Αρχεία Ιστολογίου

Ε.Ε.: «Ο κουρέας της… Βαστίλης»…

Αναδημοσίευση από Αξιοπρέπεια και Αντοχή

Για ακόμη μια φορά τα τελευταία χρόνια, «η Ευρώπη βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού», αλλά (ω του θαύματος!) «κατάφερε να σωθεί χάρη στις γενναίες αποφάσεις των ηγετών και των τραπεζιτών της»! Πώς γίνεται βέβαια και κάθε φορά αυτές οι… «σωτηρίες» κρατών και ενώσεων συνεπάγονται την ολοένα και μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση των εκάστοτε «σωσμένων λαών», μόνο ο θεός (του χρήματος) και η (σκατο)ψυχή τους το ξέρουν…

Όλο το παραπάνω κλίμα λοιπόν, «τη βγάζει δεν τη βγάζει η γριά (βλ. Γηραιά Ήπειρος)», καλλιεργήθηκε επί μέρες και από τα ελληνικά καθεστωτικά ΜΜΕ, που όπως είναι γνωστό μέχρι και την τελευταία άγνωστη ακόμη φυλή του Αμαζονίου, εχθρεύονται τα εκάστοτε κυβερνητικά και επιχειρηματικά συμφέροντα.

Έτσι «η Ευρώπη των λαών» (και ουχί των κερδοσκοπικών αγορών), χρειάστηκε για να «αποφύγει την καταστροφή», δεκάδες «ώρες αγωνίας» και εκατοντάδες ζωντανές συνδέσεις με τις «τελευταίες δραματικές εξελίξεις» και βεβαίως τα απαραίτητα «φημολογούμενα αδιέξοδα που εντείνουν την ανησυχία και τον πανικό».

Σύμφωνα λοιπόν με τα λεγόμενα «δημοσιογραφικά παπαγαλάκια», (για 10..0ή φορά) οι αποφάσεις των Ευρωπαίων ηγετών πάρθηκαν, για ποιόν άλλον, μα φυσικά για το καλό μας! Επειδή όμως δεν περιμέναμε κανένα «κούρεμα» για να μάθουμε τι κρύβεται χρόνια ολόκληρα κάτω απ’ τις δημοσιογραφικές… περούκες των εντεταλμένων, για να ακούσουμε τι μας λένε και τα πραγματικά νούμερα…

Read the rest of this entry

Αρχή «Προστασίας» (σ.σ.αποκάλυψης) Δεδομένων: Κάμερες και στα σχολεία

Τη χρήση καμερών σε σχολικά συγκροτήματα μεγάλης έκτασης κατά τις ώρες λειτουργίας τους νομιμοποιεί, κατ’ εξαίρεση, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, όπου δεν είναι πρακτικός ο έλεγχος των απομακρυσμένων εγκαταστάσεών τους. Με οδηγία που εξέδωσε, καταργεί προγενέστερη οδηγία του 2000 και ανάβει το πράσινο φως για την παρακολούθηση ιδιωτικών χώρων που είναι προσβάσιμοι στο κοινό, όπως γραφεία, τράπεζες, πολυκατοικίες, νοσοκομεία.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την «Ελευθεροτυπία», η Αρχή δίνει, κατ’ εξαίρεση, το δικαίωμα στις διοικήσεις των σχολείων, όπου δεν είναι πρακτικός ο έλεγχος των απομακρυσμένων εγκαταστάσεων, να λειτουργούν κάμερες που εστιάζουν σε απομακρυσμένα σημεία, αφού ληφθεί υπόψη η γνώμη του διδακτικού προσωπικού, του συλλόγου γονέων και των μαθητικών συλλόγων, όπου υπάρχουν. Αρχικά, προτείνει τη δοκιμαστική λειτουργία του συστήματος ώστε να αξιολογηθούν οι επιπτώσεις στην ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών, ενώ παρέχει τη δυνατότητα πρόσβασης στα στοιχεία που συλλέγονται.

Γενικότερα, η Αρχή επισημαίνει στην οδηγία της ότι η λειτουργία των καμερών πρέπει να γίνεται σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή μόνον εάν ο σκοπός που επιδιώκεται με την τοποθέτηση της κάμερας δεν μπορεί να επιτευχθεί με ηπιότερα μέσα (προσωπικό ασφαλείας, συναγερμός κλπ) τα οποία είναι εξίσου αποτελεσματικά, αλλά λιγότερο επαχθή για τον άνθρωπο.

