Αρχεία Ιστολογίου

Οι τρεις (οικονομικές) συμφωνίες που άλλαξαν τον κόσμο

Θέλοντας να αποφύγουν το πάθημα της δεκαετίας του ’30 και τον πόλεμο των ανταγωνιστικών υποτιμήσεων, που επιδείνωσε την οικονομική κρίση και ενίσχυσε τον εθνικισμό με τα γνωστά αποτελέσματα, οι νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αποφάσισαν ένα νέο σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που δεν θα στηριζόταν στο χρυσό αλλά στο δολάριο.

ΜΠΡΕΤΟΝ ΓΟΥΝΤΣ

Στο Μπρέτον Γουντς των ΗΠΑ καθορίστηκε το 1944 το νέο μεταπολεμικό σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών, που όριζε ως βάση το δολάριο και τη σταθερή του σχέση με το χρυσό, η τιμή του οποίου οριζόταν στα 35 δολάρια η ουγκιά. Για την εξασφάλιση της αναγκαίας ρευστότητας σε περιόδους κρίσεων δημιουργήθηκε το ΔΝΤ, πρωταρχικός ρόλος του οποίου ήταν η παροχή ρευστότητας στις χώρες που δεν είχαν αρκετά δολάρια για να ανταποκριθούν στην σταθερή σχέση δολαρίου/χρυσού.

Το σύστημα λειτούργησε με σχετική σταθερότητα, χάρη στην παντοδυναμία των ΗΠΑ. Οι ίδιες, όμως, το κατήργησαν μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ.

Για τις άλλες δύο πατήστε στο  Read the rest of this entry

Η αγάπη, η μοίρα και το στρατόπεδο συγκέντρωσης

Οι ιστορίες που βλέπουμε καμιά φορά στον κινηματογράφο φαντάζουν ίσως υπερβολικές για να συμβούν στ’ αλήθεια. Οι ερωτευμένοι που χάνονται εξαιτίας μιας παρεξήγησης για να βρεθούν τυχαία χρόνια μετά και η ηθική που μπαίνει πάνω από τα συναισθήματα καταστρέφοντας μια αγάπη.

Το ανθρώπινο μυαλό όμως δεν μπορεί να συλλάβει πολύ περισσότερα απ’ όσα τελικά μπορούν όντως να συμβούν.

Η ιστορία του Τζέρζι και της Σίλα δεν είναι ταινία αλλά θα μπορούσε να γίνει. Οι δυο τους γνωρίστηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και κατόρθωσαν αυτό που ελάχιστοι είχαν καταφέρει: να δραπετεύσουν απ’ την κόλαση.

Ο Τζέρζι Μπιελέκι ήταν ένας 19χρονος Πολωνός καθολικός ο οποίος οδηγήθηκε στο στρατόπεδο του Άουσβιτς τον Απρίλιο του 1940 με την κατηγορία της αντίστασης. Με τον αριθμό 243 οδηγήθηκε για δουλειά στις αποθήκες, όπου ήταν σχετικά πιο εύκολο να βρεις ένα κομμάτι ψωμί για να επιβιώσεις. Δυο χρόνια αργότερα, το 1942, ενώ δούλευε στις αποθήκες, είδε να μπαίνουν μέσα μια ομάδα Εβραίων κοριτσιών. Ανάμεσά τους ξεχώρισε μια μελαχρινή ντροπαλή κοπελίτσα. Ήταν η Σίλα Σιμπούλσκα. Αμέσως ανάμεσά τους δημιουργήθηκε μια έντονη φιλία που δεν άργησε να μετατραπεί σε έρωτα. «Κάναμε σχέδια να παντρευτούμε και να ζήσουμε για πάντα μαζί», θυμάται ο Μπιελέκι σήμερα στα 89 του χρόνια.

Για τη συνέχεια της ιστορίας πατήστε στο Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: