Αρχεία Ιστολογίου

Ένα «ΟΧΙ» σε κάθε μπαλκόνι! Ένα «ΝΑΙ» σε κάθε καναπέ;;

Πρώτα το γεγονός…

Το Σάββατο 22 Οκτωβρίου στο Ο.Α.Κ.Α. οπαδοί του Παναθηναϊκού ανάρτησαν πανό εναντίον του κομματικού κόσμου και της διαφθοράς που αυτός κουβαλάει. Το αποτέλεσμα ήταν στη λήξη του αγώνα ομάδες των ΜΑΤ να ψάξουν τα οχήματα στο parking του γηπέδου και να συλλάβουν χωρίς αιτιολογία τους επιβαίνοντες του αυτοκινήτου στο οποίο βρέθηκε το πανό.

Το περιστατικό αυτό δεν αποτέλεσε έκπληξη για όσους έχουν έστω και λίγο συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις εναντίον της πολιτικής της τρόικας και της διαχείρισης της κυβέρνησης τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Ήταν όμως μια αφορμή για μια συμβολική διαμαρτυρία. «Αφού σας ενοχλεί τόσο πολύ ένα πανό, ας κρεμάσουμε όλοι από ένα στο μπαλκόνι μας. Δεν μπορείτε να μας συλλάβετε όλους ασφαλώς!» Και κάπως έτσι, τελείως αυθόρμητα, δημιουργήθηκε η ιδέα του ΟΧΙ, ανάμεσα σε μια παρέα ανθρώπων με κοινές αγωνίες, χωρίς κομματικές ταυτότητες.

Όχι στην καταστολή, είτε αυτή μεταφράζεται σε αστυνομική βία και ρήψη χημικών μέχρις εξοντώσεως των διαδηλωτών, είτε σε περιορισμό της λαϊκής έκφρασης και της ελευθερίας του λόγου. Είναι δεδομένο ότι πρόκειται για δύο όψεις της ίδια κυβερνητικής επιλογής: πρωτοφανής, σφοδρή βία και μηδενική ανοχή στην αντίδραση από όπου και αν προέρχεται.

Όμως αυτό δεν είναι το μόνο όχι που θέλουμε να πούμε. Ακόμα πιο δυνατά θέλουμε να φωνάξουμε όχι στο κομματικό κράτος της διαφθοράς και της αναλγησίας, όχι στις αποτυχίες των πολιτικών προσώπων που μας έφεραν ως εδώ και τώρα προφασίζονται πως θα μας σώσουν, όχι στο αυτομαστίγωμα και τη συλλογική ενοχή.

Το ΟΧΙ είναι η αρχή αλλά δεν είναι το τέλος. Είναι μια συμβολική κίνηση αντίστασης, όπως ξεδιπλώνονται τόσες άλλες διεθνώς από την Αίγυπτο ως την Αμερική αλλά και να χτίσουμε ένα κοινό ΝΑΙ. Ναι στην κατανομή ευθυνών, ναι στην αλληλεγγύη, ναι στην πρόοδο. Όχι στα λόγια, ναι στις πράξεις.

Read the rest of this entry

Πορεία στην παρέλαση-Ξύπνησε επιτέλους η νεολαία.

Η παρέλαση για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου στα Χανιά διακόπηκε όταν ομάδα μαθητών και φοιτητών προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν πορεία διαμαρτυρίας στη λεωφόρο Ανδρέα Παπανδρέου, την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη η μαθητική και στρατιωτική παρέλαση.

Οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν για να απομακρύνουν τους μαθητές με αποτέλεσμα να επικρατήσει ένταση.

Για τη συνέχεια και τις υπόλοιπες φωτογραφίες πατήστε στο

Read the rest of this entry

Μαθήματα μιλιταρισμού εν καιρώ «δημοκρατίας»

Το θέμα των μαθητικών παρελάσεων απασχολεί τα προοδευτικά μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας εδώ και αρκετές δεκαετίες. Ιδιαίτερα από το 2000 και μετά, όταν η υπόθεση του μικρού Αλβανού Οδυσσέα Τσενάι έγινε πρώτο θέμα στα κανάλια, είναι ένα θέμα που απασχολεί τους εκπαιδευτικούς αλλά και γενικότερα την ελληνική κοινωνία τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο, δηλαδή πριν τις μαθητικές παρελάσεις της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου.

Μεταξύ μας… Μεταξάς

Σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία στις 30 Οκτωβρίου του 2000, ο Πέτρος Ευθυμίου προλογίζει:«Ήσυχος θα είχε πεθάνει ο Ιωάννης Μεταξάς, αν μπορούσε να φανταστεί πως εξήντα ολόκληρα χρόνια μετά το θάνατό του οι πολυαγαπημένες του μαθητικές παρελάσεις, το έργο της καρδιάς του, θα συνέχιζαν να θεωρούνται αναπόσπαστο στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας. «Θα μείνει τίποτα αφού πεθάνω;», σημείωνε όλο αγωνία ο δικτάτορας στο ημερολόγιό του λίγες ώρες μετά την «ονειρεμένη», όπως έγραφε, παρέλαση της ΕΟΝ στις 25 Μαρτίου 1940. Εξήντα χρόνια αργότερα, η τεταρτοαυγουστιανή σύλληψη για τη στρατιωτικοποίηση της νεολαίας έχει ριζώσει τόσο βαθιά στα εκπαιδευτικά μας πράγματα ώστε ουδείς μοιάζει να αναρωτιέται για το νόημα της επετειακής αυτής μεταμφίεσης των μαθητών σε κουρδιστά στρατιωτάκια, κατά την οποία τα παιδιά καλούνται να συμπορευτούν με το στρατό και τα σώματα ασφαλείας.»

Για τη συνέχεια πατήστε στο  Read the rest of this entry