Read the rest of this entry

Τράπεζες–ζόμπι απειλούν τον πλανήτη [video]

Οι τράπεζες είναι σίγουρα τρομακτικά «πλάσματα», ειδικά δε όταν έχουν επιστρέψει από τον άλλο κόσμο! Ο γνωστός καρτουνίστας Mark Fiore, βρήκε έναν ιδιαίτερα συμβολικό τρόπο για να αναπαραστήσει τη λαιμαργία των αμερικανικών τραπεζών, οι οποίες «πέθαναν» από την οικονομική κρίση και «αναστήθηκαν» από το σχέδιο διάσωσης της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η «Μαύρη Τρίτη» του 1929 : Το πρώτο «Κραχ» ενός συστήματος που καταδικάζει, αλλά δεν καταδικάζεται…

 

Μερικοί από αυτούς που έζησαν το μεγαλύτερο κραχ του καπιταλισμού έξω από το χρηματιστήριο της Νεάς Υόρκης

 

Ογδόντα ένα χρόνια πριν, τη «Μαύρη Τρίτη» του 1929, η Γουόλ Στριτ κατέρρευσε. Κατά «το μεγάλο κραχ», όπως έμεινε στην ιστορία, εκατομμύρια τίτλοι μετοχών έγιναν απλά χαρτιά, χάνοντας την αξία τους. Ο Dow Jones έχασε 12% και η αγορά 14 δισ. δολ. με αποτέλεσμα οι απώλειες της εβδομάδας να αγγίξουν τα 30 δισ. δολ, δηλαδή δέκα φορές τον ετήσιο προϋπολογισμό της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Πριν το κραχ, ο κόσμος δανειζόταν από τις τράπεζες για να παίξει στη Wall Street. Από το 1921 μέχρι το 1929, ο δείκτης Dow Jones έφτασε από τις 60 στις σχεδόν 400 μονάδες. Στις 3 Σεπτεμβρίου βρέθηκε στο υψηλότερο σημείο του, στις 381.17 μονάδες.

Μία πρώτη γεύση αυτού που θα ακολουθούσε τη Μαύρη Τρίτη 29 Οκτωβρίου, είχαν πάρει οι Αμερικανοί τη Μαύρη Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 1929. Εκείνη την ημέρα, οικονομικοί κύκλοι, φοβούμενοι την κάμψη των τιμών των μετοχών, άρχισαν να τις ρευστοποιούν και συνολικά 13 εκατομμύρια μετοχές άλλαξαν χέρια.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Τον καιρό που οι τράπεζες έκαναν πεζοδρόμιο…

Πριν από μερικά χρόνια οι τράπεζες συμπεριφέρονταν ως κοινά λιγούρια. Ήτανε σαβουροφάγες. Καμάκια αισχίστου είδους. Ενοχλούσαν με αλλεπάλληλες κλήσεις στο σπίτι και στη δουλειά τις πιο περίεργες ώρες. Έβρισκες τα ίχνη τους στη συσκευή σου κι αναρωτιόσουνα πότε εξελέγης βουλευτής και δεν το θυμάσαι. Γιατί μόνο ένας βουλευτής έχει τόση ζήτηση από άγνωστους ανθρώπους.

Σε ξυπνούσαν αξημέρωτα.  Σε σήκωναν απ’ το τραπέζι. Διέκοπταν ιερόσυλα τη μεταμεσημβρινή σου σιέστα. Καλούσαν επίμονα την ώρα που μιλούσες για τα προσωπικά σου ή για δουλειές και σ’ έκαναν ν’ αναρωτιέσαι αν υπάρχει περίπτωση να επιμένει κάποιος τόσο πολύ εν ώρα call waiting χωρίς να τίθεται θέμα ζωής και θανάτου. Άπαξ και σ’ είχαν πιάσει μία φορά κορόιδο και σ’ είχαν, ήθελες δεν ήθελες, αναγκάσει να πληρώνεις το λογαριασμό του κινητού ή του ίντερνετ μέσω κάποιας μπάσταρδης πιστωτικής τους, σου έστελναν επιστολές για να σ’ ευχαριστήσουν για την άψογη συνεργασία μαζί σου και για να σου ανακοινώσουν ότι προτίθενται να ανεβάσουν το πιστωτικό όριο κάποιας δευτερεύουσας προεγκεκριμένης κάρτας, τον πιστωτικό χαρακτήρα της οποίας δε θα σκεφτόσουνα ποτέ να επικαλεστείς.

Ταχυδρομούσαν επίσης προτυπωμένες επιταγές με ποσά κάμποσων μηδενικών που εμφανίζονταν έτοιμα να διατεθούν για την ικανοποίηση των καταναλωτικών σου φαντασιώσεων, μόνο και μόνο με την επίδειξη της αστυνομικής σου ταυτότητας. Ήξερες ότι το εισόδημά σου δε δικαιολογεί αυτή τη γαλαντομία αλλά κανείς δεν ενδιαφερόταν τότε για εχέγγυα. Η τράπεζα σε ποθούσε έτσι όπως ήσουνα. Με το φουστανάκι που φορούσες.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry