Αρχεία Ιστολογίου

Ακροδεξιά και ηθικολογία: κατ’ επάγγελμα δολοφονική βαρβαρότητα

Άρθρο του Άγγελου Καλαδούκα (Αναδημοσίευση Από Αφορμή)

Κάθε φορά που διαπράττονται (πραγματικά) «ειδεχθή εγκλήματα», δίδεται η ευκαιρία σε κάθε λογής (και πάλι, κυριολεκτικά) «ειδεχθείς ανθρώπους» να εκφράσουν τον (υποτιθέμενο) αποτροπιασμό τους. Δεν θα μπορούσε από αυτόν τον κανόνα να ξεφύγει το μακελειό που προκάλεσε ο Νορβηγός φασίστας Άντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ (ο τελικός απολογισμός είναι 77 νεκροί -ο ορισμός της φρικώδους πράξης).

Προσέξτε ωστόσο…

Μεγαλοδημοσιογράφοι γλοιώδεις υπηρέτες των αφεντικών τους, ανάλγητοι φραγκοφονιάδες που δεν διστάζουν, για να εισπράξουν την αργυρώνητη αμοιβή τους, να καταγγέλλουν κάθε απεργό ως επικίνδυνο για το «κοινωνικό σύνολο και την εθνική οικονομία», ξαφνικά αποκτούν «ηθική συνείδηση»: επιτέλους, μπορούν να φρικιάσουν μπροστά στο «ειδεχθές έγκλημα» και να «αποδείξουν» με αυτόν τον τρόπο ότι ακόμα διαθέτουν κάποιου είδους «ηθική συνείδηση». Ωστόσο, οι κοινότοπες περιγραφές τους δεν αποκαλύπτουν απλά έλλειμμα φαντασίας, αλλά έλλειμμα οποιασδήποτε ηθικής: «ψυχρός δολοφόνος», «δέσμιος μισαλλόδοξων απόψεων», «ανθρωπόμορφο τέρας που πυροβολούσε επί μιάμιση ώρα ανελέητα». Οι άνθρωποι βρίσκονται, απλά, σε διατεταγμένη αποστολή: οι «ανθρωπιστικές» κορώνες έχουν σκοπό να καταπνίξουν οποιαδήποτε προσπάθεια να αναλυθούν τα γεγονότα στην Νορβηγία, να αναζητηθούν οι βαθύτερες αιτίες.

Και… ασφαλώς, μαζί με τα παραπάνω «καλόπαιδα» των ΜΜΕ και οι πολιτικοί ηγέτες, το ίδιο (και ακόμα παραπάνω) «συγκλονισμένοι» από τα γεγονότα στη Νορβηγία. Ο κατ’ επάγγελμα κενολόγος Κάρολος Παπούλιας (ποιόν άλλο ρόλο έχει ο πρόεδρος της ελληνικής Δημοκρατίας;) μας δίνει το απόλυτο όριο της υποκριτικής και αποπροσανατολιστικής «ηθικολογίας»:

Read the rest of this entry

Γκέτο και Χρυσή Αυγή

Το κεντρικό σύνθημα με το οποίο δημοκράτες κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα και άλλων περιοχών του 6ου Διαμερίσματος πορεύτηκαν τις προάλλες στη Βουλή ήταν «στα γκέτο των εβραίων χτυπούσαν οι ναζί στα γκέτο της Αθήνας χτυπάει η Χρυσή Αυγή». Με το σύνθημά τους αυτό οι δημοκράτες κάτοικοι ήθελαν να απευθυνθούν στα δημοκρατικά αντανακλαστικά που βρίσκονται σε κατάσταση χειμερίας νάρκης σε πολλές από τις θεωρούμενες ως «δημοκρατικές δυνάμεις» και ουσιαστικά να τους πουν » επιτέλους ξυπνήστε, αυτό που συμβαίνει στις γειτονιές μας είναι πολύ σοβαρό για να το αντιμετωπίζετε είτε αγνοώντας το, είτε υποτιμώντας το, είτε πίσω από εκλογικές μικροσκοπιμότητες».

Ανατρέχοντας κανείς στην ιστορία διαπιστώνει ότι ο φασισμός και ο ναζισμός – ως κινήματα- δεν ξεκίνησαν από γειτονιές πλούσιες και αριστοκρατικές, εμφανίστηκαν σε λαικές γειτονιές, με έντονα στοιχεία υποβάθμισης, σε περιόδους μεγάλης οικονομικής κρίσης, με πολλούς νέους να μην βρίσκουν δουλειά, με «γερασμένο¨το αστικό πολιτικό σύστημα και μιά Αριστερά, που αν και ήταν ισχυρή ιδιαίτερα στη Γερμανία ήταν κατακερματισμένη και αποπροσανατολισμένη, εφ’ όσον θεωρούσε τους σοσιαλδημοκράτες, μεγαλύτερο εχθρό της απ’ότι τους φασίστες. Και δεν αναφέρομαι στους σοσιαλδημοκράτες πολιτικούς ηγέτες όσο στους απλούς ψηφοφόρους τους και στους συνδικαλιστές.

Για τη συνέχεια του πολύ ενδιαφέροντος άρθρου πατήστε στο  Read the rest of this entry

Μέσα σε ένα ανέκδοτο η προπαγάνδα όλης της σύγχρονης οικονομίας

Παγκόσμια οικονομία – παραδείγματα…

Σοσιαλισμός: Έχεις 2 αγελάδες και δίνεις τη μία στο γείτονά σου…

Κομμουνισμός: Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση παίρνει και τις δύο και σου δίνει λίγο γάλα…

Φασισμός: Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση παίρνει και τις δύο και σου πουλά λίγο γάλα…

Ναζισμός: Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση τις παίρνει και σε σκοτώνει κιόλας…

Γραφειοκρατία: Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση παίρνει και τις 2, σκοτώνει τη μία, αρμέγει την άλλη και στο τέλος πετά το γάλα…

Παραδοσιακός Καπιταλισμός: Έχεις 2 αγελάδες, πουλάς τη μία, αγοράζεις ένα ταύρο, πολλαπλασιάζεις το κοπάδι και η οικονομία αναπτύσσεται ομαλά. Στη συνέχεια, πουλάς όλο το κοπάδι, γίνεσαι εισοδηματίας και ζεις καλύτερα…

Για τα υπόλοιπα πατήστε στο Read the rest of this entry