Αρχεία Ιστολογίου

Αυτό είναι το φασιστικό κράτος του Ισραήλ : Προσοχή, σοκαριστικό βίντεο!!!

Συνέβη την περασμένη εβδομάδα στη Γάζα…

Μια οικογένεια πήγε για πικνίκ στη θάλασσα… ένα ισραηλινό τανκ τους ρίχνει και τους κομματιάζει…

Ξεκληρίζεται ολόκληρη η οικογένεια και σώζεται μόνο η μικρή που ουρλιάζει σπαρακτικά μπροστά στο πτώμα του πατέρα… «μπαμπά, μπαμπά»…

Η μικρή θα ζει στην κόλασή της;

Θα είναι τρομοκράτισσα αν αντισταθεί στα ναζιστικά γουρούνια του Νετανιάχου;

Ο «πολιτισμένος» πολιτικός κόσμος της δύσης, οι ευρωπαίοι πολιτικοί, άραγε έχουν συναισθήματα; Πως νοιώθουν όταν χαριεντίζονται με τον δολοφόνο Νετανιάχου;

Βέβαια, για τα αργυρώνητα ΜΜΕ (ντόπια και διεθνή), αυτή η…
σφαγή δεν αποτελεί είδηση… δεν υπεισέρχεται στις κατευθύνσεις των αφεντικών τους… προσβάλει το “δημοκρατικό” Ισραήλ…

Sibilla

Μίλησε ο Α. Σκευοφύλαξ (ο οδηγός του τανκ του Πολυτεχνείου) 30 χρόνια μετά…

O στρατιώτης-οδηγός του τανκ που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου μίλησε πρώτη φορά για το μακελειό της 17ης Νοεμβρίου 1973, τον Νοέμβριο του 2003 στην εφημερίδα «Βήμα»

«Ντρέπομαι για αυτό που ήμουν, για αυτό που έκανα. Τότε αισθανόμουν ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Στους “μαυροσκούφηδες”, στο Γουδί, είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα “παλιοκουμμούνια”, όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Τι περιμένεις!.. Ούτε μια εφημερίδα δεν είχα διαβάσει μέχρι τότε. Είχα γίνει και εγώ φασίστας. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου. »

1973-2003. Ο A. Σκευοφύλαξ, αποκαλύπτει όσα συνέβησαν τη μαύρη νύχτα που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και στιγμάτισε για πάντα τη ζωή του. Περιγράφει λεπτό προς λεπτό τη στρατιωτική επιχείρηση της χούντας, η οποία ξεκίνησε λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 16ης Νοεμβρίου με την έξοδο των τανκς στους δρόμους της Αθήνας και ολοκληρώθηκε στις 3.30 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, με την αιματοβαμμένη εισβολή στο Πολυτεχνείο.

Ο  Σκευοφύλαξ μνημονεύει τις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν στους δρόμους της Αθήνας, τις ειρηνικές εκκλήσεις των φοιτητών που ηχούσαν στα αφτιά του σαν «κραυγές εχθρών της πατρίδας». Τις διαταγές των αδίστακτων στρατιωτικών που πίστεψε ότι ήταν «πατριώτες». Θυμάται – τότε με χαρά, τώρα με θλίψη – τον πόνο των φοιτητών που είδαν το όνειρό τους να τσαλακώνεται κάτω από τις ερπύστριες που ο ίδιος έθεσε σε κίνηση, τον τρόμο που ακολούθησε από τις λυσσαλέες επιθέσεις των αστυνομικών. Το απαράμιλλο θάρρος του φοιτητή που γύρισε και του είπε: «Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες μέσα;». Την οργή που του προκάλεσε και λίγο έλειψε να τον οδηγήσει σε εν ψυχρώ δολοφονία. «Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή… Αν έλεγε μια κουβέντα ακόμη, θα τον σκότωνα»!

Για ολόκληρη τη συνέντευξη πατήστε εδώ

Αρέσει σε %d bloggers: