Αρχεία Ιστολογίου

Η Κατάληψη των καλλιτεχνών του «Tacheles» στο Βερολίνο αντιστέκεται [photos]

Εκατό χρόνια μετά την κατασκευή του, το Tacheles του Βερολίνου ξαναγράφει ιστορία. Οι νεαροί καλλιτέχνες που έχουν κάνει ειρηνική κατάληψη ετοιμάζονται για πόλεμο με τον νόμιμο ιδιοκτήτη: τη γερμανική τράπεζα που πλέον θέλει να πουλήσει ένα πρώην εμπορικό κέντρο και αρχηγείο των ναζί.

«Η κουλτούρα δεν είναι για πούλημα». Το γκράφιτι σ΄ έναν από τους τοίχους του Τacheles αποκτάει νέο περιεχόμενο εν έτει 2010. Από χίπικο σλόγκαν γίνεται μήνυμα αντίστασης των νέων καλλιτεχνών απέναντι στην τράπεζα ΗSΗ Νordbank, που ετοιμάζεται να τους απομακρύνει- μέχρι τέλους Ιουλίου- και να διαθέσει το κτίριο στην αγορά ακινήτων.

Είναι μια μάχη μεταξύ του νόμου και της εναλλακτικής κουλτούρας, από την οποία κερδισμένο βγαίνει το ίδιο το κτίριο. Από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα 400.000 τουρίστες ανέβηκαν τα σκαλιά των πέντε ορόφων για να δουν από κοντά τα ατελιέ……των καλλιτεχνών ή ν΄ αγοράσουν τα αρτίστικα Τ-shirt προς 15 ευρώ έκαστο. Ο επικεφαλής της κολεκτίβας, Μάρτιν Ράιτερ, ονειρεύεται ήδη μια μεγάλη λαϊκή κινητοποίηση ακόμη και απεργίες πείνας- για να διαφυλάξει τα κεκτημένα. Ο δήμαρχος του Βερολίνου, ο Κλάους Βοβεράιτ, παρακολουθεί από κοντά την υπόθεση, χωρίς να μπορεί ωστόσο να προτείνει οριστική λύση.

Για τη συνέχεια και τις φωτογραφίες πατήστε στο  Read the rest of this entry

Berlin – Αποσπάσματα

Είναι όμορφο το συναίσθημα πως βρίσκεσαι στη καρδιά των πραγμάτων, εκεί που τα πράγματα συμβαίνουν, που γράφεται η ιστορία, πως δεν είσαι πια σε αποικία, σε μέρος ετερόνομο και ρημαγμένο. Αμέσως όμως αντιλαμβάνεσαι πόσο ξένος είσαι σε ξένο σκηνικό. Δεν ξέρω αν οι γερμανοί νιώθουν διαφορετικά. Εγώ πάντως την Ιστορία ακόμη δε τη συνάντησα…

Χιλιάδες σήραγγες διαπερνούν τα σωθικά του,ενώνουν το τεράστιο σώμα του, φέρνουν τον ταξιδιώτη γρήγορα εκεί που θέλει, τόσο γρήγορα. Είναι εντυπωσιακό πως πλέον μεγάλο κομμάτι των πολιτών των μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων περνάει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του στα υπόγεια…ο σύγχρονος κόσμος έχει επιδοθεί σε όλα του τα πεδία σε μία τιτάνια απόπειρα να φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά. Και φαίνεται να τα καταφέρνει, αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν ακριβώς αυτά που αναμενόταν

Η πόλη διατηρεί ακόμη ατόφια την αισιοδοξία της ένωσης δύο κόσμων, σαν φτιασιδωμένη 60άρα…λίγο γοητευτική μα πλέον λίγο αστεία. Ένας λαός ενωμένος πια, κοιτάει με αισιοδοξία το μέλλον. Αλλά το μέλλον, όπως και στο σοσιαλισμό, δε φαίνεται να ρχεται. Αυτή η ρημάδα η μεταβατική φάση, ούτε σαν δικαιολογία δεν εξυπηρετεί πια. Τώρα πλεόν όλα πάνε απλά προς τα πίσω.

Για τη συνέχεια πατήστε στο Read the rest of this entry

Αρέσει σε %d bloggers: