Αρχεία Ιστολογίου

Ο Ιπτάμμενος Ολλανδός… του φοιτητικού κινήματος [video+φωτογραφίες]

Από την Ιταλία στη Μεγάλη Βρετανία, τώρα και στην Ολλανδία… Θα μπορούσε να είναι διαφημιστικό οποιουδήποτε προϊόντος και σε οποιαδήποτε στιγμή, αλλά πριν την κεποχή της κρίσης. Σήμερα είναι η διάχυση σε όλη την Ευρώπη της μάχης που δίνεται ώστε το δικαίωμα  στην ανώτατη εκπαίδευση να μην μετατραπεί ολοκληρωτικά  σε προϊόν. Χιλιάδες Ολλανδοί φοιτητές , η αστυνομία δίνει ως επίσημο αριθμό 15.000 , διαδήλωσαν την Παρασκευή  στους δρόμους της Χάγης, ουσιαστικά ξεπερνώντας τους επίσημους εκπροσώπους τους και τις αποφάσεις των επίσημων συνδικαλιστικών τους οργάνων.

Το σκηνικό που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο επαναλαμβάνεται για την ανώτατη εκπαίδευση σε όλη την Ευρώπη στην Ολλανδία φέρνει μαζί του μια σειρά ρυθμίσεων από το Υπουργείο Παιδείας που ταιριάζουν γάντι στο περιβάλλον που δημιουργείται εδώ και χρόνια από την ΕΕ για την δημόσια ανώτατη εκπαίδευση. Έτσι από την Ολλανδική κυβέρνηση:

– Επιβάλλεται πρόστιμο 3000 ευρώ σε κάθε φοιτητή που καθυστερεί πέρα από ένα χρόνο να ολοκληρώσει τις σπουδές του.

– Επιβάλλεται πρόστιμο 3000 στο πανεπιστήμιο / ΤΕΙ που σπουδάζει αυτός ο φοιτητής και για κάθε φοιτητή αυτού του πανεπιστημίου / ΤΕΙ που καθυστερεί να πάρει πτυχίο.

– Καταργείται η χορήγηση φοιτητικού επιδόματος (studiefinanciering) και η  ελεύθερη μετακίνηση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς για τους μεταπτυχιακούς φοιτητές.

– Σχεδιάζεται περικοπή της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης κατά 20%.

Read the rest of this entry

Αμερικανικά παν/μια: τα χρέη, η κερδοσκοπία και το φοιτητικό κίνημα στα πλαίσια των εθνικών κινητοποίησεων στις ΗΠΑ

Πόση πλύση εγκεφάλου δεν έχει γίνει στη γενιά των 20+ οτι θα το «πληρώσει ακριβά» στην αγορά εργασίας εαν δεν έχει ενα χαρτί στα χέρια της, αλλά κανείς δεν την προειδοποίησε πως όταν θα το αποκτήσει, θα το πληρώσει πολύ ακριβότερα στη ζωή της. Για πρώτη φορά στην Αμερική το χρέος των δανείων για την αποπληρωμή διδάκτρων έφτασε στα $829 δις, ξεπερνώντας αυτό των πιστωτικών καρτών ($826,5 δις).

Πως έφτασε η κατάσταση όμως μέχρι εδώ; Μια σύντομη (για να μη στα ζαλίσω)  ιστορική αναδρομή:

1965: ο πρόεδρος Lyndon Johnson υπογράφει νομοθεσία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (Higher Education Act – HEA) στα πλαίσια του λεγόμενου «Great Society» ενος πακέτου μεταρρυθμίσεων που αποσκοπούσαν στη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων. Έτσι αυξήθηκαν τα χρήματα που χορηγούνται στα παν/μια απο ομοσπονδιακούς πόρους, δημιουργήθηκαν υποτροφίες και δόθηκαν χαμηλότοκα δάνεια στους φοιτητές.

1978: αφού βγήκαν στη φόρα μερικές περιπτώσεις γιατρών και δικηγόρων των οποίων τα φοιτητικά χρέη διαγράφτηκαν κατόπιν κύρηξης πτώχευσης, αμέσως μετά την αποφοίτηση τους, πέρασε νομοσχέδιο όπου καθιστούσε αδύνατη τη «απαλλαγή» για 5 χρόνια μετά την καταβολή της πρώτης δόσης. Να σημειωθεί σε αυτό το σημείο, οτι το ποσοστό απαλλαγής χρεών εκείνη την περίοδο ήταν λιγότερο απο 1%.

1990: τα 5 χρόνια, που ήταν αδύνατη η απαλλαγή χρεών, έγιναν 7

1998: το Κονγκρέσο περιόρισε κυριολεκτικά τη δυνατότητα διαγραφής των φοιτητικών δανείων σε περίπτωση κύρηξης πτώχευσης. Ο ίδιος κανονισμός ισχύει και για το χρέος απο εγκληματικές πράξεις (πχ. διαπράτεις ενα έγκλημα και σου ασκούν μήνυση) και απάτη. Τα δάνεια για την εκπαίδευση είναι τα μόνα που έχουν αυτού του είδους ρήτρα «μη-διαφυγής»

2005: μεταρρυθμίσεις στον Κώδικα Χρεωκοπίας (Bankruptcy Code) προωθούν την ίδια «προστασία» και στους ιδιωτικούς φορείς φοιτητικών δανείων. Τώρα όλα τα φοιτητικά δάνεια, κυβερνητικά και ιδιωτικά, είναι σχεδόν αδύνατον να παραγραφτούν.

Για τη συνέχεια του άρθρου πατήστε στο  Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: