Αρχεία Ιστολογίου

Στρατός, η υποχρέωση στην απραξία, ο εξευτελισμός της σκέψης

Όσο υπάρχει στρατός θα υπάρχει και φόβος. Φυσικά το να εξαφανιστεί από τη μια μέρα στην άλλη πρόκειται για ουτοπία και άρα το σταματήστε τη γη να κατέβω γίνεται καθημερινή επιθυμία που φουντώνει μέσα μου.Αν αναλογιστεί κανείς πόσο μικρή είναι η ζωή, θα συμφωνήσει ότι η θητεία στο στρατό είναι μία εξοργιστική υποχρέωση, που τα οφέλη που σου αφήνει είναι πραγματικά σχεδόν μηδαμινά.

Το πρώτο μεγάλο αρνητικό από τη φύση του στρατού είναι η καλλιέργεια του μίσους. Μία ολόκληρη μηχανή που το σύμβολό της είναι το όπλο έχει φτιαχτεί για να σκοτώνει, για να απειλεί και για να εξυπηρετεί συμφέροντα πολύ μακριά από τα δήθεν ιδανικά της ανεξαρτησίας και της ειρήνης. Πόσες φορές ακούσαμε για ειρηνικές δυνάμεις που σπεύδουν σε μια περιοχή; Ειρηνικές δυνάμεις εξοπλισμένες σαν αστακοί δεν μπορούν να υφίστανται. Αυτή είναι όμως και η πλύση εγκεφάλου των ΜΜΕ, που παίζουν με τις λέξεις, ηθελημένα η μη.

Κάθε όπλο έχει φτιαχτεί για να σκοτώσει και να απειλήσει και κάθε στρατιώτης είναι ένας εκκολαπτόμενος δολοφόνος αν οι εντολές που έχει το θελήσουν και ΟΧΙ δεν είναι ένας αθώος προασπιστής των συνόρων του. Κάθε ένας που μπαίνει να παίξει στο παιχνίδι πρέπει να έχει επίγνωση της θέσης του και του ρόλου που επιτελεί, έχοντας τη δύναμη να παρακάμψει τα πρέπει που του έχουν επιβληθεί και δεν έχει το σθένος να κοσκινίσει.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: