Αρχεία Ιστολογίου

Η «αιρετική περίπτωση» των Ελλήνων μας δίνει ελπίδα….

Στο άρθρο του, για την New Statesman, ο John Pilger ανατρέπει την αντίληψη που υπάρχει για την Ελλάδα ως «σκουπιδοχώρα» και βλέπει την ελπίδα να ανατέλλει μέσω της εξέγερσης των απλών Ελλήνων που αντιτάσσονται στον τρόπο σωτηρίας της χρεωκοπημένης οικονομίας, η οποία προκλήθηκε από τη φοροδιαφυγή των πλουσίων.

«Η Ελλάδα είναι ο μικρόκοσμος μιας μοντέρνας πάλης των τάξεων, που σπανίως χαρακτηρίζεται ως τέτοια, γιατί απλούστατα αντικατοπτρίζει την αλήθεια.»

Ενώ ο πολιτικός κόσμος της Βρετανίας προσποιείται ότι δημοκρατία είναι η προκαθορισμένη εναλλαγή του τάδε με το δείνα, η έμπνευση για όλους μας είναι η Ελλάδα. Δεν είναι αξιοπερίεργο που η Ελλάδα δεν παρουσιάζεται ως φωτεινό παράδειγμα, παρά σα μια «σκουπιδοχώρα» που δικαίως τιμωρείται για τον «παραφουσκωμένο δημόσιο τομέα» καθώς και για τη νοοτροπία της «πλαγίας οδού» (όπως αναφέρει η Observer). Η αιρετική περίπτωση της Ελλάδας μας δείχνει ότι υπάρχει πραγματική ελπίδα στην αντίσταση που πραγματοποιούν οι απλοί πολίτες της, σε αντίθεση με αυτή που επενδύθηκε σπάταλα πάνω στους πολέμαρχους του Λευκού Οίκου.

Η κρίση που οδήγησε στην… «σωτηρία» της Ελλάδας, από τις Ευρωπαϊκές τράπεζες και το ΔΝΤ, είναι προϊόν ενός αποτρόπαιου οικονομικού συστήματος που και το ίδιο βρίσκεται σε κρίση. Η Ελλάδα είναι ο μικρόκοσμος μιας μοντέρνας πάλης των τάξεων που σπανίως χαρακτηρίζεται με αυτό τον όρο και δημιουργεί κύματα πανικού στον ιμπεριαλιστικό πλούτο.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Τέλος εποχής για την αυτοκρατορία της Death Row Records…

Η συγεκριμένη δισκογραφική, ιδοκτησίας του περίφημου Suge Knight (θεωρείται, εκτός των άλλων, ο βασικός υπέυθυνος, αν όχι η αιτία, για τη δολοφονία του μέγιστου Tupac Shakur…), που ήταν η υπερδύναμη στα μέσα της Δεκαετίας του ’90 και συγκέντρωσε γύρω της όλα τα τότε μεγάλα αστέρια της West Coast σκηνής (όπως Tupac, Snoop Dogg, Dr. Dre, Tha Dogg Pound, The Lady of Rage, DJ Quik), εδώ και δύο σχεδόν χρόνια, από τα μέσα του 2006, αντιμετώπιζε τεράστια οικονομικά προβλήματα και δήλωσε τελικά χρεωκοπία…

Σήμερα, δύο χρόνια μετά, ό,τιδήποτε της ανήκε (δικαιώματα, τραγούδια ηχογραφημένα και μη, ψηφιακά ή όχι, εξοπλισμοί, με λίγα λογια σχεδόν τα πάντα), πέρασε μετά πό δημοπρασία που έγινε στο Los Angeles στα χέρια της Global Music Group έναντι 25 εκατομύριων δολαρίων…

Δυστυχώς όμως το χειρότερο δεν είναι εδώ! Μέσα στο υλίκο που αγοράστηκε εμπεριέχονται και 20 ureleashed κομμάτια του Tupac Shakur… Φοβάμαι ότι, αν η ίδια η Death Row, κακοποιούσε με το χεορότερο τρόπο τις προηγούμενες unrealeashed προσπάθειες του καλλιτεχνη, επιτρέποντας σε μετριότατους Mc’s να γίνουν γνωστοί στις πλάτες του Tupac, συμμετέχοντας μετά το θάνατο του στα τραγούδια αυτά, τότε η συμπεριφορά της GMG στην κληρονομιά αυτή θα είναι ακόμα πιο απαράδεκτη!

Και το λέω αυτό γιατί ο Tupac καλώς ή κακώς ήταν ένας άνθρωπος που πέρασε τα τελευταία 5 χρόνια της ζωής του, χωρίς υπερβολή, στο studio, ηχογραφόντας συνέχεια νέο υλικό το οποίο άρχισε να κυκλοφορεί μετά το θάνατο του. Ίσως να επρόκειτο και για τραγούδια τα οποία να μην ήθελε ποτε να εκδόσει, αλλά 12 χρόνια μετά τα παχνίδια που παίζονται για πολλά εκατομύρια δολλαρία όπως φαίνεται γύρω από το όνομα του δεν έχουν σταματήσει ακόμα… Η δολοφονία του δυστυχώς δεν ήταν αυτή που όλου γνωρίζουν το Σεπτέμβρη του 1996, αλλά συνεχίζεται μέχρι σήμερα, όταν κάθε έμπνευση του κακοποιείται με το χείριστο τρόπο…

Αρέσει σε %d bloggers: