Αρχεία Ιστολογίου

Τι ακριβώς συμβαίνει στη δικτυακή σου ζωή όταν εγκαταλείψεις τον μάταιο, πλην όμως πραγματικό, κόσμο;

Ελάτε πρώτα να δούμε τις νομικές διαστάσεις του προβλήματος. Σε γενικές γραμμές, οι περισσότερες υπηρεσίες email, ελληνικές και διεθνείς, δίνουν πλήρη πρόσβαση στους νόμιμους κληρονόμους. Βέβαια το πένθος σου αποκτά και γραφειοκρατικές παραφυάδες όταν είσαι στην Ελλάδα και προσπαθείς να μαζέψεις και να μεταφράσεις όλα τα απαραίτητα χαρτιά, προκειμένου το Gmail να σου στείλει password για το λογαριασμό του μακαρίτη. Πρακτικά, όμως, γίνεται. Η μοναδική υπηρεσία που σέβεται απόλυτα την ηρεμία του νεκρού είναι το Yahoo mail. H Yahoo αν πειστεί ότι ο κάτοχος είναι νεκρός μπορεί να σβήσει το email. Δεν πρόκειται όμως σε καμία περίπτωση να επιτρέψει πρόσβαση στην αλληλογραφία του. Ακόμα και όταν πιέστηκε από την οικογένεια ενός στρατιώτη που διατηρούσε στο mail του το ημερολόγιο από το Ιράκ, η εταιρία, δεν ενέδωσε και κέρδισε τη δίκη που ακολούθησε. Aν στο email σας έχετε μυστικά που πρέπει να θαφτούν μαζί σας, τότε επιλέξτε την υπηρεσία Yahoo.

Εχέμυθο είναι και το Facebook. Δεν θα δώσει πρόσβαση στους συγγενείς, αλλά δεν θα διαγράψει και τον λογαριασμό. Μόλις πειστεί για το θάνατο του ιδιοκτήτη θα μετατρέψει τη σελίδα σε ψηφιακό μνημείο, όπου μόνο οι φίλοι θα μπορούν να αφήνουν λίγα λόγια, σαν αμάραντα λουλούδια στο μνήμα.

Read the rest of this entry

Το πρώτο «Facebook» (social network) εμφανίστηκε τη δεκαετία του ’70

Στη δεκαετία του ’70 εντοπίζεται η πρώτη μορφή κοινωνικής δικτύωσης που εξελίχθηκε στις σημερινές ιστοσελίδες Facebook και Twitter. Ένα τερματικό υπολογιστή σε κατάστημα δίσκων στην Καλιφόρνια χρησιμοποιήθηκε ως πίνακας ανακοινώσεων και συζητήσεων μεταξύ νέων της εποχής, εγκαινιάζοντας ένα νέο τρόπο επικοινωνίας.

Πολλοί άνθρωποι που είδαν την επιτυχημένη ταινία «The Social Network», έχουν την εντύπωση ότι η κοινωνική δικτύωση ξεκίνησε με τη δημιουργία του Facebook το 2004. Ωστόσο, η πραγματική προέλευση της κοινωνικής δικτύωσης εντοπίζεται σε ένα δρόμο του Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια, επίκεντρο της αντι-κουλτούρας τις δεκαετίες του ’60 και ’70.

Η πρωτοβουλία «Community Memory» ξεκίνησε το 1973 από τον επιστήμονα της πληροφορικής Λι Φέλσενσταϊν και του συναδέλφους του, όταν τοποθέτησαν ένα τερματικό υπολογιστή στο κατάστημα δίσκων Leopold’s Records. Ξεκίνησαν να προσκαλούν περαστικούς, κυρίως φοιτητές, να γράψουν ένα μήνυμα. Την εποχή εκείνη όσοι έρχονταν σε επαφή με υπολογιστές ήταν συνήθως επιστήμονες, επομένως ο Φέλσενσταϊν πίστευε ότι ο κόσμος θα ήταν διστακτικός.

Read the rest of this entry

Καλωσήλθατε στη νέα Ευρώπη: Γνωρίστε την με τον Jody McIntyre και το καροτσάκι του [video]

Μετάφραση από το προσωπικό blog του Jody McIntyre :

Όταν γεννήθηκα στο νοσοκομείο East Dulwich (περιοχή στο νότιο Λονδίνο), οι γιατροί είπαν στους γονείς μου ότι ποτέ δεν θα περπατήσω, και κατά πάσα πιθανότητα δεν θα μιλήσω.

Μετά τους απέδειξα το λάθος τους, και μετά από δεκαοκτώ χαμένα χρόνια εκπαίδευσης, αποφάσισα να δω τον κόσμο, και έτσι ξεκίνησα το ταξίδι μου στη Νότια Αμερική για τρεις μήνες μόνος μου. Ενώ ήμουν εκεί έξω, το Ισραήλ διέπραξε σφαγή στη Γάζα, και φύτεψε τους σπόρους της επανάστασης στο μυαλό μου. Τα υπόλοιπα, όπως λένε, είναι ιστορία.

Ο Jody McIntyre συμμετείχε στις φοιτητικές διαδηλώσεις που γίνονται εδώ και καιρό στη Μεγάλη βρετανία, ενάντια στην αύξηση των διδάκτρων (τριπλασιασμός του ποσού) και στις 9 Δεκεμβρίου 2010, τραβήχτηκε από το αναπηρικό καροτσάκι του και συρθήκε στο δρόμο από δυνάμεις της «καλής» βρετανικής αστυνομίας, καθώς θεωρήθηκε απειλή προς τη δημόσια τάξη κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης που λάμβανε χώρα εκείνη τη στιγμή…

Το βίντεο που ακολουθεί είναι η συνέντευξη του Jody στο καθεστωτικό BBC, Λίγο μετά το συμβάν (μιας και προσφάτως μας συμβούλευσαν να γίνουμε άνθρωποι πριν γίνουμε κομμουνιστές, προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον ανθρωπισμό, thx to Radical Desire):

Το βίντεο μεταφράστηκε από τους Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

Για να διαβάσετε τη μετάφραση της συνέντευξης και να δείτε ένα πολύ όμορφο μουσικό αφιέρωμα για τον Jody McIntyre πατήστε στο  Read the rest of this entry

Νέα νίκη των πειρατών κατά του Χόλιγουντ

Οι πάροχοι πρόσβασης στο Διαδίκτυο (ISP) δεν έχουν την υποχρέωση να εμποδίζουν το κατέβασμα πειρατικών ταινιών και μουσικής από τους πελάτες τους, αποφάνθηκε δικαστήριο της Αυστραλίας, σε μια ετυμηγορία που ίσως έχει παγκόσμιες προεκτάσεις.

Στην πρώτη υπόθεση του είδους που φτάνει στη Δικαιοσύνη οπουδήποτε στον κόσμο, 34 κινηματογραφικές εταιρείες -Universal Pictures, Warner Bros., Disney, Paramount και 20th Century Fox, μεταξύ άλλων- στράφηκαν κατά του τρίτου μεγαλύτερου ISP της Αυστραλίας, με την ονομασία iiNet. Κατηγόρησαν την εταιρεία ότι παραβιάζει τα πνευματικά τους δικαιώματα επειδή δεν εμποδίζει τους χρήστες να κατεβάζουν πειρατικά αντίγραφα.

Το δικαστήριο έκρινε ότι η αδυναμία της iiNet να εμποδίσει το πειρατικό κατέβασμα δεν σημαίνει ότι η εταιρεία εξουσιοδοτεί την πειρατεία. «Είναι αδύνατο να καταλήξει κανείς ότι η iiNet εξουσιοδότησε την παραβίαση του copyright […] δεν είχε την αναγκαία ισχύ να αποτρέψει τις παραβιάσεις» εξήγησε ο δικαστής Ντένις Κάουντροϊ.

Οι ενάγοντες είχαν προσλάβει ερευνητές οι οποίοι κατέγραψαν την ανταλλαγή παράνομων αρχείων από πελάτες της iiNET που χρησιμοποιούσαν το σύστημα BitTorrent. Συνολικά 3.000 σελίδες με αναφορές παραβάσεων κατατέθηκαν στον ISP, με την απαίτηση να εμποδίσει το παράνομο κατέβασμα και να επιβάλει φραγή σε πειρατικούς δικτυακούς τόπους. Η iiNet απάντησε ότι αυτό θα παραβίαζε την ιδιωτική ζωή των χρηστών καθώς και τη νομοθεσία για την ελευθερία της έκφρασης. Η δικαίωσή της στο αυστραλιανό δικαστήριο δημιουργεί τώρα προηγούμενο σε όλο τον κόσμο –o δικαστής αναγνώρισε ότι η υπόθεση έχει παγκόσμιο ενδιαφέρον, γι’ αυτό και επέτρεψε τη μετάδοση της διαδικασίας στο Twitter.

Πηγή : In.gr

Αρέσει σε %d bloggers: