Αρχεία Ιστολογίου

Υψηλής τεχνολογίας… σκλάβοι!

 

Χρυσός, ταντάλιο, κασσίτερος, βολφράμιο. Η εξόρυξή τους στο Κονγκό γίνεται, κατά 40%, από παιδικά χέρια, «υπαλλήλους» ένοπλων ομάδων, και για πελάτες όπως οι Microsoft, Nintendo, Sony, Nokia, Apple κ.ά. (φωτ. Reuters)

 

Αν επιχειρήσουμε να ανιχνεύσουμε την προέλευση μεγάλου μέρους των υλικών με τα οποία κατασκευάζονται τα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, θα βρεθούμε σε αφρικανικούς τόπους μιζέριας, εξαθλίωσης και καταναγκαστικής εργασίας.

Η κύρια πηγή των πρώτων υλών στις οποίες στηρίζεται η σύγχρονη βιομηχανία της πληροφορικής εντοπίζεται στα ανατολικά της Δημοκρατίας του Κονγκό (DRC). Σε μία από τις πιο πολυτάραχες και φονικές περιοχές του πλανήτη, όπου οι φυλετικές διαμάχες έχουν ήδη κοστίσει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, εξορύσσονται ο χρυσός, το ταντάλιο, ο κασσίτερος και το βολφράμιο, προκειμένου να πάρουν τον δρόμο τους και να μετατραπούν τελικά σε κομπιούτερ, κινητά, κονσόλες, λάπτοπ, κάμερες και κάθε είδους γκάτζετ και ηλεκτρονικό εξοπλισμό.

Λες και από κάποια διαστροφή της μοίρας, τα υλικά της σύγχρονης τεχνολογίας έλκουν την καταγωγή τους από τα τρίσβαθα των ορυχείων της κακοπληρωμένης εργασίας, της παιδικής εκμετάλλευσης και της πρωτόγονης βαρβαρότητας.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Οι τρεις (οικονομικές) συμφωνίες που άλλαξαν τον κόσμο

Θέλοντας να αποφύγουν το πάθημα της δεκαετίας του ’30 και τον πόλεμο των ανταγωνιστικών υποτιμήσεων, που επιδείνωσε την οικονομική κρίση και ενίσχυσε τον εθνικισμό με τα γνωστά αποτελέσματα, οι νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αποφάσισαν ένα νέο σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που δεν θα στηριζόταν στο χρυσό αλλά στο δολάριο.

ΜΠΡΕΤΟΝ ΓΟΥΝΤΣ

Στο Μπρέτον Γουντς των ΗΠΑ καθορίστηκε το 1944 το νέο μεταπολεμικό σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών, που όριζε ως βάση το δολάριο και τη σταθερή του σχέση με το χρυσό, η τιμή του οποίου οριζόταν στα 35 δολάρια η ουγκιά. Για την εξασφάλιση της αναγκαίας ρευστότητας σε περιόδους κρίσεων δημιουργήθηκε το ΔΝΤ, πρωταρχικός ρόλος του οποίου ήταν η παροχή ρευστότητας στις χώρες που δεν είχαν αρκετά δολάρια για να ανταποκριθούν στην σταθερή σχέση δολαρίου/χρυσού.

Το σύστημα λειτούργησε με σχετική σταθερότητα, χάρη στην παντοδυναμία των ΗΠΑ. Οι ίδιες, όμως, το κατήργησαν μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ.

Για τις άλλες δύο πατήστε στο  Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: