Αρχεία Ιστολογίου

Η πραγματική υπόσχεση του Wikileaks, του Μιχάλη Παναγιωτάκη

Οι εξαιρετικά σοφοί και πρακτικοί γραφειοκράτες… θα σηκώσουν τους ώμους και θα παρατηρήσουν, με τη σοβαροφανή καλή ανατροφή τους πως οι υπερασπιστές της Ελευθερίας του Τύπου χάνουν τον καιρό τους, μια και μια ήπια λογοκρισία είναι καλύτερη από μια σκληρή ελευθερία του τύπου. Τους απαντάμε όπως απάντησαν οι Σπαρτιάτες Σπερθίας και Βούλις στον Πέρση σατράπη Υδάρνη:

«Υδάρνη δεν έχεις ζυγίσει εξίσου και τις δύο πλευρές των συμβουλών που μας δίνεις. Έχεις δοκιμάσει την μία που προτείνεις, αλλά όχι την άλλη … γνωρίζεις τι σημαίνει να είσαι δούλος, αλλά δεν έχεις γευτεί την ελευθερία, για να ξέρεις αν είναι γλυκιά. Διότι αν την είχες γευτεί θα μας συμβούλευες να πολεμήσουμε για αυτή, όχι απλά με δόρατα, αλλά και με τσεκούρια»

Karl Marx: Για την ελευθερία του Τύπου

1. Εκείνο που ίσως έχει μακροπρόθεσμα μεγαλύτερη σημασία και από το περιεχόμενο των όσων διαρρέουν από το wikileaks, είναι η αποκάλυψη μέσα από την ανακλαστική αντίδρασή του, ενός διάχυτου πλην ισχυρότατου μηχανισμού διαδικτυακού ελέγχου διαθέσιμου σε κράτη και μεγάλους οργανισμούς. Ένα κύμα καθεστωτικών εμποδίων ορθώθηκε μπροστά στο Wikileaks από την αρχή της δημοσίευσης των διπλωματικών τηλεγραφημάτων: Από την Amazon, που έδιωξε το wikileaks από τους διακομιστές της, και την Paypal, που σταμάτησε τη μεταβίβαση δωρεών προς την οργάνωση, και από τις μαζικές ηλεκτρονικές επιθέσεις που δέχθηκε, πιθανά κρατικά καθοδηγούμενες, στο κλείσιμο των λογαριασμών του Wikileaks από Visa και Master Card, το πάγωμα των καταθέσεων της οργάνωσης σε ελβετική τράπεζα, και την εμπλοκή κατά σχεδόν κωμικό τρόπο των δικαστικών συστημάτων της Σουηδίας και της Βρετανίας, καθώς και της Ίντερπολ.

Είναι πιθανότερο η καταδιωκτική μανία να εστίαζε λιγότερο στην προσπάθεια άμεσης φίμωσης των υπό διαρροή εγγράφων (που είχαν διαδοθεί στο διαδίκτυο κρυπτογραφημένα μέσω torrents, ούτως ή άλλως – και μάλλον κανείς δεν πίστευε πως θα μπορούσαν να μαζευτούν), και περισσότερο στο να πλήξει την οικονομική βάση και τις “επιχειρησιακές δυνατότητες” της οργάνωσης και να αποθαρρύνει επίδοξους μιμητές. Δεν ήταν δηλαδή πρωταρχικά προσπάθεια άμεσου κλεισίματος του Wikileaks, αλλά εκφοβισμού και περιορισμού μελλοντικών απωλειών.

Read the rest of this entry