Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2011

Δολοφονία πολιτών στη μέση του δρόμου από Νιγηριανούς αστυνομικούς [video]

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΠΑΝΤΟΥ ΝΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΟ. ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ!

Η υγεία των 300 απεργών πείνας σε κίνδυνο

Πανελλαδική Απεργία Πείνας Μεταναστών

Executive μάγκες… , του Κώστα Βαξεβάνη

Εσείς τι επαγγέλλεστε αν επιτρέπεται;” Θυμάμαι τον πατέρα μου , με αυτή την απορία που ισορροπούσε μεταξύ ευγένειας και περιέργειας, πάντα ουσιαστικής ωστόσο ,για τα συμπεράσματα που θα μπορούσε να βγάλει για τον άλλο. Ο ίδιος “επαγγελόταν” οικοδόμος. Ασβέστη και σκόνη, βρεγμένο τσιμέντο και πετρωμένο πηλό του τούβλου. Δεν ήταν υλικά μόνο, μυρωδιές ήταν. Και τις κουβαλούσε μαζί του, τόσο πειστικές, όσο και η αγριάδα στα χέρια του, και εκείνο το “εγώ είμαι οικοδόμος”. Φαινόταν άλλωστε.

Εκεί που μεγάλωσα, οι άνθρωποι κουβαλούσαν τις μυρωδιές απ τα επαγγέλματα τους. Κομμένο σανό, χώμα, ψημένο αλεύρι, μοσχοκάρφια μαζί με καπνίλα από ρέγγα. Ακόμα και ο δάσκαλος μύριζε τριμμένη κιμωλία και φρεσκοξυμμένο μολύβι

Αναρωτιέμαι εδώ και μέρες πώς να μυρίζει ένας executive manager, ή ένας marketing producer. Πώς να μυρίζουν αυτές οι δυο τρεις αγγλικές λέξεις στην card visit, απεριορίστων διαδρομών: σπίτι-γραφείο-καθημερινή τρέλα; Ακριβό after shave, καμένο απ το σίδερο υλικό κολαρίσματος, δερματίνη και ξεθυμασμένη αδρεναλίνη. Όλοι το ίδιο. Είτε δουλεύουν σε εταιρεία ορυκτελαίων, είτε σε διαφημιστική εταιρεία. Πώς να ξεχωρίσεις τους ανθρώπους, τη δουλειά και τη χρησιμότητά τους;

Read the rest of this entry

Wisconsin: Εκατοντάδες αστυνομικοί στηρίζουν την κατάληψη του κοινοβουλίου

Διαβάστε σχετικά : Ουισκόνσιν, ΗΠΑ: Εισβολή στο Κοινοβούλιο της Πολιτείας από χιλιάδες εργαζόμενους 

Εκατοντάδες αστυνομικοί εισέβαλαν στο κατειλημμένο κοινοβούλιο της πολιτείας , όχι για να καταστείλουν, αλλά για να στηρίξουν την κατάληψη. Οι αστυνόμοι με αυτόν τον τρόπο αντιδρούν στον αντί-συνδικαλιστικό νόμο που προσπαθεί να περάσει η τοπική κυβέρνηση.

Οι αστυνόμοι ανακοίνωσαν στο πλήθος που παραμένει μέσα στο κοινοβούλιο : «μας διέταξαν να εκκενώσουμε τον χώρο και να σας βγάλουμε όλους έξω έως τις 4 η ώρα. Αλλά εμείς ξέρουμε τι είναι το σωστό και τι είναι το λάθος. Απεναντίας , όχι μόνο δεν θα βγάλουμε κανένα έξω αλλά, θα μείνουμε και θα κοιμηθούμε εδώ μαζί σας»

Στο video μιλάει στους συγκεντρωμένους μέλος του σωματείου των αστυνομικών

Πηγή : Indymedia via Active Propaganda

Even If Your Voice Shakes

Πως περνάμε τα διόδια μετά την δημοσίευση της τροπολογίας σε ΦΕΚ [διαδώστε το]

Ακολουθούν νέες οδηγίες για το πως περνάμε τα διόδια αφού γίνει νόμος η ντροπολογία του Ρέππα. Ακόμη δεν έχει τυπωθεί η τροπολογία σε ΦΕΚ συνεπώς δεν είναι νόμος. Συνεχίζουμε να σπρώχνουμε τις μπάρες μέχρι να τυπωθεί. Όταν τυπωθεί σε ΦΕΚ θα είναι νόμος και ακολουθούμε τις παρακάτω οδηγίες.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ – ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΜΕ;

Δηλώνουμε στον υπάλληλο ότι «δεν μπορούμε να πληρώσουμε» δίνοντας τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματός μας. Ζητάμε να εκδοθεί απόδειξη με πίστωση και να ανοίξουν την μπάρα.

Αν καθυστερούν προειδοποιούμε ότι:

  • α) αν δεν ανοίξουν αμέσως την μπάρα καταστρατηγούν το συνταγματικό μας δικαίωμα για ελεύθερη μετακίνηση και διαπράττουν το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατακράτησης.
  • β) αν δεν εκδώσουν την απόδειξη διαπράττουν το φορολογικό αδίκημα της άρνησης εκδόσεως επί πιστώσει φορολογικού στοιχείου.
  • γ) αν αρνηθούν να ανοίξουν διαπράττουν και το αδίκημα της πρόκλησης για εκτέλεση παράνομης πράξης.

Εάν καθυστερεί το άνοιγμα της μπάρας και διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει τροχαία ανοίγουμε την μπάρα με απλή ώθηση προς τα εμπρός και συνεχίζουμε την πορεία μας.

Εάν καθυστερεί το άνοιγμα της μπάρας και υπάρχει τροχαία τότε ζητάμε την συνδρομή του αστυνομικού ώστε να κοπεί πιστωτικό και να ανοίξει η μπάρα.

Αν μας ζητηθεί να συμπληρώσουμε έντυπο αδυναμίας πληρωμής πριν από την υπογραφή μας γράφουμε: «Με επιφύλαξη της νομιμότητας καταβολής του τέλους».

Σε περίπτωση που ο τροχονόμος δηλώσει αναρμόδιος ή αρνούνται να μας ανοίξουν την μπάρα καλούμε την αστυνομία στο 100 και ζητάμε να συλληφθεί ο ταμίας και ο υπεύθυνος των διοδίων και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη με την αυτόφορη διαδικασία για παράνομη κατακράτηση.

Read the rest of this entry

«Σκέψου» [δείτε απλά το βίντεο και σκεφτείτε]

Παρέμβαση σε επίσκεψη Πάγκαλου στο Παρίσι [video]

Σε εκδήλωση για το έργο του Κώστα Γαβρά, στην ελληνική εστία στο Παρίσι η παρουσία του προσκεκλημένου Θ. Πάγκαλου προκάλεσε την αγανάκτηση των παρευρισκόμενων. Ο κύριος που «μαζι τα φάγαμε», «οι κοπρίτες», γιουχαίστηκε -και καλά έκανε- από νεαρούς/ες και αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την εκδήλωση!

Η διαμαρτυρία αναφερόνταν κατά κύριο λόγο στη στάση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας.

Thanx to Di!

Read the rest of this entry

Ανακοίνωση σοκ της Ένωσης αστυνομικών υπαλλήλων αττικής

Η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής προέβη σε ανακοίνωση που μεταξύ άλλων παραδέχεται το εξής:

Αναγκαστικά οδηγούμαστε στο να εγκαταλείψουμε την κοινωνική αστυνόμευση και ασχολούμαστε με την προστασία και φύλαξη της «ελίτ του τόπου» ενώ παράλληλα έχουμε «τεθεί» απέναντι σε κάθε κοινωνική ομάδα, χρησιμοποιούμενοι ως μέσο εκτόνωσης.

Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και ειδικά η παραδοχή από πλευράς αστυνομικών για τον ρόλο που επιτελούν. Όμως αυτοί πρώτοι θα πρέπει να ρίξουν τα γκλοπ και τις ασπίδες και να συνταχθούν με τους πολίτες. Αυτοί που υπηρετούν το Σύστημα όσο άδικο, καταπιεστικό κι απάνθρωπο κι αν είναι, αυτοί είναι που πρώτοι πρέπει να δηλώσουν ανυπακοή.

Βέβαια παραδοσιακά οι αστυνομικοί συντάσσονται υπέρ κάθε καθεστώτος. Πνίγουν τις ειρηνικές διαδηλώσεις με χημικά, χτυπούν αναίτια τον κόσμο, στήνουν προβοκάτσιες, , φονάζουν αηδιαστικά συνθήματα τύπου “έρχεται κι άλλος Αλέξης”. Δέχονται εντολές για την υπεράσπιση λίγων κορακιών εις βάρος των εν δυνάμει φίλων, αδελφών τους, γυναικών και παιδιών τους. Οι αστυνομικοί ας παρακούσουν, ας βγάλουν τις στολές και να αντιδράσουν. Κι αυτοί πλήττονται από την νεοταξική λαίλαπα.

Strange Journal

Κάντο όπως οι Αγριόχηνες

Ένας συνάδελφος από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, έστειλε σήμερα μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση με τίτλο «Ένα μάθημα από τις αγριόχηνες». Μου προκάλεσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τα μηνύματα πολλά, τα ερεθίσματα ακόμη περισσότερα.

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί οι αποδημητικές χήνες πετάνε σε σχηματισμό V;

Όταν η κάθε χήνα που συμμετέχει στο σχηματισμό κτυπά τα φτερά της, δημιουργεί ένα ανοδικό ρεύμα για τη χήνα που ακολουθεί. Στο σχηματισμό V, αθροιστικά όλο το σμήνος προσθέτει περίπου 70% περισσότερη πτητική εμβέλεια από το αν η κάθε χήνα πετούσε μόνη της!

Οι αγριόχηνες δίνουν το στίγμα. Οι συλλογικότητες έχουν πολλαπλασιαστικά οφέλη.

Read the rest of this entry

Ηλίας Πετρόπουλος – Ένας Κόσμος Υπόγειος [ντοκυμαντέρ]

Ο Ηλίας Πετρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1973. Πνεύμα ανήσυχο και ερευνητικό, πολέμιος των ακαδημαϊκών και του κατεστημένου, ο Πετρόπουλος ήταν ο πρώτος λαογράφος στην Ελλάδα που ασχολήθηκε με το περιθώριο και κατέγραψε πρόσωπα και πράγματα περιφρονημένα από την επίσημη ιστορία της χώρας του. Έζησε από κοντά ρεμπέτες, αλήτες, μάγκες, πόρνες και ομοφυλόφιλους, φυλακισμένους και καταδιωκόμενους, που έγιναν οι ‘ήρωες’ των βιβλίων του. Ακάματος συγγραφέας και ερευνητής έγραφε μέχρι το 2003 που πέθανε από καρκίνο..

“Και είπα στην γυναίκα μου:

όταν ψοφήσω στο Παρίσι, να κάψεις το κουφάρι μου στο κρεματόριο και να ρίξεις τις στάχτες μου στον υπόνομο. Τέτοια είναι η διαθήκη μου.»

Ο χαρακτηρισμένος ως εθνολόγος του περιθωρίου και ερευνητής του ασήμαντου, ο Ηλίας Πετρόπουλος, είναι μια περίπτωση την οποία τουλάχιστον όσον αφορά τα έργα του πρέπει να δούμε με ενδιαφέρον.

Προσωπικότητα δυναμική, αμφισβητούσε τα πάντα, δεν πίστευε σε κανένα θεσμό (θρησκεία, στρατό, πολιτικές παρατάξεις). Δηλωμένος άπατρις, αναρχικός και άθεος κατόρθωσε έπειτα από απαίτηση του να αποκτήσει αστυνομική ταυτότητα το 1972- εν μέσω δικτακτορίας- με τον τελευταίο προσδιορισμό.

Για τη συνέχεια και το ντοκυμαντέρ πατήστε στο  Read the rest of this entry

Φυλακισμένος Κόσμος : Ντοκυμαντέρ ανεξάρτητης παραγωγής

Αναδημοσίευση από Active Propaganda

Αφορμή για τις εξεγέρσεις στις ελληνικές φυλακές στάθηκε ο ξυλοδαρμός του αναρχικού Γιάννη Δημητράκη την Δευτέρα 23 Απριλίου 2007, στην φυλακή του Μαλανδρίνου. Στην αρχή οι κρατούμενοι διαμαρτυρήθηκαν για το γεγονός αυτό, αλλά όταν αντιμετωπίστηκαν βίαια από τους φύλακες ξεσηκώθηκε όλη η πτέρυγα.

Σύντομα σαν αλυσιδωτή αντίδραση πολλοί κρατούμενοι ξεσηκώθηκαν σε πάνω από έξι φυλακές ανά τη χώρα. Την επόμενη μέρα καταλήφθηκε η φυλακή στην Πάτρα, και κάποιες πτέρυγες στον Κορυδαλλό. Στα Τρίκαλα και την Λάρισα οι κρατούμενοι κατέβηκαν σε αποχή συσσιτίου, ενώ αντίστοιχες κινήσεις έγιναν στις φυλακές Ναυπλίου, Κέρκυρας και Κομοτηνής.

Μεταξύ των αιτημάτων των κρατουμένων ήταν η κατάργηση των πειθαρχικών ποινών, μετατροπή των ισοβίων σε δωδεκαετή κάθειρξη, αποφυλάκιση με την έκτιση των τριών εβδομάδων της ποινής, άδειες σε όλους, μείωση του ορίου προφυλάκισης και μετατροπής της 25ετούς κάθειρξης σε δεκαετή.

Στις 25 Απριλίου τα ΜΑΤ επενέβησαν στις φυλακές στο Μαλανδρίνο καθώς οι κρατούμενοι είχαν ανάψει φωτιές και είχαν εξοπλιστεί με αυτοσχέδιους εξοπλισμούς. Λίγες μέρες πριν και μετά την επέμβαση στο Μαλανδρίνο, ΜΑΤ και ΕΚΑΜ αποκατέστησαν την τάξη υπό το δόγμα της μηδενικής ανοχής με επεμβάσεις και σε άλλες φυλακές όπως στον Κορυδαλλό, στα Διαβατά, στον Αγ. Στέφανο, στην Κέρκυρα. Στις υπόλοιπες φυλακές η εξέγερση έληξε με πιο ήπιο τρόπο.

Για να δείτε το 20λεπτο ντοκυμαντέρ πατήστε στο  Read the rest of this entry

Μαρόκο: Διαδηλώσεις και συγκρούσεις με 5 νεκρούς την «Ημέρα αξιοπρέπειας» [ενημέρωση+φωτογραφίες+βίντεο]

Η καταστολή των διαδηλώσεων της 20ής Φλεβάρη, που ζητούσαν την παραίτηση του αυτοαποκαλούμενου βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ΄, κατέληξε με 5 νεκρούς και 128 τραυματίες (από τους οποίους οι 115 είναι μπάτσοι), σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του φασιστικού καθεστώτος του Μαρόκο. Το κίνημα ονόμασε την 20ή Φλεβάρη «Ημέρα αξιοπρέπειας». Πρόκειται για τις μαζικότερες κινητοποιήσεις από τη δεκαετία του ’90, οπότε κυβερνούσε ένας άλλος τύραννος, ο αυτοαποκαλούμενος Χασσάν Β΄.

Την περασμένη Πέμπτη, 17 Φλεβάρη, ένας νέος, άνεργος από τον προηγούμενο Ιούλη, αυτοπυρπολήθηκε στην πόλη Μπεν Γκουερίρ, βόρεια του Μαρόκο. Ο νέος είχε απολυθεί το καλοκαίρι από το στρατό και συγκεκριμένα από την κατεχόμενη από το Μαρόκο περιοχή της Δυτικής Σαχάρας. Εκεί είχε μια πολιτική αντιπαράθεση με άλλους δυο στρατιώτες. Το καθεστώς προσπάθησε να αποδώσει τα αίτια της αυτοκτονίας σε ψυχολογικά προβλήματα του νεαρού. Πρόκειται για το πρώτο θύμα της εξέγερσης στη χώρα αυτή.

Οι διαδηλώσεις της 20ής Φλεβάρη στη Ραμπάτ, στην Καζαμπλάνκα και στο Μαρακές δεν υπήρξαν πολύ μαζικές λόγω της τεράστιας επιχείρησης καταστολής. Μερικοί από τους διοργανωτές της κινητοποίησης έλαβαν απειλητικά τηλεφωνήματα πριν από την 20ή του μήνα. Ο Σαλίμ Αλ Χαλίφα κατήγγειλε ότι τόσο η ζωή του ίδιου, όσο και όλων των φίλων του απειλήθηκε από το καθεστώς και το παρακράτος του. Ο διοικητής της πρωτεύουσας Ραμπάτ κάλεσε τον πατέρα του Αλ Χαλίφα και τον ρώτησε τι θέλει ο γιος του για να σταματήσει αυτό που κάνει! Έγιναν μαζικότατες διαδηλώσεις σε πάρα πολλές μικρότερες πόλεις του Μαρόκο, όπου οι (παρα)κρατικοί μηχανισμοί δεν έχουν τόσο ασφυκτικό κλοιό στις τοπικές κοινωνίες και όπου ξεχείλισε η οργή των εξεγερμένων ανθρώπων. Το καθεστώς μιλά για προβοκάτορες [κάτι μας θυμίζει], υποκινούμενους και τρομοκράτες [αυτό πια κι αν μας θυμίζει κάτι – τελικά η γλώσσα των απανταχού εξουσιαστών είναι αφόρητα βαρετή].

Read the rest of this entry

«Ανθρωπολογικοί (κατά το ζωολογικοί) κήποι» στον 19ο και αρχές του 20ου αίωνα. Τί κόσμος είναι αυτός;;

Οι ανθρώπινοι ‘ζωολογικοί’ κήποι (που ονομάζονταν επίσης ‘εθνολογικές εκθέσεις’ ή «Negro Villages«) ήταν δημόσια… εκθέματα ανθρώπων το 19ος και αρχές του 20ου αιώνα, συνήθως σε μια ‘φυσική’ ή ‘πρωτόγονη’ κατάσταση, τονίζοντας τις πολιτιστικές διαφορές μεταξύ των Ευρωπαίων, του δυτικού πολιτισμού και των μη ευρωπαϊκών λαών, συχνά χρησιμοποιούμενοι για ρατσιστικούς σκοπούς και για την… ‘επιβεβαίωση’ του Δαρβίνου.
Ανθρώπινους ζωολογικούς κήπους μπορούσαν να βρεθούν στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, τη Βαρσοβία, τη Βαρκελώνη, το Αμβούργο και άλλες πόλεις σε όλο τον κόσμο.

Read the rest of this entry

Ο Γ. Παπανδρέου στο Βερολίνο (αυτά που δεν μάθαμε)

Μεταφέρω εδώ το άρθρο με αρ. 1264712. Δεν μπορώ να δώσω τον απευθείας σύνδεσμο, επειδή «O συγγραφέας του παραπάνω κειμένου έχει επιλέξει τον μη σχολιασμό της δημοσίευσης του», βάσει της σχετικής ανακοίνωσης του indymedia. Για το λόγο αυτό δίνω τον αρ. του άρθρου, ώστε να το βρείτε εύκολα.

Ανέβηκε με τίτλο papandreou@berlin από μέλος ομάδας στις 5:40μμ, Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

Την περασμένη Πέμπτη κυκλοφόρησε η είδηση ότι θα έρθει ο Παπανδρέου να μιλήσει με θέμα: Addressing the Financial Crisis. An Opportunity for Europe (στο περίπου : «Ταυτοποιώντας την οικονομική κρίση, μια ευκαρία για την Ευρώπη»). Το Σάββατο το απόγευμα συναντήθηκαν οκτώ ελληνίδες (ή ελληνικής καταγωγής) φοιτήτριες, συζήτησαν για μορφές ενδεχόμενης δράσης – έκφρασης δυσαρέσκειας και κατέληξαν στα εξής:

– να τυπώσουν φυλλάδιο, το οποίο θα αναλάμβαναν οι δύο να μοιράζουν έξω από τον χώρο του πανεπιστημίου
– να βγάλουν τρεις διαφορετικές αφίσες και να τις κολλήσουν στις εισόδους και τους διαδρόμους που οδηγούν στην αίθουσα
– να φτιάξουν τρία πανό και να τα σηκώσουν ανά δύο στην διάρκεια της ομιλίας.
Σήμερα το πρωί συναντήθηκαν ξανά για τα πανό και τις τελευταίες λεπτομέρειες. Τα πανό έγραφαν (στα γερμανικά) τα εξής:
– Παπανδρέου: 20 χρόνια στην εξουσία. Αυτός που προκάλεσε την κρίση, τώρα θα μας σώσει απ’ αυτήν
– Η κρίση ως ευκαιρία (ήταν ο τίτλος της ομιλίας του): μείωση της φορολογίας κερδών από 24 σε 20% και κατάργηση των συμβάσεων
– Ανεργία νέων: Τυνισία 30% – Ελλάδα 30%. Η εξέγερση έρχεται

[…]Φυσικά είχαμε την βεβαιότητα ότι θα δραστηριοποιηθούν κι άλλες ομάδες του Βερολίνου.

Η αίθουσα γέμισε ασφυκτικά και λίγο πριν ξεκινήσει η εκδήλωση η αστυνομία έκανε δειγματοληπτικούς ελέγχους σε τσάντες νέων που βρίσκονταν στο βάθος της αίθουσας. Όταν μπήκε ο Παπανδρέου, το μισό ακροατήριο χειροκροτούσε όρθιο. Δίπλα μου είχα κάτι γεροντάκια, έτοιμα να λιποθυμήσουν από την συγκίνηση που θα ακούσουν τον ηγέτη – κι ας μην καταλάβαιναν γρι αγγλικά.

Read the rest of this entry

Η αναγκαιότητα της βίας

«Οι διαφορές στην Δημοκρατία δεν λύνονται με την βία αλλά με τον διάλογο»… «Το δίκιο δεν το βρίσκεις με την βία αλλά με την πειθώ»… «Είναι θεμιτό να διεκδικεί κανείς αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν πρέπει να παρανομεί»…

Με τέτοια λόγια οι ταγοί μας (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, τραπεζίτες, μεγαλοβιομήχανοι κλπ) προσπαθούν να χειραγωγήσουν την λαϊκή αντίδραση κάθε φορά που καταλαβαίνουν πως το ποτάμι της οργής φουσκώνει απειλητικά. Η καραμέλλα τους είναι παλιά αλλά το πιπίλισμά της εξακολουθεί. Άραγε, πόσο δίκιο έχουν όσοι αρνούνται να δεχτούν ότι η βία και η ανυπακοή στην καθεστηκυία νομοθεσία αποτελούν στοιχεία sine qua non της λαϊκής πάλης για πρόοδο;

Μια πρώτη απάντηση βρίσκουμε στους στίχους του Κώστα Βάρναλη: «Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. / Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; / Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! / Και κέρδισε μονάχος το ψωμί». Εξ άλλου, ας αναρωτηθούμε τι εννοεί ο Σικελιανός όταν λέει «ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα». Πώς το βλέπει, άραγε, να γίνεται αυτό το «σήκωμα»; Με ψιλοκουβεντούλα γύρω από ένα τραπέζι;

Τέλος πάντων. Μια χαρά τα λένε οι ποιητές μας, αλλά δεν βλάφτει να ρίξουμε κι ένα βλέμμα στην ιστορία. Για να φανταστούμε, λόγου χάρη, τον Σπάρτακο να οργανώνει την επανάσταση των δούλων δίχως να μεταχειρίζεται βία. Τι θα μπορούσε να κάνει; Κατ’ αρχάς, αν του βάλουμε ως δεδομένο να μη παρανομήσει, ούτε διάλογο δεν θα μπορούσε να κάνει, μιας και η ρωμαϊκή νομοθεσία θεωρούσε τον δούλο ως res (=πράγμα) κι επομένως οι δούλοι δεν μπορούσαν να συνομιλούν με τα αφεντικά τους.

Read the rest of this entry

Σφαγή διαδηλωτών στη Λιβύη : Ο στρατός δολοφονεί, σοκαριστικές εικόνες [ενημέρωση+φωτογραφίες+βιντεο]

Εκατοντάδες οι νεκροί – Όργιο φημολογίας για την τύχη του Καντάφι. Μαζικά συλλαλλητήρια και απάντηση με πυρ στο ψαχνό, από δυνάμεις καταστολής και μισθοφόρους.

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ!

Αιματοχυσία χωρίς τέλος στη Λιβύη καθώς οι νεκροί φτάνουν τους 400 σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (FIDH). Οι κινητοποιήσεις έχουν πλέον εξαπλωθεί και στην Τρίπολη. Οι διαδηλωτές επιχειρούν να θέσουν κάτω από τον έλεγχό τους πόλεις της Λιβύης, όπως η Βεγγάζη και η Τρίπολη, ωστόσο οι πληροφορίες είναι συγκεχυμένες. Ο Μουαμάρ Καντάφι παραμένει σιωπηλός, ωστόσο, σε τηλεοπτικό διάγγελμά του χθες το βράδυ, ο γιος του Καντάφι, Σάιφ αλ Ισλάμ, προειδοποίησε για εμφύλιο πόλεμο και λουτρό αίματος.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι το καθεστώς προσέλαβε μισθοφόρους από την υποσαχάρια Αφρική οι οποίοι πραγματοποιούσαν επιθέσεις εναντίον των διαδηλωτών. Τις τελευταίες ώρες οι πληροφορίες που «βγαίνουν» από τη Λιβύη μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μιλούν για σφαγή. Η λιβυκή τηλεόραση κάνει λόγο για επιχείρηση των δυνάμεων ασφαλείας «κατά των τρομοκρατών» και επιβαβαιώνουν ότι υπάρχουν νεκροί.

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες που αναμεταδίδει το Αλ Τζαζίρα, μιλούν ακόμη και για βομβαρδισμό από αέρος των στασιαστών.

Read the rest of this entry

«Το μΠΑτΣΟΚ είναι εδώ και ληστεύει το λαό» : ο ΓΑΠ στο Βερολίνο [video]

Η εκδήλωση γίνεται στο Humboldt Universität του Βερολίνου (21.2.2011).Ομάδα έξι φοιτητριών προσπαθεί ειρηνικά να ανοίξει τρία πανό αλλά δέχεται την βίαιη επίθεση μπράβων και μελών του ΠαΣοΚ. Τα πανό έγραφαν: ”Παπανδρέου: 20 χρόνια στην εξουσία. Αυτός που προκάλεσε την κρίση, τώρα θα μας σώσει απ’ αυτήν”,”Η κρίση ως ευκαιρία (ήταν ο τίτλος της ομιλίας του): μείωση της φορολογίας κερδών από 24 σε 20% και κατάργηση των συμβάσεων”.”Ανεργία νέων: Τυνισία 30% – Ελλάδα 30%. Η εξέγερση έρχεται”.Την ώρα που ο Παπανδρέου καλεί “εκπρόσωπο” των διαμαρτυρόμενων, οι μπράβοι του και τα μέλη του ΠαΣοΚ φράζουν τον διάδρομο και πετάνε τους νέους έξω από την αίθουσα.”

Η ένταση ξεκινάει στο 4ο λεπτό του βίντεο!

Οι πολιτικοί δεν μπορούν να έρθουν σε επαφή με τον κόσμο χωρίς αυτός να αντιδρά. Όσο και να επικαλούνται ότι προσπαθούν να σώσουν τη χώρα δεν πείθουν… Όσο και να προσποιούνται ότι επιθυμούν διάλογο και να ακουστούν και οι αντίθετες με αυτούς απόψεις, οι πράξεις τους με την αυξανόμενη ένταση της καταστολής σ’ όσους αντιδρούν στα σχέδιά τους άλλα μαρτυρούν.

Πηγή και σχόλιο από Ηχείο

«Το αντίθετο του μηδενισμού είναι η δημιουργικότητα»

Τον Ιανουάριο που μας πέρασε ξέσπασε «σάλος» στον λογοτεχνικό κόσμο της Βρετανίας όταν ο συγγραφέας Ian McEwan δήλωσε ότι αποδέχεται το βραβείο “Ιερουσαλήμ” το οποίο απονέμεται –λίγο ειρωνικά, είναι αλήθεια- σε συγγραφείς για την “εξερεύνηση της ατομικής ελευθερίας στην κοινωνία” και προτίθεται να παραβρεθεί στην έκθεση βιβλίου της πόλης για να το παραλάβει.

Συνάδελφοί του τον κατηγόρησαν για την αποδοχή ενός βραβείου «κυνικού και διαφθαρμένου» και δημοσίευσαν επιστολή στη Guardian υπογεγραμμένη από μια ομάδα αποκαλούμενη “Βρετανοί Συγγραφείς Υποστηρικτές της Παλαιστίνης” στην οποία τον προέτρεπαν να μποϋκοτάρει το βραβείο καθώς είναι «ένα σκληρό αστείο και ένα εργαλείο προπαγάνδας για το Ισραηλινό κράτος.»

Ο McEwan απάντησε με επιστολή στην ίδια εφημερίδα αναφέροντας: «Εσείς κι εγώ διαφωνούμε στο τι πρέπει να κάνει κάποιος. Εγώ υποστηρίζω ότι πρέπει να το ανακαλύψω μόνος μου, είμαι υπέρ του διαλόγου και της ανεύρεσης τρόπων με τους οποίος η λογοτεχνία μπορεί να ξεπεράσει τους πολιτικούς διαχωρισμούς. Υπάρχουν τρόποι με τους οποίους η τέχνη μπορεί να φτάσει μακρύτερα από την πολιτική και για μένα το έμβλημα αυτής της άποψης είναι η Daniel Barenboim’s West-Eastern Divan Orchestra (μια ομάδα μουσικών από όλη τη Μέση Ανατολή), μια αχτίδα φωτός σε ένα σκοτεινό τοπίο, η οποία δυσφημείται τόσο από την Ισραηλινή θρησκευτική δεξιά, όσο και από τη Χαμάς. Αν η Ομάδα σας είναι εναντίον αυτής της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας τότε σίγουρα δεν έχουμε να πούμε τίποτα άλλο.»

Read the rest of this entry

Ο φόνος που έγινε τραγούδι…

Οι Δευτέρες είναι πάντα οι πιο δύσκολες μέρες της εβδομάδας. Κάποιες φορές σε οδηγούν σε…φόνο και κάποιες άλλες σε εμπνέουν να γράψεις ένα από τα καλύτερα τραγούδια του ’70. Μια τέτοια τραγική πράξη ενός φόνου ενέπνευσε τον Μπομπ Γκέλντοφ των Boomtown Rats να γράψει το κλασικό πια «I don’t likeMondays»

Το πρωινό της Δευτέρας 29 Ιανουαρίου 1979 στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας ήταν ένα ακόμα βαρετό πρωινό για την 16χρονη Μπρέντα Ανν Σπένσερ. Γι’ αυτό αποφάσισε να πάρει ένα όπλο και να αρχίσει να πυροβολεί! Η Σπένσερ από το παράθυρο του δωματίου της πυροβολούσε στοχεύοντας στο προαύλιο του απέναντι σχολείου το οποίο ήταν γεμάτο με παιδιά. Μέσα στον παροξυσμό της κατάφερε να σκοτώσει δύο άτομα και να τραυματίσει 8 παιδιά και έναν αστυνομικό. Όταν μετά από πολλή ώρα κατάφεραν να τη συλλάβουν η δικαιολογία που έδωσε για την πράξη της ήταν ότι απλώς «Δε μου αρέσουν οι Δευτέρες. Αυτό ζωντάνεψε τη μέρα»!

Το όπλο, συγκεκριμένα μια καραμπίνα, ήταν δώρο στην Μπρέντα από τον πατέρα της για τα Χριστούγεννα. Όταν οι αστυνομικοί ρώτησαν γιατί σημάδεψε τα συγκεκριμένα άτομα απάντησε ότι τις άρεσαν τα κόκκινα και τα μπλε σακάκια, ενώ ξεκαθάρισε ότι, πέρα απ’ το ότι δεν της άρεσαν οι Δευτέρες, «δεν είχα κανένα λόγο για όλα αυτά. Αλλά είχε πολύ πλάκα. Ήταν σα να σημάδευα πάπιες στο πάρκο. Και τα παιδιά έμοιαζαν με κοπάδι αγελάδων που δεν κουνιέται. Ήταν πραγματικά εύκολος στόχος», είπε σοκάροντας τους πάντες. Η Μπρέντα ποτέ δεν έδειξε μεταμέλεια.

Την ίδια ώρα στην πολιτεία της Τζόρτζια, ο Μπομπ Γκέλντοφ των Boomtown Rats έδινε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό του Πανεπιστημίου, ώσπου στο τέλεξ έφτασε η τραγική είδηση. Η δικαιολογία της Μπρέντα ότι δεν της αρέσουν οι Δευτέρες έδωσε αμέσως στον Γκέλντοφ την ιδέα για ένα τραγούδι. Ο ίδιος θυμάται:

Read the rest of this entry

Ντιέγκο Γκαρσία – Το νησί φάντασμα [ιστορική αναδρομή+φωτογραφίες+ντοκυμαντέρ]

Λίγοι θα μπορούσαν να σας κατηγορήσουν για άγνοια αν ποτέ δεν έχετε ακούσει για το Ντιέγκο Γκαρσία. Μία από τις πιο σκοτεινές περιοχές του πλανήτη.

Ο στρατός των ΗΠΑ έχει χαρακτηρίσει  αυτό το 17 τετραγωνικών μιλίων γης από κοράλλια και άμμο στη μέση του Ινδικού Ωκεανού ως ένα από τα πιο πολύτιμα κομμάτια ακίνητης περιουσίας στη Γη.

Ένα βρετανικό έδαφος LEASING στις Ηνωμένες Πολιτείες

Οι Πορτογάλοι εξερεύνησαν το Ντιέγκο Γκαρσία (όνομα πορτογάλου πλοηγού) το 1500. Μεταξύ 1814 και 1965 ήταν μια περιοχή του Μαυρίκιου . Στη συνέχεια αποτέλεσε τμήμα του Αρχιπελάγους Τσάγκος, που ανήκε στο νεοσύστατο Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού . Το 1970, το νησί ήταν μισθωμένο προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, και αναπτύχθηκε ως κοινή στρατιωτική βάση, Ηνωμένου Βασιλείου και ΗΠΑ, για τον ανεφοδιασμό σε καύσιμα αλλά και σαν σταθμός υποστήριξης της αεροπορίας και του ναυτικού των δυο σύμμαχων, κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου.

Στρατηγική Αεροπορική Βάση

Το Ντιέγκο Γκαρσία αποδείχθηκε ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό, ως βάση ανεφοδιασμού κατά τη διάρκεια του 1991 στον Περσικό Πόλεμο του Κόλπου , όσο και κατά την Επιχείρηση Desert Fox , που θα χρησίμευε ως βάση για -52 βομβαρδιστικά Β , τα οποία στις 17 Δεκέμβρη του 1998, ξεκίνησαν απο εκει με 100 βλήματα cruise με στόχο το Ιράκ. Αρχής γενομένης από την 7 Οκτώβρη του 2001, οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν ξανά το Ντιέγκο Γκαρσία όταν ξεκίνουν επιθέσεις με B-2 και Β-52 βομβαρδιστικά  εναντίον του Αφγανιστάν . Ενω στη σημερινή βρετανική και αμερικανική ηγεσία στον πόλεμο κατά του Ιράκ, το Ντιέγκο Γκαρσία για μία ακόμη φορά έπαιξε κρίσιμο στρατηγικό ρόλο.

Read the rest of this entry