσταση στη Συρία.

Αυτό είναι το Blog της Ταλ Αλ Μαλουχι : http://talmallohi.blogspot.com/ Είναι φυσικά στα αραβικά, αλλά χρησιμοποιώντας τη μετάφραση της Google, Μπορείτε να πάρετε μια γεύση..

Πριν 43 χρόνια, 5 Ιούνη 1967: το Ισραήλ καταλαμβάνει ολόκληρη την Παλαιστίνη!

Τα Ισραηλινά εδάφη σε σύγκριση με τα παλαιστινιακά πριν και μετά τον "πόλεμο των 6 ημερών" (κλικ για μεγέθυνση)

Παρά και εναντίον των αποφάσεων του ΟΗΕ, όπως ακριβώς και σήμερα, το Ισραήλ, με τον επονομαζόμενο πόλεμο των 6 ημερών, επιτίθεται διαδοχικά σε Αίγυπτο, Συρία και Ιορδανία! Το Ισραήλ, 19 χρόνια μετά την ίδρυσή του, πάλευε ακόμα για την ύπαρξή του, ενώ οι Άραβες επιδίωκαν την εξαφάνισή του. Οι εχθροπραξίες περατώθηκαν πέντε μέρες αργότερα, στις 10 Ιουνίου, με θρίαμβο των Ισραηλινών, που τριπλασίασαν τα εδάφη τους, κατακτώντας το Σινά, τη Λωρίδα της Γάζας, τη Δυτική Όχθη, την Ανατολική Ιερουσαλήμ και τα Υψίπεδα του Γκολάν.

Ο «Πόλεμος των Έξι Ημερών» κράτησε στην πραγματικότητα 132 ώρες και 30 λεπτά, λιγότερο κι από έξι ημέρες. Απο πλευράς Ισραηλινών ενεπλάκησαν στις επιχειρήσεις 264.000 άνδρες, συμπεριλαμβανομένων και των εφέδρων. Η Αίγυπτος παρέταξε 150.000 άνδρες, η Ιορδανία 55.000 και η Συρία 75.000 άνδρες. Οι απώλειες για τους Ισραηλινούς ανήλθαν σε 679 νεκρούς και 2.563 τραυματίες, ενώ οι Άραβες είχαν κατά προσέγγιση 21.000 νεκρούς και 45.000 τραυματίες.

Στον «Πόλεμο των Έξι Ημερών» έλαβαν μέρος στρατιωτικοί, που πρωταγωνίστησαν στις κατοπινές πολιτικές εξελίξεις της Μέσης Ανατολής. Αρχηγός του γενικού επιτελείου του Ισραήλ ήταν ο Γιτζάκ Ραμπίν, μετέπειτα πρωθυπουργός, που δολοφονήθηκε από ακροδεξιό το 1995. Της επίθεσης των Ισραηλινών στο Σινά, ηγήθηκε ο Αριέλ Σαρόν, τέως πρωθυπουργός και αυτός. Των συριακών δυνάμεων ηγήθηκε ο Χαφέζ Ελ Ασαντ, πρόεδρος της Συρίας ως το θάνατό του το 2000.

Πηγές : Σαν Σήμερα, Wikipedia