Αρχεία Ιστολογίου

Ψωμί.. Παιδεία.. Ελευθερία..

Προβάλλει επίκαιρο όσο ποτέ το σύνθημα του τίτλου. Γραμμένο με μαύρο σπρέι το συναντούμε αυτές τις μέρες στους τοίχους των περισσότερων πόλεων της Ελλάδος. Τι εννοούμε όμως όταν κραυγάζουμε ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ,ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ; Έχουμε συγκεκριμένα παράπονα για τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν στη χώρα μας; Έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις όταν διαδηλώνουμε, είτε ειρηνικά είτε βίαια; Σε αυτές τις ερωτήσεις θα προσπαθήσει να απαντήσει το παρόν άρθρο και γι’ αυτό χωρίζεται σε τρία μέρη.

ΨΩΜΙ

Το ψωμί συμβολίζει το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στη στέγαση, το δικαίωμα σε έναν ικανοποιητικό μισθό με καλές συνθήκες εργασίας και ωράριο εργασίας τέτοιο, που να μας επιτρέπει να κάνουμε την εργασία μέσο, και όχι αυτοσκοπό της ζωής μας.

Περνάμε λοιπόν στην πρώτη σημασία της λέξηςΨΩΜΙ, που είναι η ανεργία, τα αίτια της και οι προτάσεις μας.Το κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ελλάδα είναι το τελευταίο στην Ευρωζώνη (το 2009 ήταν στις 95 μονάδες), ενώ η ανεργία βρίσκεται επίσημα στο 12,4%, ανεπίσημα εκφράζονται εκτιμήσεις για ένα ποσοσό περι του 20%… Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει χρέος 326 δις ευρώ (μια εκτενέστερη ανάλυση του χρέους εδώ), δανειζόμενη υπέρογκα ποσά εδώ και δεκαετίες. Ακούγοντας κάποιος, όμως, το τεράστιο χρέος της χώρας, θα συμπεράνει πως το κράτος αυτό έχει δημιουργήσει υποδομές για ανάπτυξη,  έχει επενδύσει σε νέες πηγές ενέργειας, ή έστω έχει εμπλακεί σε πολεμικές συγκρούσεις. Μαθαίνοντας πως για τη χώρα αυτή δεν ισχύει τίποτε απο τα παραπάνω, αναρωτιέται ποιον σκοπό εξυπηρέτησαν αυτά τα δάνεια.

Read the rest of this entry

Ψωμί Παιδεία Ελευθερία…

Ψωμί : 25% των Ελλήνων κάτω από το όριο της φτώχειας.
Παιδεία 3% του ΑΕΠ – το χαμηλότερο στην ΕΕ των 27.
Ελευθερία ERROR. No Da ta Avail able

«Χούντα δεν θυμάμαι, μα ούτε ελευθερία, της Μεταπολίτευσης καημένη γενιά» τραγουδούσαν οι Φατμέ στη δεκαετία του 80. Τυχεράκηδες.  Δυο δεκαετίες αργότερα, καθώς η Ελλάδα βρίσκεται υπό την οικονομική επιτήρηση της τρόικας και με ψαλιδισμένη την εθνική της κυριαρχία (όπως τουλάχιστον ισχυρίζεται ο Έλληνας πρωθυπουργός) η χώρα αναζητά για μια ακόμη φορά τα ανανεωμένα μηνύματα της επετείου του πολυτεχνείου. Για πρώτη φορά στην Ελληνική ιστορία μετά την πτώση της δικτατορίας (αν όχι από το τέλος του εμφυλίου) μια ολόκληρη γενιά πιστεύει βαθιά μέσα της ότι το μέλλον της θα είναι χειρότερο από το παρόν της. Και αυτό την φέρνει σε πολύ δυσκολότερη θέση από την «καημένη γενιά» των φατμέ.

Να αρχίσουμε λοιπόν τις συγκρίσεις με το παρελθόν; Το σύνθημα «σε κάθε γωνία υπάρχει αστυνομία, η χούντα δεν τελείωσε το 73» μπορεί να ακούγεται όλο και συχνότερα στο κέντρο της Αθήνας και των άλλων μεγάλων πόλεων αλλά στην πραγματικότητα είναι ελαφρώς παραπλανητικό.

Read the rest of this entry

33 χρόνια θητείας

Τρεις γενιές…

1947 – 1980: Η γενιά της εφημερίδας, του τηλεφώνου και του περιπτέρου
1980 – 2013: Η γενιά της τηλεόρασης, του κινητού και του σουπερμάρκετ
2013 – 2046: Η γενιά του internet

Κάθε γενιά έχει ένα σκοπό. Το αποτέλεσμα του οποίου δεν είναι ξεκάθαρο, παρά μόνο όταν αυτή έχει ολοκληρώσει τη θητεία της.

Λίγα χρόνια πριν μας αποχαιρετήσει και η δεύτερη γενιά του ελληνικού κράτους, βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να ρίξουμε μια ματιά πίσω και να πάρουμε θέση.

Από το 1947 και εν μέσω εμφυλίου πολέμου,  που το ελληνικό κράτος αποκτούσε την μορφή που διατηρεί μέχρι σήμερα άρχισε τη δράση της η πρώτη γενιά της ιστορίας μας. Και της δικιάς σου και της δικιάς μου.  Οι πρώτες εικόνες της απεικονίζουν μια πραγματικότητα, κατά την οποία ο ένας προσπαθούσε πραγματικά να σκοτώσει τον άλλο. Αρχέγονο συναίσθημα.

Μια μάχη χωρίς ουσία, μιας και η βασιλική οικογένεια, και η πολιτική αυλή της είχαν πρωταρχικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων. Στο άνθος της ηλικίας της, και πριν καν προλάβει να συνειδητοποιήσει τι έχει γίνει, την αναλαμβάνει, ως είθισται, ο στρατός. Η παντελής έλλειψη ενεργητικού ρόλου κατά τη διάρκεια της επταετίας αποτέλεσε τη σημαντικότερη αιτία για να οδηγηθεί σε μία φάση άρνησης του ότι είχε ολοκληρώσει την αποστολή της και αποφασίζει να κοιτάξει την πάρτη της.

Κάπου εδώ μπαίνει στο παιχνίδι η δεύτερη γενιά. Αυτή την οποία, η προηγούμενη, κράτησε απενεργοποιημένη για το σύνολο της ζωής της, θεωρώντας, ακόμα και τώρα, ότι όλο αυτό ήταν προς όφελος της. Απόλυτος ευνουχισμός. Στηριζόμενη ουσιαστικά στο τρίπτυχο της «επιτυχίας» πατρίδα – θρησκεία – οικογένεια, εξαργύρωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το σύνθημα ψωμί – παιδεία – ελευθερία.

Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι η δεύτερη γενιά, προτού μάθει καλά καλά να μιλάει, θεώρησε ότι δε χρειάζεται καν να το πράξει. Βολεύτηκε αντί να διεκδικήσει. Συνομολόγησε αντί να διαφωνήσει και απέτυχε χωρίς να προσπαθήσει. Αλλά ποτέ δεν ξέχασε. Και τώρα καλείται να πάρει την σημαντικότερη ίσως απόφαση της ιστορίας της. Είτε θα επιλέξει να σβήσει ανενεργή, είτε θα υποστηρίξει την επόμενη γενιά στο διαφορετικό τοπίο που της κληρονομεί, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που της αναλογούν…

Όσον αφορά στη φανταστική τρίτη γενιά της ιστορίας, ένα πράγμα θεωρείται σίγουρο. Ότι η πολυδιάστατη διάδοση της πληροφορίας, δυσκολεύει τη χειραγώγηση της και ως εκ τούτου, εξαρχής, της προσδίδει ένα ενεργητικό ρόλο στα γεγονότα. Η επιτυχία του ρόλου αυτού εξαρτάται από το κατά πόσο θα έχει συμμάχους όλους εμάς, που χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς ταμπού θα ανοίξουμε τα αυτιά μας για να τους ακούσουμε.