Αρχεία Ιστολογίου

Η ιστορία του πασίγνωστου παιχνιδιού Τέτρις

Η ονομασία του παιχνιδιού Τέτρις προέρχεται από το Ελληνικό πρόθεμα τέτρα (αυτό γιατί όλα τα εμπλεκόμενα σχήματα αποτελούνται από τέσσερα ίδια τετράγωνα δομημένα με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους) και την Αγγλική λέξη «τέννις».

Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι πάρα πολύ απλός. Από το ανώτερο τμήμα της οθόνης εμφανίζονται κάποια σχήματα, τα οποία ο παίκτης μπορεί να τοποθετήσει όπως επιθυμεί στο κάτω μέρος. Πρέπει να δημιουργήσεις ευθείες συνδυάζοντας τα σχήματα, οι οποίες διαγράφονται και έτσι απελευθερώνεται χώρος στην οθόνη. Χάνεις όταν τα σχήματα στοιβάζονται και φτάνουν στην κορυφή της οθόνης.  Απλό στη σύλληψη, ακόμη πιο απλό κατά το παίξιμο και δεν είχε κρυφά «τρικ». Κέρδισε γρήγορα την προτίμηση του κόσμου.  Η ιστορία του Tetris παρουσιάζει ενδιαφέρον και μόνο αν λάβει κανείς υπόψη του πως είναι το πρώτο (ίσως και το μόνο) παιχνίδι-συνεισφορά της Ανατολικής Ευρώπης που έφτασε στο ευρύ κοινό.

Ολα αρχίζουν κάπου στις αρχές του 1985, στο Κέντρο Υπολογιστών της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών, με τους Αλεξέι Παζίτνοφ (Alexey Pajitnov), Νμτίρι Παβλόφσκι (Dmitry Pavlovsky) και τον 16χρονο Βαντίμ Γκερασιμοφ (Vadim Gerasimov). Οπως λέει ο τελευταίος στην ηλεκτρονική του σελίδα (http://vadim.www.media.mit.edu/Tetris.htm) «θέλαμε να φτιάξουμε μερικά εθιστικά παιχνίδια για το PC και να τα βάλουμε όλα μαζί σε ένα σύστημα που ονομάζαμε υπολογιστής-παιδότοπος». Λίγους μήνες μετά ο Παζίτνοφ μίλησε για μια ιδέα που είχε, η οποία έμελλε να πάρει σάρκα και οστά (ηλεκτρόνια, για την ακρίβεια) ως Tetris. «Ο Παζίτνοφ προσπάθησε να πουλήσει το παιχνίδι χωρίς επιτυχία. Δώσαμε μερικά αντίγραφα δωρεάν σε φίλους μας», σημειώνει ο Γκεράσοφ.

Read the rest of this entry

Repression – Μαθήματα κρατικής καταστολής στη «μεταπολίτευση» [video]

Η εποχή της μεταπολίτευσης μπορεί να διακριθεί σε τρία στάδια που οριοθετούν τις μεταβάσεις της ελληνικής κοινωνίας ανάλογα με τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης σε κάθε χρονική στιγμή. Αυτά τα στάδια δεν είναι διακριτά μεταξύ τους αλλά το επόμενο στάδιο αναπτύσσεται και ωριμάζει μέσα στο προηγούμενο ως απότοκο πολιτικών διεργασιών για τον έλεγχο της κοινωνίας. Κοινός παρονομαστής είναι η καλλιέγεια του φόβου και της ανασφάλειας έτσι ώστε ο έλεγχος επάνω στη λαϊκή μάζα να καθιστάται ευχερέστερος στον ασφυκτικό του χαρακτήρα.

Μετά την πτώση της χούντας η κρατική και στρατιωτική τρομοκρατία παραχώρησαν τη θέση τους στην πολιτική πόλωση, με αυτόν τον τρόπο οι πολίτες μαζί με την ελπίδα είχαν να αντιμετωπίσουν και το φόβο του μέλλοντος. Έτσι ενώ οι κομματικές αντιπαραθέσεις συνέχιζαν από το σημείο που είχαν σταματήσει το 1967, εν τούτοις το στοίχημα της πολιτειακής σταθερότητας ήταν η βασική συνθήκη για να συνεχίσει η άρχουσα τάξη τον πόλεμο με άλλα περισσότερο «ειρηνικά» μέσα.

Με αυτό τον τρόπο πορεύτηκε η πρώτη περίοδος της μεταπολίτευσης που θα την ονομάσουμε εποχή της πολιτικής καταστολής. Η εποχή της πολιτικής καταστολής διεύρυνε την ισχύ της σε μια συνεχή διελκυστίνδα με τους πολίτες πειραματιζόμενη με τον άτεγκτο κρατικό παρεμβατισμό στις κοινωνικές εκδηλώσεις. Μεταξύ αυτών των εκδηλώσεων συγκαταλέγονται οι ετήσιες εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου που είχαν αποκτήσει ίσως το σημαντικότερο συμβολικό χαρακτήρα απέναντι στο κράτος, την άρχουσα τάξη αλλά και τους εξωτερικούς παράγοντες επιρροής. Διότι στο ιδεολογικό επίπεδο η πόλωση δεν έδειχνε διατεθειμένη να καταθέσει τα όπλα της και ταυτόχρονα προμελετούσε το επόμενο βήμα της όταν θα είχαν εξαντληθεί οι δυνάμεις της.

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Μαθήματα πολιτικής ιστορίας : Το αληθινό πρόσωπο των φασιστοειδών του ΛΑΟΣ και του σιναφιού…

Αν πιστέψουμε τα ηγετικά στελέχη του ΛΑΟΣ, μια φωτογραφία πλανιόταν πάνω από την ακροδεξιά στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές: η εικόνα του Μάκη Βορίδη, εν έτει 1985, με αυτοσχέδιο τσεκούρι ανά χείρας, ανάμεσα σε κρανοφόρους, ασπιδοφόρους και ροπαλοφόρους συναγωνιστές του της Νεολαίας ΕΠΕΝ. Φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στον «Ιό» (9.6.2002) κι εν συνεχεία έκανε το γύρο του Ιντερνετ, χάρη σε αντιφασιστικά σάιτ όπως το Jungle Report.

Σ’ αυτήν παρέπεμψε ο Γ. Καρατζαφέρης, στη συνέντευξή του στο Χρ. Μαχαίρα («Εθνος» 23.10), για να δικαιολογήσει τον αποκλεισμό του βουλευτή Αττικής από την υποψηφιότητα για περιφερειάρχη:

«- Φοβήθηκα, απλώς, ότι ο Βορίδης έχει μια ιστορία που με πάρα πολλή τέχνη την έχω καλύψει».

– Τι εννοείτε «ιστορία»;

– Με τον Λεπέν, τα τσεκούρια και τα σχετικά. Ολα αυτά, λοιπόν, λέω, για φαντάσου, ξαφνικά, 30 Οκτωβρίου, κάποιο «καλό παιδί» από τη Ν.Δ. ή από την ομάδα του Τσίπρα, να μου πετάξει ένα βίντεο στον αέρα. Κι άντε μετά να τρέχω να εξηγώ».

Ο Βορίδης, πάλι, όταν ρωτήθηκε απ’ το Στέφανο Κασιμάτη («Καθημερινή» 7.11) για την «περιβόητη φωτογραφία με το τσεκούρι», έσπευσε να καταθέσει τη δική του εκδοχή για το περιεχόμενό της:

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry

Freddie Mercury : Δεν θα γίνω ένας ροκ σταρ, αλλά ένας θρύλος

O Farrokh Bulsara, ή κατά κόσμο Freddie Mercury γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946 στη Ζανζιβάρη, ένα νησί στις ακτές της Τανζανίας. Κατόρθωσε να γίνει ο άνθρωπος με τη «σοκαριστική» σκηνική παρουσία, «που έκανε τα πλήθη να παραληρούν και το κοινό να κρέμεται από πάνω του». «Δεν θα γίνω ένας ροκ σταρ, αλλά ένας θρύλος», είχε δηλώσει ο ίδιος.

Tο 1954 ο 8χρονος Freddie στάλθηκε στο οικοτροφείο αρρένων St. Peter’s, κοντά στη Βομβάη. Εκεί, αναδεικνύοντας όλο το φάσμα των ταλέντων του, διέπρεψε όχι μόνο σε αθλήματα, όπως το χόκεϊ και το μποξ, αλλά και τις εξαιρετικές καλλιτεχνικές του επιδόσεις. Τότε μάλιστα απέκτησε και το παρατσούκλι «Freddie».

Εκτός από την έφεσή του στο σχεδίου, εμφανής ήταν και η αγάπη του για τη μουσική, αφού είχε συγκροτήσει και μια σχολική μπάντα τους «The Hectics », στους οποίους έπαιζε πιάνο. Ο Freddie πέρασε σχεδόν όλη την παιδική ηλικία του στην Ινδία, ζώντας με την γιαγιά και την θεία του και ολοκλήρωσε την εκπαίδευση του στο σχολείο St. Marys.

Για τη συνέχεια του αφιερώματος πατήστε στο Read the rest of this entry

Λίγα λόγια από τον Ασφαλίτη προβοκάτορα στο Χημείο το 1985!!

Αναδημοσίευση από Giantakos.blogspot.com

Σημαντικό comment απο το βίντεο που δημοσίευσα πριν λίγες μέρες σχετικά με τα ψέματα του «Ριζοσπάστη», και είναι κρίμα να χαθεί στην πληθώρα σχολίων του YouTube.

Πατήστε στο «Διαβάστε τη συνέχεια του αρθρου» για να δείτε το κείμενο

Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: